Właściwości farmakokinetyczne
Adeksa 50 mg

Akarboza, podana doustnie w dawce 200 mg zdrowym ochotnikom, wykazuje stopień wchłaniania około 35%, co potwierdzono na podstawie ilości substancji czynnej i jej metabolitów wydalonych z moczem w ciągu 96 godzin. Stężenie całkowite radioaktywności w osoczu ma charakter dwufazowy: pierwszy szczyt osiąga 52,2 ± 15,7 µg/l po 1,1 ± 0,3 godz., odpowiadający aktywnemu związkowi o stężeniu 49,5 ± 26,9 µg/l po 2,1 ± 1,6 godz.; drugi, znacznie wyższy szczyt (586,3 ± 282,7 µg/l) pojawia się po 20,7 ± 5,2 godz., co jest efektem wchłaniania produktów bakteryjnego rozkładu w dalszych odcinkach jelita. Biodostępność akarbozy jest niska (1-2%), co jest zgodne z jej miejscowym działaniem w świetle przewodu pokarmowego i nie wpływa na skuteczność terapeutyczną.

Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne akarbozy

Właściwości farmakokinetyczne akarbozy zostały szczegółowo zbadane po doustnym podaniu znakowanej radioaktywnie substancji w dawce 200 mg zdrowym ochotnikom. Badania te pozwoliły na dokładne scharakteryzowanie procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tego leku z organizmu.1

Wchłanianie

Na podstawie badań z wykorzystaniem znakowanej radioaktywnie substancji ustalono, że stopień wchłaniania akarbozy wynosi około 35%. Wartość tę określono na podstawie ilości substancji czynnej oraz jej produktów rozpadu wydalonych przez nerki w ciągu 96 godzin od podania.2

Zmiany stężenia całkowitej radioaktywności w osoczu charakteryzują się przebiegiem dwufazowym:

  • Pierwszy szczyt stężenia odpowiada średniemu stężeniu akarbozy o wartości 52,2 ± 15,7 µg/l i jest obserwowany po 1,1 ± 0,3 godz. Ten szczyt pokrywa się ze szczytem stężenia aktywnego związku w osoczu, wynoszącym 49,5 ± 26,9 µg/l po 2,1 ± 1,6 godz.3
  • Drugi szczyt stężenia jest znacznie wyższy i wynosi średnio 586,3 ± 282,7 µg/l, osiągany po 20,7 ± 5,2 godz. Ten szczyt jest 10-20 razy wyższy niż maksymalne stężenie substancji czynnej i uważa się, że jest wynikiem wchłaniania produktów rozkładu bakteryjnego z dalszych części jelita, co następuje po 14-24 godzinach od podania leku.4

Biodostępność

Biodostępność akarbozy jest wyjątkowo niska i wynosi zaledwie 1-2%. Ta niska dostępność jest jednak działaniem zamierzonym, ponieważ akarboza działa głównie miejscowo w świetle przewodu pokarmowego. Co istotne, niska biodostępność nie wpływa negatywnie na skuteczność terapeutyczną produktu leczniczego.5

Dystrybucja

Na podstawie analizy krzywej stężenia akarbozy w osoczu po podaniu dożylnym w dawce 0,4 mg/kg masy ciała wyliczono, że pozorna objętość dystrybucji wynosi 0,32 l/kg masy ciała. Parametr ten wskazuje na ograniczoną dystrybucję leku w tkankach organizmu.6

Metabolizm i eliminacja

Eliminacja akarbozy z organizmu charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem. Okres półtrwania dla fazy dystrybucji wynosi 3,7 ± 2,7 godz., natomiast dla fazy eliminacji 9,6 ± 4,4 godz.7

Eliminacja akarbozy z organizmu odbywa się dwoma drogami:

  • Z moczem wydalane jest jedynie 1,7% podanej dawki substancji czynnej8
  • Z kałem wydalane jest 51% substancji hamującej w ciągu 96 godzin od podania9

Ta znacząca różnica w drogach eliminacji świadczy o tym, że akarboza jest głównie wydalana z kałem, co koreluje z jej miejscowym działaniem w przewodzie pokarmowym i ograniczonym wchłanianiem do krwiobiegu.

Charakterystyka farmakokinetyczna – zestawienie parametrów

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Stopień wchłaniania około 35%
Pierwszy szczyt stężenia 52,2 ± 15,7 µg/l po 1,1 ± 0,3 godz.
Szczyt stężenia aktywnego związku 49,5 ± 26,9 µg/l po 2,1 ± 1,6 godz.
Drugi szczyt stężenia 586,3 ± 282,7 µg/l po 20,7 ± 5,2 godz.
Biodostępność 1-2%
Pozorna objętość dystrybucji 0,32 l/kg masy ciała
Okres półtrwania – faza dystrybucji 3,7 ± 2,7 godz.
Okres półtrwania – faza eliminacji 9,6 ± 4,4 godz.
Wydalanie z moczem 1,7% podanej dawki
Wydalanie z kałem (w ciągu 96 godz.) 51% substancji hamującej
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl