Właściwości farmakokinetyczne
Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM 37,5 MBq/ml

Właściwości farmakokinetyczne chlorku strontu 89SrCl2 POLATOM

Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM jest radiofarmaceutykiem o stężeniu promieniotwórczym 37,5 MBq/ml stosowanym w postaci roztworu do wstrzykiwań. Podstawowym izotopem promieniotwórczym w preparacie jest stront-89, który charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym 50,5 dnia i emisją promieniowania beta o maksymalnej energii 1,492 MeV.¹

Kinetyka dystrybucji i eliminacja naczyniowa

Po podaniu dożylnym chlorek strontu 89SrCl2 charakteryzuje się szybką eliminacją z łożyska naczyniowego. Dystrybucja i retencja preparatu w organizmie zależą w znacznym stopniu od nasilenia i rozległości przerzutów nowotworowych do kości.²

Okres półtrwania w tkankach

Farmakokinetyka 89Sr wykazuje istotne różnice w zależności od rodzaju tkanki kostnej:

• W prawidłowej tkance kostnej – efektywny okres półtrwania strontu-89 wynosi około 14 dni³
• W obrębie przerzutów nowotworowych – okres półtrwania jest znacznie dłuższy i zbliżony do fizycznego okresu półtrwania 89Sr (50,5 dnia)⁴

Selektywność terapeutyczna

Różnice w retencji 89Sr między tkanką zmienioną nowotworowo a prawidłową tkanką kostną stanowią podstawę selektywności terapeutycznej tego radiofarmaceutyku. Dłuższa retencja strontu-89 w zmianach przerzutowych umożliwia dostarczenie relatywnie większej dawki promieniowania do przerzutów w porównaniu do szpiku kostnego, co zwiększa skuteczność terapeutyczną przy jednoczesnym ograniczeniu toksyczności szpikowej.⁵

Drogi eliminacji

Eliminacja chlorku strontu-89, który nie został wychwycony przez tkanki przerzutowe, odbywa się dwoma głównymi drogami:

• Z moczem – główna droga eliminacji⁶
• Z kałem – niewielka ilość⁷