Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Canespor Onychoset (10 mg + 400 mg)/g

Produkt leczniczy Canespor Onychoset zawiera bifonazol (10 mg/g) oraz mocznik (400 mg/g). Dane przedkliniczne wskazują, że bifonazol charakteryzuje się wysoką toksycznością ostrą (LD50 > 2000 mg/kg u myszy i szczurów, > 500 mg/kg u królików i psów) oraz brakiem genotoksyczności i mutagenności w standardowych testach. Przewlekła toksyczność doustna bifonazolu objawia się głównie zmianami w wątrobie (indukcja enzymów, zwyrodnienie tłuszczowe) przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. Mocznik nie wykazuje istotnej toksyczności, genotoksyczności ani rakotwórczości w warunkach stosowania. Testy miejscowej tolerancji bifonazolu w maści u królików (300 mg/kg produktu, odpowiadające 3 mg bifonazolu i 120 mg mocznika/kg) nie wykazały uszkodzeń skóry ani narządów wewnętrznych, potwierdzając dobrą tolerancję miejscową preparatu.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Canespor Onychoset

Produkt leczniczy Canespor Onychoset zawiera dwie substancje czynne: bifonazol (10 mg/g) oraz mocznik (400 mg/g). Dane przedkliniczne dostarczone dla obu tych składników obejmują szereg badań dotyczących toksyczności, genotoksyczności, wpływu na reprodukcję oraz bezpieczeństwa miejscowego zastosowania.1

Toksyczność ogólna bifonazolu i mocznika

Toksyczność ostra bifonazolu charakteryzuje się wartością LD50 większą niż 2000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, natomiast u królików i psów przekracza 500 mg/kg masy ciała. Standardowe badania toksyczności i genotoksyczności pojedynczej dawki nie wykazały szczególnych zagrożeń dla ludzi.2

W badaniach toksyczności przewlekłej bifonazolu po doustnym podaniu wielokrotnym, głównym narządem docelowym była wątroba, gdzie obserwowano indukcję enzymów wątrobowych oraz zwyrodnienie tłuszczowe. Efekty te występowały jednak wyłącznie przy narażeniach znacznie przekraczających maksymalne narażenie człowieka podczas terapii, co wskazuje na ich ograniczone znaczenie kliniczne.3

Dane niekliniczne dla mocznika, uzyskane w konwencjonalnych badaniach toksyczności po podaniu jednorazowym, wielokrotnym, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.4

Tolerancja miejscowa

Przeprowadzono szczegółowe badania tolerancji miejscowej bifonazolu w postaci maści u królików w ramach testów naskórnej toksyczności podostrej. Badania te nie wykazały działania uszkadzającego skórę ani narządy wewnętrzne po zastosowaniu 300 mg produktu leczniczego na kg masy ciała (co odpowiada 3 mg bifonazolu i 120 mg mocznika na kg masy ciała). Co istotne, w obrębie obszarów skóry poddawanych leczeniu nie zaobserwowano owrzodzeń. Ogólna tolerancja miejscowa preparatu maściowego bifonazolu przeznaczonego do leczenia grzybicy paznokci była dobra.5

Genotoksyczność i rakotwórczość

Testy mające na celu zbadanie potencjalnego działania mutagennego bifonazolu nie wykazały takiego działania w żadnym z przeprowadzonych badań.6

W przypadku mocznika, badania genotoksyczności dały niejednoznaczne wyniki. Działanie genotoksyczne opisane w niektórych badaniach mogło być związane z pękaniem łańcucha DNA, ale jedynie przy wysokich, niefizjologicznych stężeniach mocznika. Poziom narażenia w tych badaniach uznano za znacząco przekraczający maksymalne narażenie u ludzi podczas terapii, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej.7

Nie przeprowadzono badań potencjalnego działania rakotwórczego bifonazolu.8

Toksyczność reprodukcyjna

Badania toksycznego wpływu bifonazolu na reprodukcję wykazały następujące efekty:

  • U królików, bifonazol w doustnych dawkach 30 mg/kg masy ciała wykazywał działanie embriotoksyczne, włącznie ze śmiertelnością embrionów.9
  • U szczurów, bifonazol w dawkach doustnych do 100 mg/kg masy ciała nie wykazywał działania embriotoksycznego, jednakże przy dawce doustnej wynoszącej 100 mg/kg masy ciała obserwowano opóźniony rozwój układu kostnego u płodu. Efekt ten uznano za wtórny i spowodowany toksycznym działaniem na organizm matki (objawiającym się spadkiem masy ciała).10
  • Badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały wpływu na płodność osobników męskich ani żeńskich przy dawkach doustnych dochodzących do 40 mg/kg masy ciała.11

Biorąc pod uwagę niewielkie wchłanianie substancji czynnej przez skórę, wyniki badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej po podaniu doustnym mają ograniczone znaczenie w praktyce klinicznej.12

Przenikanie przez bariery biologiczne

Badania wykazały, że bifonazol przenika przez barierę łożyskową u szczurów. Ponadto, w badaniu przeprowadzonym u karmiących samic szczurów, którym podawano bifonazol dożylnie, wykazano że substancja przenika do mleka samic.13

Wszystkie przedstawione dane przedkliniczne wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa produktu leczniczego Canespor Onychoset przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl