Dawkowanie i sposób podawania leku Ceftriaxon-MIP

Dawkowanie leku Ceftriaxon-MIP jest zróżnicowane i zależy od wielu czynników, takich jak ciężkość zakażenia, wrażliwość patogenów, umiejscowienie procesu infekcyjnego, wiek pacjenta oraz stan funkcjonalny wątroby i nerek. Należy zwrócić szczególną uwagę na dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta i charakteru zakażenia.¹

Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (≥ 50 kg)

U pacjentów dorosłych oraz dzieci powyżej 12 roku życia o masie ciała równej lub większej niż 50 kg, stosuje się poniższe schematy dawkowania w zależności od wskazania:²

W przypadku potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć stosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Podawanie leku dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, gdy stosowane są dawki przekraczające 2 g na dobę.³

Wskazania wymagające specjalnych schematów dawkowania u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat

Niektóre wskazania wymagają zastosowania specjalnych schematów dawkowania:⁴

• Ostre zapalenia ucha środkowego: Pojedyncza dawka domięśniowa 1 do 2 g. Dla pacjentów ciężko chorych lub przy braku poprawy po wcześniejszym leczeniu zaleca się dawkę 1 do 2 g na dobę przez 3 dni.⁵
• Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsc operowanych: 2 g w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.⁶
• Rzeżączka: 500 mg w pojedynczej dawce domięśniowej.⁷
• Kiła: Zwykle zalecana dawka to 500 mg do 1 g raz na dobę, zwiększona w kile układu nerwowego do 2 g raz na dobę przez 10-14 dni. Należy uwzględnić krajowe lub lokalne wytyczne.⁸
• Rozsiana postać boreliozy [wczesna (stadium II) i późna (stadium III)]: 2 g raz na dobę przez 14-21 dni. Czas trwania leczenia może być różny, należy brać pod uwagę krajowe lub lokalne wytyczne.⁹

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży dawkowanie uzależnione jest od wieku i masy ciała. Poniższe schematy dotyczą noworodków, niemowląt i dzieci w wieku od 15. dnia do 12 lat o masie ciała poniżej 50 kg.¹⁰

Podobnie jak u dorosłych, w potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu. Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć w przypadku stosowania dawek większych niż 2 g na dobę.¹¹

Wskazania wymagające specjalnych schematów dawkowania u dzieci

Podobnie jak u dorosłych, niektóre wskazania wymagają zastosowania specjalnych schematów dawkowania u dzieci:¹²

• Ostre zapalenia ucha środkowego: W początkowym leczeniu można podać pojedynczą dawkę domięśniową 50 mg/kg mc. W przypadku ciężkiego stanu dziecka lub braku poprawy po początkowym leczeniu, można stosować dawkę 50 mg/kg mc. na dobę przez 3 dni.¹³
• Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsc operowanych: 50 do 80 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.¹⁴
• Kiła: Zwykle zalecana dawka to 75 do 100 mg/kg mc. raz na dobę (maksymalnie 4 g) przez 10-14 dni. Należy brać pod uwagę krajowe lub lokalne wytyczne.¹⁵
• Rozsiana postać boreliozy [wczesna (stadium II) i późna (stadium III)]: 50 do 80 mg/kg mc. raz na dobę przez 14-21 dni. Czas trwania leczenia może być różny, należy uwzględnić krajowe lub lokalne wytyczne.¹⁶

Dawkowanie u noworodków w wieku 0-14 dni

Należy pamiętać, że Ceftriaxon-MIP jest przeciwwskazany u wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny).¹⁷

U noworodków nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg/kg mc. W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu.¹⁸

Wskazania wymagające specjalnych schematów dawkowania u noworodków

• Ostre zapalenia ucha środkowego: W początkowym leczeniu można podać pojedynczą dawkę domięśniową 50 mg/kg mc.¹⁹
• Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsc operowanych: 20 do 50 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.²⁰

Czas trwania leczenia

Czas trwania terapii ceftriaksonem jest zróżnicowany w zależności od przebiegu choroby i rodzaju zakażenia. Zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami antybiotykoterapii, podawanie ceftriaksonu należy kontynuować przez 48 do 72 godzin po normalizacji temperatury ciała u pacjenta lub po potwierdzeniu eradykacji bakterii.²¹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawki zalecanej dla dorosłych, pod warunkiem zachowanej prawidłowej czynności wątroby i nerek.²²

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby

W przypadku lekkich lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki, pod warunkiem, że czynność nerek nie jest zaburzona. Brak jest danych klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.²³

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

Przy zaburzeniach czynności nerek, modyfikacja dawki ceftriaksonu nie jest konieczna, o ile czynność wątroby jest prawidłowa. Jedynie w schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g na dobę.²⁴

U pacjentów poddawanych dializom nie ma konieczności stosowania dawek uzupełniających po zabiegu, ponieważ ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej. Zaleca się ścisłą obserwację kliniczną tych pacjentów w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.²⁵

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek

W przypadku pacjentów z jednoczesnym ciężkim zaburzeniem czynności zarówno wątroby, jak i nerek, zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności terapii.²⁶

Sposób podawania

Preparat Ceftriaxon-MIP może być podawany na kilka sposobów, w zależności od wskazania i stanu pacjenta:²⁷

• Infuzja dożylna trwająca co najmniej 30 minut (zalecany sposób podania)
• Powolne wstrzyknięcie dożylne trwające 5 minut
• Głębokie wstrzyknięcie domięśniowe

Dożylne wstrzyknięcie trwające dłużej niż 5 minut należy wykonywać najlepiej w duże żyły. U niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawki dożylne wynoszące 50 mg/kg mc. lub więcej należy podawać wyłącznie w postaci infuzji.²⁸

U noworodków dawki dożylne należy podawać w czasie dłuższym niż 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej.²⁹

Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie względnie dużego mięśnia. W jedno miejsce nie należy podawać więcej niż 1 g preparatu. Podanie domięśniowe należy rozważyć, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej odpowiednie dla pacjenta.³⁰

Dawki większe niż 2 g należy podawać wyłącznie dożylnie.³¹

Istotne przeciwwskazania dotyczące podawania

Należy pamiętać o następujących przeciwwskazaniach związanych z podawaniem ceftriaksonu:³²

• Nigdy nie podawać dożylnie roztworów, w których zastosowano jako rozpuszczalnik roztwór lidokainy.³³
• Ceftriakson jest przeciwwskazany u noworodków (w wieku ≤ 28 dni), u których jest konieczne (lub oczekuje się, że będzie konieczne) dożylne leczenie roztworami zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami zawierającymi wapń, takimi jak roztwory do żywienia pozajelitowego.³⁴
• Nie wolno używać rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztworu Ringera lub roztworu Hartmanna) do rozpuszczenia ceftriaksonu w fiolkach ani do dalszego rozcieńczania przygotowanego roztworu do podania dożylnego.³⁵
• Ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, gdyż sól wapniowa ceftriaksonu może się wytrącić w razie zmieszania ceftriaksonu z roztworem zawierającym wapń w tym samym zestawie do podawania dożylnego.³⁶

Podawanie w profilaktyce przedoperacyjnej

W celu przedoperacyjnego zapobiegania zakażeniom miejsca operowanego, ceftriakson należy podać 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.³⁷