Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Chlorku strontu 89SrCl2

Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM jest radiofarmaceutykiem stosowanym w terapii paliatywnej bólu kostnego. Z uwagi na swój charakter jako produkt zawierający substancję promieniotwórczą o okresie półtrwania 50,5 dnia, emitującą promieniowanie beta o maksymalnej energii 1,492 MeV, podlega szczególnym zasadom stosowania i wymaga przestrzegania określonych środków ostrożności zarówno przez personel medyczny, jak i pacjentów.¹

Zasady pracy z radiofarmaceutykiem

Produkty radiofarmaceutyczne mogą być odbierane, stosowane i podawane wyłącznie przez osoby upoważnione w wyznaczonych placówkach klinicznych. Odbiór, przechowywanie, stosowanie, przenoszenie i wydawanie preparatu podlegają rygorystycznym regulacjom prawnym oraz stosownym zezwoleniom wydawanym przez właściwe władze. Radiofarmaceutyki powinny być przygotowywane przez użytkownika w sposób spełniający wymagania dotyczące bezpieczeństwa pracy ze źródłami promieniowania jonizującego oraz farmaceutyczne wymagania jakościowe. Konieczne jest podjęcie odpowiednich środków ostrożności w celu zapewnienia jałowości produktu.²

Przeciwwskazania hematologiczne

Nie zaleca się stosowania Chlorku strontu 89SrCl2 POLATOM u pacjentów ze znacznie upośledzoną czynnością szpiku kostnego, szczególnie z niską liczbą neutrofilów i płytek krwi, chyba że potencjalne korzyści wynikające z leczenia przewyższają ryzyko. Jest to istotne ze względu na możliwe działanie mielosupresyjne radiofarmaceutyku.³

U pacjentów leczonych tym preparatem zaleca się regularne monitorowanie parametrów morfologii krwi. Przed podjęciem decyzji o ponownym podaniu Chlorku strontu 89SrCl2 POLATOM należy uważnie przeanalizować parametry morfologii po wcześniejszym leczeniu, aktualny poziom płytek krwi oraz inne wskaźniki mogące świadczyć o uszkodzeniu szpiku kostnego.⁴

Interakcje z chemioterapią

Pacjentom leczonym wcześniej Chlorkiem strontu 89SrCl2 POLATOM można podać cytostatyki wyłącznie wtedy, gdy parametry morfologii krwi są stabilne i mieszczą się w zakresie wartości referencyjnych. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 12 tygodni pomiędzy obydwoma metodami leczenia, aby zminimalizować ryzyko kumulacji działania mielosupresyjnego.⁵

Czas działania przeciwbólowego

Podczas planowania leczenia należy uwzględnić czas konieczny do rozwinięcia pełnego działania przeciwbólowego, który wynosi około 10-20 dni po podaniu Chlorku strontu 89SrCl2 POLATOM. Z tego powodu nie zaleca się podawania preparatu pacjentom z krótkim oczekiwanym czasem przeżycia, gdyż mogą oni nie dożyć momentu wystąpienia efektu terapeutycznego.⁶

Wcześniejsze leczenie przeciwnowotworowe

Przed wdrożeniem terapii należy zwrócić szczególną uwagę na ocenę stanu hematologicznego pacjenta, który z tych samych wskazań poddawany był wcześniej rozległej teleradioterapii kości lub otrzymał dożylnie inny izotop osteotropowy. W takich przypadkach istnieje zwiększone ryzyko kumulacji działania mielosupresyjnego.⁷

Postępowanie u pacjentów z nietrzymaniem moczu

U chorych, u których występuje nietrzymanie moczu, należy przed podaniem radiofarmaceutyku założyć cewnik do pęcherza moczowego i utrzymywać go przez co najmniej 5 dni. Mocz wydalany w tym czasie zawiera substancje promieniotwórcze, dlatego pojemniki (worki) muszą być opróżniane z zachowaniem szczególnej ostrożności. Wszelkie czynności higieniczne należy przeprowadzać w gumowych rękawicach, aby zapobiec kontaktowi skóry z radioaktywnym moczem.⁸

Edukacja pacjenta i personelu

Bezwzględnie wymagane jest pisemne zapoznanie pacjenta, jego rodziny oraz personelu medycznego z zastosowaną metodą leczenia i niezbędnymi środkami ostrożności. Użytkownicy powinni oprzeć się na załączonej do preparatu Informacji dla Pacjenta, która zawiera szczegółowe wskazówki dotyczące postępowania w trakcie i po terapii.⁹

Ciąża

Szczególne przeciwwskazanie stanowi ciąża – stosowanie Chlorku strontu 89SrCl2 POLATOM u kobiet w ciąży jest absolutnie przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu. Szczegółowe informacje na ten temat znajdują się w punkcie 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹⁰

Zasada ALARA w terapii radiofarmaceutykami

Zgodnie z zasadą ALARA (As Low As Reasonably Achievable – tak nisko jak jest to rozsądnie osiągalne), ekspozycja pacjenta na promieniowanie jonizujące musi być uzasadniona spodziewaną korzyścią terapeutyczną. Należy podać taką aktywność preparatu, aby dawka promieniowania była możliwie najmniejsza przy jednoczesnym uzyskaniu zamierzonego efektu terapeutycznego.¹¹