Leki w grupie
„leki stosowane w immunoterapii swoistej”

Leki stosowane w immunoterapii swoistej (odczulaniu) to preparaty, które służą do modyfikacji odpowiedzi immunologicznej organizmu na określone alergeny. Mechanizm ich działania polega na stopniowym podawaniu pacjentowi rosnących dawek alergenu, co prowadzi do desensytyzacji organizmu i zmniejszenia reakcji alergicznej. Immunoterapia swoista wpływa na układ immunologiczny, przesuwając równowagę z odpowiedzi Th2 (proalergicznej) w kierunku Th1, zwiększając produkcję przeciwciał blokujących IgG4 oraz indukując komórki T regulatorowe.

Immunoterapia swoista dzieli się na dwie główne podgrupy ze względu na drogę podania: podskórną (SCIT – Subcutaneous Immunotherapy) oraz podjęzykową (SLIT – Sublingual Immunotherapy). SCIT polega na wstrzykiwaniu alergenu pod skórę w regularnych odstępach czasu, natomiast SLIT na aplikacji preparatu pod język, gdzie jest on wchłaniany przez błonę śluzową jamy ustnej.

Do najważniejszych preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej w Polsce należą: Staloral (alergeny roztoczy, pyłków traw, drzew, chwastów), Oralair (mieszanka pyłków traw), Grazax (wyciąg z pyłku tymotki łąkowej), Acarizax (roztocze kurzu domowego), Allergovit (mieszanki alergenów pyłkowych), Phostal (alergeny roztoczy, pyłków, pleśni), Pollinex (pyłki drzew i traw), Alutard SQ (alergeny roztoczy, pyłków, jadu owadów) oraz Venomenhal (jad pszczoły i osy).

Największą zaletą immunoterapii swoistej jest jej przyczynowe działanie – jako jedyna metoda leczenia alergii może prowadzić do długotrwałej remisji objawów, nawet po zakończeniu terapii. Dodatkowo zmniejsza ryzyko rozwoju nowych uczuleń oraz progresji choroby alergicznej z alergicznego nieżytu nosa do astmy oskrzelowej. Stosowanie immunoterapii swoistej pozwala na redukcję zapotrzebowania na leki objawowe i poprawę jakości życia pacjentów.

Wśród najważniejszych niebezpieczeństw immunoterapii swoistej należy wymienić ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznej, szczególnie w przypadku immunoterapii podskórnej. Inne działania niepożądane mogą obejmować miejscowe reakcje (obrzęk, świąd, zaczerwienienie) w miejscu podania lub, w przypadku SLIT, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej. Z tego powodu, szczególnie początkowe dawki SCIT powinny być podawane pod nadzorem lekarza z dostępem do sprzętu ratunkowego. Przeciwwskazaniami do immunoterapii są m.in. niestabilna astma, ciężkie choroby autoimmunologiczne, nowotwory złośliwe w trakcie leczenia oraz przyjmowanie leków beta-adrenolitycznych.

Lista leków w tej grupie

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl