Właściwości farmakokinetyczne leku Allergodil

Chlorowodorek azelastyny, substancja czynna preparatu Allergodil (1 mg/ml, 0,1%), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania. Lek podawany miejscowo do nosa w postaci aerozolu wykazuje głównie działanie lokalne, przy minimalnym wchłanianiu ogólnoustrojowym, co przyczynia się do korzystnego profilu bezpieczeństwa.¹

Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu doustnym chlorowodorek azelastyny charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem (około 95% substancji macierzystej wraz z metabolitami). Całkowita dostępność biologiczna substancji macierzystej po podaniu doustnym u ludzi wynosi 82%.²

W przypadku podania donosowego wchłanianie substancji czynnej jest znacząco mniejsze. Lek po aplikacji do nosa działa przede wszystkim miejscowo, wykazując minimalną absorpcję ogólnoustrojową. Ważną cechą farmakodynamiczną jest szybki początek działania, występujący w ciągu 15 minut od podania, przy czym efekt terapeutyczny utrzymuje się do około 12 godzin.³

Po wchłonięciu do krwiobiegu, chlorowodorek azelastyny ulega dystrybucji głównie w narządach obwodowych z preferencją do:

• Płuc – jeden z głównych organów docelowych
• Skóry – istotna dystrybucja tłumacząca skuteczność w chorobach alergicznych skóry
• Mięśni – znaczący rezerwuar substancji czynnej
• Wątroby – główne miejsce metabolizmu
• Nerek – uczestniczących w eliminacji

Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania, jedynie niewielka ilość substancji czynnej przenika do mózgu.⁴

Farmakokinetyka i stężenia osoczowe

Chlorowodorek azelastyny charakteryzuje się liniową kinetyką zależną od dawki. Oznacza to, że zwiększenie dawki leku prowadzi do proporcjonalnego wzrostu jego stężenia w osoczu.⁵

W przypadku pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa stosujących Allergodil w dawce 0,56 mg na dobę (jedna dawka do każdego otworu nosowego 2 razy na dobę), stężenie chlorowodorku azelastyny w osoczu w stanie stacjonarnym osiąga wartość 0,65 ng/ml po około dwóch godzinach od podania. Tak niskie stężenie nie wywołuje ogólnoustrojowych działań niepożądanych.⁶

Metabolizm i eliminacja

Chlorowodorek azelastyny podlega kilku istotnym przemianom metabolicznym, wśród których najważniejsze obejmują:

1. Hydroksylację pierścieni – prowadzącą do powstania metabolitów hydroksylowych
2. N-demetylację – skutkującą utratą grup metylowych
3. Otwarcie pierścienia azepiny – w wyniku procesów utleniania

Te przemiany prowadzą do powstania metabolitów o różnej aktywności biologicznej.⁷

Eliminacja chlorowodorku azelastyny oraz jego metabolitów zachodzi dwoma głównymi drogami:

• Około 75% dawki jest wydalane z kałem – co wskazuje na dominującą rolę wątroby i wydalania z żółcią
• Około 25% dawki jest wydalane z moczem – wskazując na mniejszy udział eliminacji nerkowej

Taki profil eliminacji ma znaczenie w przypadku monitorowania pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosujących azelastynę.⁸

Właściwości farmakokinetyczne chlorowodorku azelastyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Allergodil stosowanego donosowo, z minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym i szybkim początkiem działania miejscowego. Liniowa kinetyka leku umożliwia przewidywalne stężenia osoczowe przy zwiększaniu dawki, jednak ze względu na miejscowy mechanizm działania, w terapii alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa zwykle nie jest konieczne zwiększanie standardowej dawki terapeutycznej.⁹