Właściwości farmakokinetyczne
Aleric Deslo Active 0,5 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Aleric Deslo Active

Charakterystyka właściwości farmakokinetycznych desloratadyny, substancji czynnej zawartej w leku Aleric Deslo Active w stężeniu 0,5 mg/ml roztwór doustny, obejmuje szczegółowe informacje dotyczące procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji. Prezentowane dane dostarczają istotnych informacji klinicznych dla personelu medycznego, umożliwiając optymalizację terapii u pacjentów z różnymi schorzeniami alergicznymi.¹

Proces wchłaniania

Desloratadyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym. Stężenia leku w osoczu są wykrywalne już po 30 minutach od momentu podania. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 3 godzinach od przyjęcia leku. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 27 godzin, co pozwala na stosowanie leku raz na dobę. Dzięki odpowiedniemu okresowi półtrwania, desloratadyna wykazuje przewidywalny stopień kumulacji przy schemacie dawkowania raz na dobę.²

Biodostępność desloratadyny wykazuje proporcjonalność do dawki w zakresie od 5 mg do 20 mg, co świadczy o liniowej farmakokinetyce leku w tym przedziale dawkowania.³

Polimorfizm metaboliczny

Istotną cechą farmakokinetyki desloratadyny jest występowanie polimorfizmu metabolicznego. W szeregu badań farmakokinetycznych i klinicznych stwierdzono, że u około 6% badanych występują większe stężenia desloratadyny, co wskazuje na fenotyp spowolnionego metabolizmu. Częstość występowania tego fenotypu jest porównywalna u dorosłych (6%) i dzieci w wieku od 2 do 11 lat (6%), jednak wykazuje zróżnicowanie etniczne:⁴

• Rasa czarna: 18% dorosłych, 16% dzieci
• Rasa kaukaska: 2% dorosłych, 3% dzieci

U pacjentów ze spowolnionym metabolizmem obserwuje się znaczące zmiany parametrów farmakokinetycznych. W badaniach z wielokrotnym podaniem tabletek zdrowym dorosłym ochotnikom ze spowolnionym metabolizmem, stężenie Cmax było około 3 razy większe i występowało po około 7 godzinach, a okres półtrwania w fazie eliminacji wydłużał się do około 89 godzin.⁵

U dzieci w wieku 2-11 lat ze spowolnionym metabolizmem, cierpiących na alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, po wielokrotnym podaniu leku w postaci syropu, ekspozycja (AUC) na desloratadynę była około 6 razy większa, Cmax występowało po 3-6 godzinach i było około 3-4 razy większe, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił około 120 godzin.⁶

Pomimo istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych, ekspozycja u dorosłych i dzieci ze spowolnionym metabolizmem była jednakowa przy stosowaniu dawek odpowiednich do wieku. Co ważne, ogólny profil bezpieczeństwa nie różnił się u pacjentów ze spowolnionym metabolizmem od profilu w populacji ogólnej. Należy jednak zauważyć, że nie przeprowadzono badań działania desloratadyny u dzieci ze spowolnionym metabolizmem w wieku poniżej 2 lat.<sup data-drug="Aleric Deslo Active" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ekspozycja u dorosłych i dzieci ze spowolnionym metabolizmem była jednakowa, gdy podawano odpowiednie do wieku dawki. Ogólny profil bezpieczeństwa nie różnił się u takich pacjentów od profilu w populacji ogólnej. Nie badano działania desloratadyny u dzieci ze spowolnionym metabolizmem w wieku 7

W badaniach z zastosowaniem pojedynczej dawki, przy stosowaniu leku w dawkach zalecanych, wykazano, że wartości AUC oraz Cmax u dzieci otrzymujących desloratadynę są porównywalne do obserwowanych u dorosłych, którym podawano desloratadynę w syropie w dawce 5 mg.⁸

Dystrybucja leku

Desloratadyna charakteryzuje się umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza, które mieści się w zakresie 83-87%. Podczas badań klinicznych nie stwierdzono klinicznie istotnej kumulacji substancji czynnej przy dawkowaniu raz na dobę u dorosłych i młodzieży (w dawkach od 5 mg do 20 mg) w okresie 14 dni.⁹

Istotne z punktu widzenia klinicznego jest, że różne postacie leku wykazują porównywalną farmakokinetykę. W skrzyżowanym badaniu z zastosowaniem pojedynczej dawki desloratadyny wykazano biorównoważność syropu i tabletek. Ponieważ roztwór doustny zawiera takie samo stężenie desloratadyny, przyjmuje się, że może on zastępować lek w postaci syropu czy tabletek bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań biorównoważności.¹⁰

Metabolizm

Należy podkreślić, że enzym odpowiedzialny za metabolizm desloratadyny nie został dotychczas jednoznacznie zidentyfikowany, co uniemożliwia pełne wykluczenie potencjalnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Badania in vivo wykazały, że desloratadyna nie hamuje CYP3A4, a badania in vitro wskazują, że lek nie hamuje CYP2D6 i nie jest ani substratem, ani inhibitorem glikoproteiny P.¹¹

Eliminacja i wpływ czynników zewnętrznych

Badania farmakokinetyczne wykazały, że spożywanie pokarmu nie ma istotnego wpływu na dystrybucję desloratadyny. W badaniu po jednorazowym podaniu dawki 7,5 mg desloratadyny, nie stwierdzono wpływu wysokotłuszczowego, wysokokalorycznego śniadania na dystrybucję leku. Podobnie, w innym badaniu nie stwierdzono wpływu soku grejpfrutowego na dystrybucję desloratadyny.¹²

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę desloratadyny

Farmakokinetyka desloratadyny u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (CRI – chronic renal insufficiency) została szczegółowo zbadana i porównana z parametrami u osób zdrowych w dwóch badaniach – z zastosowaniem dawki jednorazowej oraz dawek wielokrotnych.¹³

W badaniu z dawką jednorazową zaobserwowano zwiększoną ekspozycję na desloratadynę u pacjentów z niewydolnością nerek:¹⁴

• U pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą niewydolnością nerek – ekspozycja większa o około 2 razy niż u osób zdrowych
• U pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek – ekspozycja większa o około 2,5 raza niż u osób zdrowych

W badaniu z zastosowaniem dawek wielokrotnych stan stacjonarny osiągnięto po 11 dniach stosowania leku. W porównaniu do osób zdrowych, ekspozycja na desloratadynę była:¹⁵

• Około 1,5 raza większa u pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą niewydolnością nerek
• Około 2,5 raza większa u pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek

Co istotne, pomimo zaobserwowanych różnic w ekspozycji na desloratadynę i jej metabolit 3-hydroksydesloratadynę (AUC i Cmax), zmiany te nie były uznane za klinicznie istotne.¹⁶

Parametry farmakokinetyczne desloratadyny w różnych populacjach pacjentów