Właściwości farmakokinetyczne
Afobam 1 mg

Alprazolam, substancja czynna preparatu Afobam dostępnego w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg i 1 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1-2 godzin, co przekłada się na szybki początek działania terapeutycznego. Lek wykazuje wysokie (80%) wiązanie z białkami osocza, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję. Okres półtrwania alprazolamu wynosi 12-15 godzin u populacji ogólnej, natomiast u osób starszych ulega wydłużeniu do około 16 godzin, co wymaga uwzględnienia przy ustalaniu dawkowania w grupie geriatrycznej.

Właściwości farmakokinetyczne alprazolamu

Alprazolam, substancja czynna preparatu Afobam (dostępnego w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg i 1 mg), charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z podziałem na kluczowe procesy farmakokinetyczne.1

Wchłanianie

Po doustnym podaniu preparatu Afobam, alprazolam ulega stosunkowo szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu krwi osiągane jest w stosunkowo krótkim czasie – między 1 a 2 godzinami od momentu przyjęcia leku. Ta charakterystyka wskazuje na dość szybki początek działania terapeutycznego.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu alprazolam ulega dystrybucji w organizmie, przy czym wykazuje istotne powinowactwo do białek osocza. W warunkach laboratoryjnych (in vitro) alprazolam wiąże się z białkami surowicy w wysokim stopniu – na poziomie 80%. Taki poziom wiązania z białkami wpływa na biodostępność leku oraz na jego dystrybucję w tkankach.3

Okres półtrwania

Okres półtrwania alprazolamu, będący ważnym parametrem farmakokinetycznym, wynosi u większości pacjentów od 12 do 15 godzin. Wartość ta ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ determinuje częstotliwość dawkowania leku. Należy zwrócić uwagę na różnice związane z wiekiem pacjenta – u osób w podeszłym wieku okres półtrwania alprazolamu ulega wydłużeniu i wynosi średnio 16 godzin. Fakt ten może mieć znaczenie przy ustalaniu dawkowania u pacjentów geriatrycznych.4

Metabolizm

Alprazolam podlega w organizmie złożonym procesom biotransformacji. Podstawowym szlakiem metabolicznym jest oksydacja, prowadząca do powstania dwóch głównych metabolitów:5

  • alfa-hydroksyalprazolam – metabolit wykazujący aktywność biologiczną, jednak około połowę mniejszą niż sam alprazolam
  • pochodna benzofenonu – metabolit praktycznie pozbawiony aktywności biologicznej

Stężenia obu tych metabolitów w osoczu są bardzo niskie w porównaniu do związku macierzystego. Okresy półtrwania metabolitów alprazolamu są porównywalne z okresem półtrwania samego leku, co może mieć znaczenie dla całkowitego czasu działania farmakologicznego.6

Eliminacja

Usuwanie alprazolamu oraz jego metabolitów z organizmu odbywa się przede wszystkim przez nerki. Substancje te są wydalane z moczem, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności i potencjalnego dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdyż może u nich dochodzić do kumulacji leku i jego metabolitów.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka Uwagi kliniczne
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 1-2 godziny Stosunkowo szybki początek działania po podaniu doustnym
Okres półtrwania (t1/2) 12-15 godzin (populacja ogólna)
16 godzin (osoby starsze)
Wydłużony okres półtrwania u osób starszych może wymagać modyfikacji dawkowania
Wiązanie z białkami osocza 80% Wysokie wiązanie z białkami może prowadzić do interakcji z innymi lekami
Główne metabolity Alfa-hydroksyalprazolam (aktywny)
Pochodna benzofenonu (nieaktywna)
Alfa-hydroksyalprazolam wykazuje około 50% aktywności alprazolamu
Główna droga eliminacji Wydalanie nerkowe Możliwa kumulacja u pacjentów z niewydolnością nerek
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl