Zerwanie łąkotki – Epidemiologia

Zerwanie łąkotki
Epidemiologia

Zerwanie łąkotki jest jedną z najczęstszych kontuzji kolana, z zapadalnością szacowaną na 61-222 przypadków na 100 000 osób rocznie, a w USA diagnozuje się około 850 000 przypadków rocznie. Występuje bimodalny rozkład wiekowy: u młodych aktywnych sportowców dominują urazy traumatyczne, a u osób powyżej 50. roku życia zerwania degeneracyjne związane ze zmianami zwyrodnieniowymi. Mężczyźni są bardziej narażeni (stosunek 2,5-4:1), a u dzieci poniżej 10. roku życia zerwania są rzadkie i często związane z łąkotką dyskoidalną (występującą u 1,5-16,6% populacji). Zerwania łąkotki przyśrodkowej są częstsze w populacji ogólnej, natomiast u młodzieży dominują zerwania boczne. Oderwania korzenia łąkotki stanowią około 20% wszystkich zerwań, z 80% przypadków dotyczących łąkotki przyśrodkowej u osób otyłych i powyżej 50. roku życia. Czynniki ryzyka obejmują płeć męską, wiek >40 lat, anatomię plateau piszczelowego, łąkotkę dyskoidalną, otyłość, aktywność fizyczną i zawodową wymagającą kucania oraz sporty kontaktowe z gwałtownymi zmianami kierunku.

Epidemiologia zerwania łąkotki – wprowadzenie

Zerwanie łąkotki stanowi jedną z najczęstszych kontuzji kolana, będąc istotnym problemem zarówno w populacji ogólnej, jak i sportowej. Częstość występowania (prevalence) zerwania łąkotki szacuje się na około 12-14% populacji ogólnej, natomiast zapadalność (incidence) wynosi około 61 przypadków na 100 000 osób rocznie¹². Niektóre nowsze badania sugerują jednak, że rzeczywista zapadalność może być znacznie wyższa – nawet 222 przypadki na 100 000 osób w wieku 18-55 lat, potwierdzonych badaniem MRI³⁴. W Stanach Zjednoczonych szacuje się, że rocznie diagnozuje się około 850 000 przypadków zerwania łąkotki, a 10-20% wszystkich zabiegów ortopedycznych dotyczy właśnie operacji łąkotki¹².

Rozkład demograficzny zerwań łąkotki

Zerwania łąkotki wykazują wyraźne wzorce demograficzne, które warto uwzględnić przy analizie epidemiologicznej tego schorzenia⁵.

Rozkład wieku

Zerwania łąkotki występują w bimodalnym rozkładzie wiekowym. Pierwszy szczyt zachorowań obserwuje się u młodych, aktywnych osób, szczególnie uczestniczących w zajęciach sportowych, gdzie dominują urazy traumatyczne. Drugi szczyt występuje u osób powyżej 50. roku życia, gdzie przeważają zerwania degeneracyjne związane ze zmianami zwyrodnieniowymi⁶⁷.

U mężczyzn szczytowa zapadalność występuje w wieku 21-30 lat, podczas gdy u kobiet i dziewcząt przypada na wiek 11-20 lat⁸. Wyraźnie zauważalny jest też szczyt zachorowań dotyczący zerwań degeneracyjnych, który dla mężczyzn przypada na wiek 41-50 lat, a dla kobiet 61-70 lat¹.

Warto zaznaczyć, że zerwania łąkotki u dzieci poniżej 10. roku życia są rzadkością, występując głównie w przypadkach łąkotek dyskoidalnych⁹.

Różnice płciowe

Zerwania łąkotki występują znacznie częściej u mężczyzn niż u kobiet, ze stosunkiem od 2,5:1 do 4:1²⁸. Wyższa częstotliwość występowania u mężczyzn może odzwierciedlać ich większe zaangażowanie w agresywne zajęcia sportowe i prace fizyczne, które predysponują do urazów rotacyjnych kolana⁶. Interesującym wyjątkiem są zawodnicy sportów szkolnych, gdzie dziewczęta doświadczają wyższego wskaźnika urazów łąkotki w porównaniu do chłopców¹⁰.

Populacja sportowa

Szczególnie wysoką zapadalność obserwuje się w populacji aktywnej sportowo. Badania w Stanach Zjednoczonych wykazały zapadalność na poziomie do 8,7 na 1000 osób w populacji wojskowej pełniącej czynną służbę⁵. Zerwania łąkotki stanowią około 15% wszystkich urazów sportowych¹¹, a w przypadku zawodników szkół średnich, łąkotka jest zaangażowana w 23% wszystkich urazów kolana¹⁰.

Rozkład anatomiczny uszkodzeń

Epidemiologia zerwania łąkotki wykazuje określone wzorce anatomiczne, które różnią się w zależności od grupy wiekowej i mechanizmu urazu⁵⁸.

Łąkotka przyśrodkowa vs boczna

W populacji ogólnej, zerwania łąkotki przyśrodkowej występują częściej niż bocznej. Jest to prawdopodobnie spowodowane mniejszą ruchomością łąkotki przyśrodkowej wynikającą z jej połączenia z więzadłem pobocznym przyśrodkowym (MCL), co sprawia, że jest ona bardziej podatna na urazy⁵⁷. Jednakże w populacji pediatrycznej i młodzieżowej, zerwania łąkotki bocznej są częstsze niż przyśrodkowej¹². Około 56% wszystkich zerwań dotyczy rogu tylnego łąkotki⁸.

Typy zerwań

Badanie z 2013 roku wykazało następujący rozkład typów zerwań łąkotki u dzieci i młodzieży:

złożone (28%)
pionowe (16%)
dyskoidalne (14%)
typu „bucket-handle” (rąchki wiadra) (14%)
promieniste (10%)
poziome (8%)
skośne (5%)
postrzępione (3%)
oderwanie korzenia (2%)¹²

Warto zaznaczyć, że oderwania korzenia łąkotki stanowią około 20% wszystkich zerwań łąkotki, przy czym około 80% oderwań korzenia łąkotki przyśrodkowej występuje u osób otyłych, prowadzących siedzący tryb życia i powyżej 50. roku życia¹³.

Czynniki ryzyka zerwania łąkotki

Czynniki ryzyka zerwania łąkotki można podzielić na modyfikowalne i niemodyfikowalne¹¹⁴.

Czynniki niemodyfikowalne

Płeć męska – zapadalność u mężczyzn jest 2,5 razy wyższa niż u kobiet¹
Wiek – osoby powyżej 40. roku życia są bardziej narażone na zerwania degeneracyjne¹⁵
Anatomia dwuwklęsłego plateau piszczelowego¹
Łąkotka dyskoidalna – występująca u 1,5-16,6% populacji, częściej u osób pochodzenia azjatyckiego (do 20%), zwiększa ryzyko zerwania w młodszym wieku¹⁶
Nieprawidłowe ustawienie kończyn dolnych¹
Wiotkość więzadłowa¹

Czynniki modyfikowalne

Wysoki wskaźnik masy ciała (BMI) – otyłość zwiększa obciążenie stawu kolanowego, prowadząc do nieprawidłowego ustawienia i zwiększonego ryzyka urazu¹⁷¹⁵
Aktywność zawodowa – prace wymagające kucania, podnoszenia ciężarów, wchodzenia po schodach¹⁵
Aktywność sportowa – szczególnie sporty kontaktowe i wymagające gwałtownych zmian kierunku (piłka nożna, rugby, futbol amerykański, koszykówka, baseball, narciarstwo, zapasy)¹⁵

Schorzenia współistniejące

Zerwania łąkotki często współistnieją z innymi urazami stawu kolanowego, co ma istotne znaczenie dla diagnostyki, leczenia i rokowania¹⁸.

Urazy więzadła krzyżowego przedniego (ACL)

Pacjenci z urazami więzadła krzyżowego przedniego (ACL) mają zwiększoną częstość występowania zerwań łąkotki, szacowaną na 22-86%¹⁸. Ostre urazy ACL są głównie związane z zerwaniami łąkotki bocznej, podczas gdy przewlekłe urazy ACL są częściej powiązane z zerwaniami łąkotki przyśrodkowej¹⁸. Ponad jedna trzecia wszystkich zerwań łąkotki współwystępuje z urazem ACL⁸.

Osoby z kolanem pozbawionym ACL są bardziej narażone na rozwój zerwań łąkotki przyśrodkowej, szczególnie jeśli rekonstrukcja ACL jest opóźniona o ponad rok od początkowego urazu⁵. Badania wykazały, że oderwania korzenia łąkotki bocznej występują u 18% kolan z przewlekłym deficytem ACL i 12% ostrych urazów ACL¹³.

Urazy więzadła krzyżowego tylnego (PCL)

Według badań, chociaż częstość występowania urazów więzadła krzyżowego tylnego (PCL) jest niższa niż ACL, około 8% pacjentów z urazem PCL rozwija zerwania łąkotki. Szczególnie PCL stopnia III zwiększa częstość występowania zerwań łąkotki¹⁸.

Schorzenia zwyrodnieniowe

Zerwania łąkotki często współistnieją z chorobą zwyrodnieniową stawów (OA). Badania wykazały wyższą częstość występowania zerwań łąkotki u osób z objawową OA¹⁹. Istnieje silny związek między uszkodzeniem łąkotki a utratą chrząstki stawowej¹⁹.

Nadzór epidemiologiczny i trendy

Obserwuje się rosnącą liczbę diagnozowanych zerwań łąkotki, co może być częściowo przypisane łatwej dostępności technologii obrazowania, takiej jak rezonans magnetyczny (MRI), oraz zwiększonemu uczestnictwu w zajęciach sportowych²⁰²¹.

Trendy w leczeniu chirurgicznym

W Stanach Zjednoczonych wykonuje się rocznie około 700 000 artroskopowych częściowych meniscektomii, generując bezpośrednie koszty medyczne szacowane na 4 miliardy dolarów²². Jednakże nowsze badania sugerują, że pomimo częstszego występowania zerwań łąkotki niż wcześniej opisywano, mniej niż połowa pacjentów z zerwaniem łąkotki zgłasza się do leczenia specjalistycznego, a tylko 21,8% przechodzi operację artroskopową⁴.

Warto zauważyć, że typ zerwania i obecność oderwania korzenia są statystycznie istotnymi predyktorami późniejszej operacji. Zerwania typu „bucket-handle” (rąchki wiadra) mają najwyższy odsetek późniejszych operacji (50%)⁴.

Bezobjawowe zerwania

Ważnym aspektem nadzoru epidemiologicznego jest wysoka częstość występowania bezobjawowych zerwań łąkotki. W badaniu Beattie i wsp. (2005), 43 z 44 bezobjawowych osób ze średnią wieku 41,1 lat (zakres 20-68) wykazało co najmniej jedną nieprawidłowość łąkotki. 27 osób (61,4%) miało nieprawidłowości w co najmniej trzech z czterech regionów kolana²³.

Badania obrazowe wykazują, że 35% osób powyżej 50. roku życia ma zerwanie łąkotki widoczne w MRI, przy czym dwie trzecie tych zerwań jest bezobjawowych¹⁰. To podkreśla znaczenie korelacji klinicznej przy interpretacji wyników badań obrazowych.

Szczególne populacje

Populacja pediatryczna

Zerwania łąkotki u dzieci poniżej 10. roku życia z morfologicznie prawidłowymi łąkotkami są rzadkie⁶. Jednakże obecność łąkotki dyskoidalnej, wariantu anatomicznego najczęściej występującego w łąkotce bocznej, może predysponować do zerwań w młodszym wieku⁹.

Łąkotka dyskoidalna występuje u 1,5-16,6% populacji, z wyższą częstością u osób pochodzenia azjatyckiego (do 20%). Do 20% przypadków jest obustronnych²⁴. Dzieci, które mają objawy przed 12. rokiem życia, mają 4,6 razy większe prawdopodobieństwo, że będą wymagały operacji obu kolan²⁴.

U nastolatków zerwania łąkotki częściej współistnieją z urazami więzadłowymi. Ponadto dzieci z izolowanym zerwaniem łąkotki częściej mają niski BMI¹².

Sportowcy

Wśród sportowców zerwania łąkotki stanowią częsty problem, szczególnie w sportach wymagających gwałtownych zmian kierunku. Zapasy i rugby niosą największe ryzyko urazu łąkotki na ekspozycję zarówno na poziomie międzyuczelnianym, jak i rekreacyjnym²⁵.

W badaniu na kohorcie 9086 osób w latach 2005-2012 zidentyfikowano 79 przypadków zerwań łąkotki w stabilnych kolanach. Ustalono, że izolowane zerwania łąkotki są stosunkowo częste u młodych sportowców i powodują znaczną utratę czasu spędzanego na zajęciach sportowych, przy czym naprawa łąkotki powoduje większą utratę niż oczyszczenie (debridement)²⁵.

Populacja zawodowa

Osoby pracujące w zawodach wymagających dużego wysiłku fizycznego, takich jak budownictwo lub sport zawodowy, są bardziej narażone na zerwanie łąkotki z powodu różnych obciążeń, jakim poddawane są ich kolana¹⁷. Szczególnie narażone są osoby wykonujące zawody wymagające częstego kucania/klękania i wchodzenia po schodach⁵.

Niedawne badania wykazały, że częstość występowania oderwań korzenia łąkotki przyśrodkowej może być znacznie wyższa w niektórych populacjach o charakterystycznym stylu życia, który wymaga częstego kucania, klękania i siedzenia na podłodze ze złożonymi nogami¹³.

Długoterminowy wpływ zerwań łąkotki

Zerwania łąkotki, szczególnie nieleczone, mogą mieć istotne długoterminowe konsekwencje zdrowotne²⁶.

Rozwój choroby zwyrodnieniowej stawów

Według niedawnego badania epidemiologicznego z 2020 roku, około 13% pacjentów z urazami łąkotki rozwija chorobę zwyrodnieniową stawów (OA) w ciągu 18 lat po urazie, podczas gdy tylko około 3% pacjentów z nieuszkodzonymi kolanami rozwija tę chorobę¹⁴.

Urazy łąkotki, które są źle leczone lub nieleczone, znacznie zwiększają ryzyko rozwoju pourazowej choroby zwyrodnieniowej stawów (PTOA). Obecne podejścia chirurgiczne do leczenia urazów łąkotki nie eliminują ryzyka przyspieszonego rozwoju PTOA²⁷.

Ryzyko progresji choroby zwyrodnieniowej stawów wydaje się być wyższe u dzieci z operowaną łąkotką dyskoidalną, co wymaga długotrwałej obserwacji i strategii chroniących chrząstkę u tych pacjentów¹⁶.

Typ populacji	Częstość występowania zerwań łąkotki	Główne czynniki ryzyka	Najczęstszy typ zerwania
Populacja ogólna	61-222 na 100 000 osób rocznie	Wiek, płeć męska, BMI	Zerwania łąkotki przyśrodkowej (częściej)
Młodzi sportowcy	Wyższa niż w populacji ogólnej	Sporty z gwałtownymi zmianami kierunku	Zerwania łąkotki bocznej (częściej)
Dzieci i nastolatki	Rzadko u dzieci <10 lat	Łąkotka dyskoidalna	Złożone (28%), pionowe (16%)
Osoby starsze (>50 lat)	35% ma zerwanie widoczne w MRI	Zmiany zwyrodnieniowe	Zerwania degeneracyjne, poziome
Osoby z urazem ACL	22-86% ma współistniejące zerwanie łąkotki	Deficyt ACL >1 rok	Ostre – łąkotka boczna; przewlekłe – przyśrodkowa
Populacja zawodowa	Wyższa w zawodach wymagających kucania	Kucanie, klękanie, schody	Zróżnicowane
Osoby otyłe	Zwiększona w porównaniu do osób z prawidłowym BMI	Zwiększone obciążenie stawu	Oderwania korzenia łąkotki przyśrodkowej (80%)

Przyszłe trendy i wyzwania

Epidemiologia zerwań łąkotki stawia przed naukowcami i lekarzami kilka wyzwań i kierunków badań²⁸.

Istnieje pilna potrzeba większej liczby badań w celu wsparcia praktyki opartej na dowodach w chirurgii łąkotki, aby zmniejszyć liczbę nieskutecznych interwencji i wspierać potencjalnie korzystne operacje²⁸. Dowody naukowe sugerują, że chirurgiczna naprawa łąkotki jest często nieskuteczna, niebezpieczna i kosztowna, a dobre dowody są szeroko ignorowane²⁸.

Z rosnącym zainteresowaniem oderwaniami korzenia łąkotki, prawdopodobne jest, że rzeczywista częstość występowania tych urazów jest jeszcze wyższa niż obecnie podawana w literaturze¹³.

Biorąc pod uwagę wysoką częstość występowania bezobjawowych zerwań łąkotki, szczególnie u osób starszych, wyzwaniem pozostaje właściwa interpretacja wyników badań obrazowych i podejmowanie decyzji klinicznych opartych na kompleksowej ocenie pacjenta²⁹.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Meniscus Tear: Pathology, Incidence, and Management
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9205760/
Epidemiology […] All populations are subjected to meniscal tears when their knee is subjected to an external force that causes the knee to twist. The prevalence of meniscal tears is approximately 12% to 14%, with an approximate incidence of 61 cases in every 100000 people. Acute trauma-related tears are more prevalent in active young populations and those engaging in sports activities. On the other hand, degenerative meniscus tears affect the elderly population, with the peak onset age in men being 41 to 50 years, while in females, it is 61 to 70. The approximate number of cases per year is 850000. The associated orthopedic surgeries to correct the meniscus tears are between 10% and 20%. […] Several factors are risk factors for meniscal tears, increasing the likelihood of developing meniscal tears. The non-modifiable risk factors for meniscal tears include sex, where the incidence in men is 2.5 times more than in women. Meniscal tears are more in individuals with a biconcave tibial plateau, a discoid meniscus, those with lower extremity alignment, and those with ligamentous laxity. The modifiable risk factors that increase the risks of developing meniscal tears are a high body mass index, certain occupations, such as squatting, lifting and carrying weights, stairs climbing, and athletes, and those engaging in sports-related activities, including footballers, and those playing rugby.
#2 Meniscus Injuries of the Knee | PM&R KnowledgeNow
https://now.aapmr.org/meniscus-injuries-of-the-knee/
Knee meniscal injuries are common with an incidence of 61 cases per 100,000 persons and a prevalence of 12% to 14%. The ratio of men to women is 2.5:1 to 4:1. Degenerative meniscal tears most often occur in men ages 40 to 60 years old. […] There is an increased incidence of meniscal tears with anterior cruciate ligament (ACL) injury ranging from 22% to 86%. In the US, of the estimated 850,000 cases per year, 10% to 20% of orthopedic surgeries involve surgery of the meniscus with over 50,000 meniscectomies and 3,000 meniscal repairs performed each year.
#3
https://link.springer.com/article/10.1007/s00167-021-06458-2
Meniscal tears are more common than previously identified, however, less than a quarter of people with a tear undergo arthroscopy. […] The aim of this study was to report the current incidence of MRI confirmed meniscal tears in patients with a symptomatic knee and the current intervention rate in a large NHS trust. […] 1737 patients with isolated meniscal tears were identified in patients undergoing an MRI for knee pain, suggesting a rate of 222 MRI confirmed tears per 100,000 of the population aged 18 to 55 years old. […] Meniscal tears were found to be more common than previously described. However, less than half present to secondary care and only 22% undergo arthroscopy. […] The study hypothesis is that meniscal tears are more common than previously reported with the majority being identified in primary care.
#4
https://link.springer.com/article/10.1007/s00167-021-06458-2
The secondary hypothesis is that bucket handle tears and root tears will have higher surgery rates than other tear types. […] The most important findings of the present study are despite meniscal tears being more common than previously reported, less than half of patients with a meniscal tear present to secondary care and only 21.8% undergo arthroscopic surgery. […] Based on this study data the rate of new meniscal tears diagnosed on MRI in patients with a symptomatic knee was 222 per 100,000 population. […] Tear type and presence of root tears were statistically significant predictors of subsequent surgery. […] Bucket handle tears had the highest proportion undergoing subsequent surgery (50%). […] The results of this study demonstrate the importance of taking into account all clinical features when making treatment decisions. […] In conclusion, MRI-diagnosed meniscal tears occur more frequently than previously described, at an estimated rate of 222/100,000 cases per head of population. However, only half of these patients present to secondary care and 21% of patients subsequently undergo arthroscopic surgery.
#5 Knee Meniscal Tears – StatPearls – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK431067/
Studies in the United States have indicated a 61 per 100,000 incidence rate of meniscal tears in the general population and up to an 8.7 per 1,000 incidence rate in the active-duty military population. […] Given the etiology of tears, it is not surprising that infantry-related duties, occupations that require frequent squatting/kneeling, and sports such as soccer, rugby, football, basketball, baseball, skiing, and wrestling all increase the risk of meniscal tears. […] Male gender and age over 40y/o are also associated with increased risk of meniscal tears. […] Medial meniscal tears are more common than lateral meniscal tears, possibly due to the relatively decreased mobility of the medial meniscus secondary to its connection to the MCL. […] In addition, people with ACL-deficient knees are more at risk for the development of medial meniscal tears, especially if ACL reconstruction is delayed for longer than one year from the time of initial injury.
#6 Meniscal Injury: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
https://emedicine.medscape.com/article/308054-overview
Meniscal injuries usually are associated with pain that results in gait deviation and loss of time from work and/or sport. […] Although the exact incidence and prevalence of meniscal injury are unknown, it is a fairly common sports-related injury among adults. Knee meniscal injuries also occur in individuals who are skeletally immature, but less commonly than in adults. Meniscal injuries are rare in children younger than 10 years with morphologically normal menisci. […] Meniscal injuries are more common in males, which may be a reflection of greater involvement by males in aggressive sporting and manual activities that predispose to rotational injuries of the knee. […] Meniscal injuries are common in young males who are involved in sporting or manual activities. A second peak of incidence is observed in persons older than 55 years; this is secondary to a degenerate meniscus being susceptible to injuries with minor trauma.
#7 Meniscus Tear | Concise Medical Knowledge
https://www.lecturio.com/concepts/meniscus-tear/
Exact incidence is unknown, but meniscus tear is a fairly common injury, especially with sports activities. […] Tears of the medial meniscus are more common (because of attachment to the medial collateral ligament). […] Men are at increased risk compared to women. […] Bimodal distribution: Common in younger men: associated with athletic injuries; Common in older adults: associated with degenerative changes of the meniscus.
#8 Epidemiology â Primary Care Notebook
https://primarycarenotebook.com/pages/musculoskeletal-medicine/meniscal-tear/epidemiology
The annual incidence of meniscal tears is around 60-70 per 100,000 population (1). […] The prevalence increases with age. […] Male to female ratio is from 2.5:1 to 4:1. […] Degenerative tears commonly occur in older patients. […] Medial meniscus tears are more common since it’s less mobile and bears more force during weight bearing when compared to the lateral meniscus. 56% of tears involve the posterior horn. […] Lateral meniscus tears are more common in younger patients (30 year olds). […] Associated anterior cruciate ligament injury is seen in more than one third of all meniscal tears. […] Peak incidence in men is seen between the ages 21 and 30 while in women and girls it is between 11-20 years (1).
#9 Knee Meniscal Tears – StatPearls – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK431067/
Meniscal tears in children under the age of 10y/o are uncommon. […] However, the presence of a discoid meniscus, an anatomic variant most often occurring in the lateral meniscus that involves the additional central extension of the meniscus over the tibial articular surface, may predispose someone to tears at a younger age.
#10 Meniscus Injuries – Vasta Performance Training and Physical Therapy
https://vastasports.com/meniscus-injuries/
Meniscal injuries are the second most common injury to the knee with a prevalence of 12-14% and an incidence of 61/100,000 persons. In high school athletes, the meniscus is involved in 23% of all knee injuries with girls experiencing a higher injury rate compared to boys. As men age, their incidence increases and is most commonly seen between the ages of 21-30. Imaging evidence of a meniscal tear is observed in 35% of persons older than 50 years of age, with two thirds of these tears being asymptomatic. The prevalence increases in individuals who have an anterior cruciate ligament (ACL) deficient knee and if they are undergoing an ACL reconstruction or revision. Ultimately, meniscal injuries can be observed throughout multiple age groups, all genders, and are more prevalent in girls ages 11-20, males ages 21-30, and in adults 50 years old who have been previously diagnosed with knee osteoarthritis. […] In the United States, 10% to 20% of all orthopedic surgeries consist of surgery to the meniscus with an estimated 850,000 patients each year.
#11 Epidemiology and risk factors for meniscus injuries | Marinov | Varna Medical Forum
https://journals.mu-varna.bg/index.php/vmf/article/view/8369
Meniscus injuries are the cause of some of the most common surgical interventions. They represent 15% of all sports injuries. […] The Epidemiology of Meniscus Injury. 2021 Sep 1;29(3): r., Sports Med Arthrosc Rev. , . e24-e33. […] Epidemiology of isolated meniscal injury and its effect on performance in athletes from the National Basketball Association. 2012 Mar;40(3): r., Am J Sports Med., . 589-94. […] Epidemiology of meniscal injuries in US high school athletes between 2007 and 2013. . 2016;24: r., Knee Surg Sports Traumatol Arthrosc, . 715722. […] Epidemiological Study of the Discoid Meniscus: Investigating Demographic-Based Predictors in Large-Scale Claims Database. 2021 Nov 30;13(11) r., Cureus. , . 13(11).
#12 Meniscus Tears | Pediatric Orthopaedic Society of North America (POSNA)
https://posna.org/physician-education/study-guide/meniscus-tears
Lateral meniscal tears are more common than medial meniscal tears. Adolescents are more likely to have associated ligamentous injuries. Children are more likely to have tears associated with discoid menisci. In addition, children with an isolated meniscal tear more commonly have a low BMI. A 2013 study found the distribution of meniscal tear type to be: complex (28%), vertical (16%), discoid (14%), bucket-handle (14%), radial (10%), horizontal (8%), oblique (5%), fray (3%), and root detachment (2%) (Shieh, 2013). […] Studies have shown that operative treatment of meniscus tears in pediatric patients typically produces good results (80-87%) (Shieh, 2016; Kraus, 2012).
#13
https://link.springer.com/article/10.1007/s00264-024-06092-w
Meniscal root tears account for about 20% of all meniscal tears, representing a significant component within the spectrum of meniscus pathologies. […] It is noteworthy that around 80% of all medial meniscus root tears were found in individuals who were obese with a sedentary lifestyle and those who were older than 50 years of age. […] Despite the contribution of these injuries to degenerative joint disease, they are often undiagnosed at initial presentation. […] Recent studies showed that the incidence of medial MRTs can be substantially higher in certain populations with distinctive lifestyles that entail frequent squatting, kneeling and sitting on the floor with folded legs. […] On the other hand, lateral MRTs have been reported in 18% of chronic ACL-deficient knees and 12% of acute ACL injuries. […] With the recent growing interest in MRTs, it is plausible that the actual prevalence of these injuries is even higher than what is currently reported in the literature.
#14
https://scite.ai/reports/the-epidemiology-of-meniscus-injury-vJkOpMx4
Meniscus surgery is one of the most commonly performed orthopedic procedures worldwide. Modifiable risk factors for meniscus injury include body mass index, participation in athletics and occupation. Nonmodifiable risk factors include age, sex, lower extremity alignment, discoid meniscus, ligamentous laxity, and biconcave tibial plateau. […] There is often a substantial alteration in the structure of the meniscus requiring surgical intervention, and it is one of the most common traumatological procedures in the general population, specifically in soccer. […] Indeed, according to a recent 2020 epidemiological study of young adults, approximately 13% of patients with meniscus injuries develop OA by 18 years post-injury, whereas only about 3% of patients with uninjured knees developed the disease.
#15
https://step2.medbullets.com/orthopedics/120553/meniscus-tear
Epidemiology […] Demographics […] 40 years of age are more likely to have degenerative tears. […] Medial meniscus tears are more common than lateral meniscus tears due to decreased mobility of the medial meniscus as it attaches to the MCL. […] […] […] Risk factors […] Acute tears: sports. […] Degenerative tears: older age, male gender, work-related use of knee (kneeling, squatting, and stair climbing), obesity.
#16 The discoid lateral meniscus in children: a narrative review of pathology, diagnosis and treatment – Trisolino – Annals of Joint
https://aoj.amegroups.org/article/view/7519/html
The incidence of discoid meniscus is about 0.417% for the lateral and 0.10.3% for the medial, although, being often asymptomatic, the true prevalence is unknown. […] According to the literature, Asiatic population have a higher rate of DLM (13%) compared to other populations. […] Recent literature has shown that DLM is one of the most frequent congenital anomalies of the knee encountered during childhood. […] The risk of osteoarthritis progression seems to be higher in children with operated DLM, imposing prolonged follow-up and cartilage preserving strategies for these patients. […] DLM is a pathology with an underestimate incidence: even if it is estimated about 0.417%, the real prevalence is unknown since this variant is often asymptomatic. […] Multiple studies have shown that DLM patients may suffer from early osteoarthritis. Therefore, an early diagnosis and appropriate treatment may delay the degeneration.
#17 Meniscus tear – Wikipedia
https://en.wikipedia.org/wiki/Meniscus_tear
The meniscal tear is the most common knee injury. It tends to be more frequent in sports that have rough contact or pivoting sports such as soccer. It is more common in males than females, with a ratio of about two and a half males to one female. Males between the ages of 31 and 40 tend to tear their meniscus more frequently than younger men. Females seem to be more likely to tear their meniscus between the ages of 11 and 20. […] People who work in physically demanding jobs such as construction or professional sports are more at risk of a meniscal tear because of the different stresses to which their knees are subjected. […] According to the United States National Library of Medicine, the isolated medial meniscal tear occurs more frequently than any other tear associated with the meniscus. The prevalence of meniscus tears is the same for both knees. In a few studies the having a higher BMI puts more weight on the joints, which can cause the knee to be non-aligned, resulting in an easier tear.
#18 Meniscus Tear: Pathology, Incidence, and Management
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9205760/
Several conditions are associated with meniscus tears. Patients with anterior cruciate ligament (ACL) injuries have increased incidences of having meniscal tears with an approximation of 22% to 86%. Acute ACL injury was mainly associated with lateral meniscal tears while chronic ACL injury was associated with medial meniscal tears. According to Valdez et al., although posterior cruciate ligament (PCL) incidence is lower than ACL, approximately 8% of PCL patients develop meniscal tears. Grade III PCL increases the prevalence of meniscus tears.
#19 Meniscus Tear | Diagnosis & Treatment for Physios
https://www.physiotutors.com/conditions/meniscus-tear/
While the prevalence of meniscus tears is very high in asymptomatic individuals, Bhattacharyya et al. (2003) found a significantly higher frequency of meniscal tears in individuals with symptomatic OA. On top of that, a study by Hunter et al. (2006) found a strong association between meniscal damage and cartilage loss.
#20 Meniscus Tear of the Knee
https://autoaccident.com/meniscal-tears-of-the-knee/
One of the most common injuries of the knee is a torn meniscus. […] The incidence of injury to the meniscus is increasing. It may be partially due to the easy availability of imaging technology like magnetic resonance imaging (MRI) and increased participation in sports. […] In any case involving a traumatic injury, such as a torn meniscus, dealing with an insurance adjuster or defense attorney questioning the extent of the injury and whether the claimant can return to work is not uncommon.
#21 Meniscal Tears and Other Knee Cartilage Injuries | Doctor
https://patient.info/doctor/meniscal-tears-and-other-knee-cartilage-injuries-pro
The incidence of meniscal injuries is increasing and this can be partly attributed to increased participation in sports as well as the recent advances and easy availability of imaging technology such as MRI. […] A conservative estimate of the incidence of meniscal tears is 60 per 100,000, although the true incidence is likely to be grossly underestimated.
#22 Surgery for Torn Meniscus in the Knee is Often Unnecessary, Ineffective, Misdirected – MDalert.com
https://www.mdalert.com/article/surgery-for-torn-meniscus-in-the-knee-is-often-unnecessary-ineffective-misdirected
Approximately 700,000 arthroscopic partial meniscectomies are performed annually in the U.S. Annual direct medical costs are estimated at $4 billion. […] Surgical meniscus repair was not superior to sham surgery in a randomized, controlled trial. […] The authors of a meta-analysis published in the Archives of Orthopaedic and Trauma Surgery came to a similar conclusion based on Level 1 data: This meta-analysis illustrates the lack of level I evidence to guide the surgical management of meniscal tears, the authors concluded. […] Results of a randomized, controlled trial published in the British Journal of Medicine also found no significant differences between surgical and nonsurgical approaches to the treatment of meniscal injuries patients who had no evidence of osteoarthritis. […] Strong data suggest that surgical meniscal repair is ineffective, dangerous, and expensive.
#23 Meniscus Tear | Diagnosis & Treatment for Physios
https://www.physiotutors.com/conditions/meniscus-tear/
The incidence of a meniscus injury presenting to the general practitioner is estimated at 2 out of 1.000 patients per year with a male: female ratio of 2,5:1 (Belo et al. 2010). In a prospective cohort study in a primary care setting in the Netherlands, 35% of patients between 18 and 65 with an acute knee injury were diagnosed with a meniscus tear. In the same study, 11% had a combined ACL and meniscus tear, while 9% had a combined medial collateral ligament tear and meniscus tear (Kastelein et al. 2008). […] It should be mentioned that meniscus abnormalities seen on MRI seem to be extremely common in the asymptomatic population as well. In a study by Beattie et al. (2005) 43 out of 44 asymptomatic individuals with mean age of 41.1 (age range 20-68) showed at least one meniscal abnormality. 27 individuals (61.4%) had abnormalities in at least three of the four regions of the knee.
#24 Discoid Meniscus | Pediatric Orthopaedic Society of North America (POSNA)
https://posna.org/physician-education/study-guide/discoid-meniscus
First described in 1889 by Dr. Young in a cadaver specimen, they are present in 1.5-16.6% of people but true incidence is not known due to likely high percentage of asymptomatic patients. […] There is a higher prevalence in Asian populations. Up to 20% of cases are bilateral. […] Children who present with symptoms before age 12 are 4.6 times more likely to eventually require surgery on both knees. […] Additionally, patients with complete or Wrisberg type discoid menisci are more likely to have bilateral symptoms. […] Females, patients with BMI over 32, and patients with duration of symptoms greater than 6 months were more likely to have articular cartilage lesions at the time of arthroscopy.
#25
https://scholars.duke.edu/publication/1563138
Objectives: Meniscus tears are common in athletic populations; however, there are few studies of the epidemiology of meniscal tears in a stable knee, and particularly tears in young populations. […] Results: There were 79 instances of meniscus tears in stable knees in a cohort of 9086 subjects from 2005-2012. […] Conclusion: Isolated meniscus tears are relatively common in young athletes and cause significant loss of time from athletic pursuits with meniscus repair causing greater loss than debridement. Lateral meniscus tears are more prevalent in this population. […] Wrestling and rugby carry the greatest risk of meniscus injury per exposure at both the intercollegiate and intramural level of competition.
#26 Torn Meniscus: Symptoms and Nonsurgical Treatment | HSS
https://www.hss.edu/condition-list_torn-meniscus.asp
Injuries to the meniscus are common, particularly among athletes. […] The most common type of meniscus injury is a meniscal tear. […] The key symptom of a meniscus tear is pain in the knee joint. […] The meniscus has a limited blood supply and, therefore, it has limited ability to heal on its own. […] Untreated tears can progress and become worse over time. Progressive meniscus loss can increase the risk that a person will develop degenerative knee arthritis.
#27
https://scite.ai/reports/the-epidemiology-of-meniscus-injury-vJkOpMx4
Meniscus injuries that are treated poorly or left untreated are reported to significantly increase the risk of PTOA in patients. Current surgical approaches for the treatment of meniscus injuries do not eliminate the risk of accelerated PTOA development. […] Several factors are risk factors for meniscal tears, increasing the likelihood of developing meniscal tears. The non-modifiable risk factors for meniscal tears include sex, where the incidence in men is 2.5 times more than in women. Meniscal tears are more in individuals with a biconcave tibial plateau, a discoid meniscus, those with lower extremity alignment, and those with ligamentous laxity.
#28 Surgery for Torn Meniscus in the Knee is Often Unnecessary, Ineffective, Misdirected – MDalert.com
https://www.mdalert.com/article/surgery-for-torn-meniscus-in-the-knee-is-often-unnecessary-ineffective-misdirected
Given the current widespread use of arthroscopic meniscal surgeries, more research is urgently needed to support evidence-based practice in meniscal surgery in order to reduce the numbers of ineffective interventions and support potentially beneficial surgery, the reviewers concluded. […] The surgery is a highly questionable practice without supporting evidence of even moderate quality, adding, Good evidence has been widely ignored. […] We have randomized clinical trials that produce the highest quality of evidence. They strongly suggest that the procedure is next to useless. If there is any benefit, it is very small and there are downsides, expense, and potential complications. […] Physicians should consider each case deeply before they recommend surgical meniscus repair to a patient. The opportunities for improved patient care, improved patient outcomes, and non-surgical billing are much greater when physicians offer non-operative care for knee pain.
#29 Meniscus Tears – OrthoPaedia
https://www.orthopaedia.com/meniscus-tears/
Individuals who participate in sports are at the greatest risk for acute meniscal tears. Those who participate in sports where sudden change of movement is a critical component of the game (i.e. football, soccer, basketball) are at the most risk. […] Degenerative tears are extremely common in older patients and often asymptomatic. The presence of a tear on MRI should not be assumed to be the source of symptoms.