Leki w grupie
„aerozole do nosa”

Aerozole do nosa to postać leku przeznaczona do miejscowego podawania substancji leczniczych do jam nosowych. Dzięki rozpyleniu leku w formie mgiełki, uzyskuje się równomierne rozprowadzenie substancji czynnej na błonie śluzowej nosa, zapewniając szybkie działanie terapeutyczne przy jednoczesnym zmniejszeniu działań ogólnoustrojowych.

W zależności od zawartej substancji czynnej, aerozole do nosa można podzielić na kilka głównych grup: glikokortykosteroidy donosowe (np. flutykazon, mometazon, budezonid), leki obkurczające naczynia krwionośne (np. ksylometazolina, oksymetazolina), leki przeciwalergiczne (np. azelastyna, kromoglikan sodowy), a także leki nawilżające zawierające roztwory soli fizjologicznej.

Glikokortykosteroidy donosowe są stosowane głównie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, polipów nosa oraz przewlekłego zapalenia zatok. Popularne preparaty to: Flixonase (flutykazon), Nasometin (mometazon), Tafen Nasal (budezonid), Avamys (furonian flutykazonu) czy Nasonex (mometazon).

Leki obkurczające naczynia krwionośne (sympatykomimetyki) przynoszą szybką ulgę przy obrzęku błony śluzowej nosa towarzyszącym przeziębieniom i alergii. Do najpopularniejszych należą: Otrivin (ksylometazolina), Nasivin (oksymetazolina), Xylometazolin (ksylometazolina) czy Sudafed XyloSpray (ksylometazolina).

Przeciwalergiczne aerozole do nosa zawierają substancje hamujące reakcje alergiczne. Najczęściej stosowane to: Allergodil (azelastyna), Cromoxal (kromoglikan sodowy) czy Dymista (kombinacja azelastyny i flutykazonu).

Największą zaletą aerozoli do nosa jest ich miejscowe działanie, które pozwala na podanie mniejszej dawki leku w porównaniu do form doustnych, przy jednoczesnym uzyskaniu wysokiego stężenia substancji czynnej w miejscu docelowym. Skutkuje to szybszym początkiem działania i mniejszą liczbą działań niepożądanych ogólnoustrojowych.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych niebezpieczeństwach stosowania aerozoli do nosa. W przypadku sympatykomimetyków (ksylometazolina, oksymetazolina) głównym ryzykiem jest rozwój polekowego zapalenia błony śluzowej nosa przy zbyt długim stosowaniu (powyżej 5-7 dni), co prowadzi do tzw. efektu z odbicia i uzależnienia. Glikokortykosteroidy donosowe mogą z kolei powodować miejscowe działania niepożądane, takie jak podrażnienie błony śluzowej, krwawienia z nosa czy suchość. Przy długotrwałym stosowaniu istnieje też ryzyko perforacji przegrody nosowej.

Aerozole fizjologiczne zawierające roztwór soli (np. Aqua Maris, Marimer, Sterimar) stanowią bezpieczną grupę produktów przeznaczonych do nawilżania i oczyszczania błony śluzowej nosa. Mogą być stosowane długotrwale i bez ograniczeń wiekowych, pomagając w higienie nosa oraz jako uzupełnienie leczenia farmakologicznego.

Lista leków w tej grupie

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl