rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe
Rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC – Disseminated Intravascular Coagulation) to poważne zaburzenie krzepnięcia krwi, charakteryzujące się jednoczesną, nadmierną aktywacją procesów krzepnięcia i fibrynolizy. W przebiegu DIC dochodzi do tworzenia licznych mikrozakrzepów w małych naczyniach krwionośnych, co prowadzi do niedokrwienia narządów i zużycia czynników krzepnięcia, skutkującego paradoksalnie krwawieniami.
DIC nigdy nie występuje jako samodzielna jednostka chorobowa, lecz zawsze jako powikłanie innych stanów patologicznych. Najczęstsze przyczyny to: sepsa, ciężkie urazy, oparzenia, powikłania położnicze (np. przedwczesne oddzielenie łożyska, zator płynem owodniowym), nowotwory złośliwe, choroby wątroby oraz masywne transfuzje krwi. W obrazie klinicznym dominują objawy krwotoczne (wybroczyny, krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, dróg moczowych) oraz objawy niewydolności narządowej.
Diagnostyka DIC opiera się na badaniach laboratoryjnych, które wykazują: wydłużenie czasu protrombinowego (PT) i czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), obniżone stężenie fibrynogenu, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie D-dimerów i produktów degradacji fibryny. Leczenie polega na zwalczaniu choroby podstawowej, a także na uzupełnianiu brakujących czynników krzepnięcia i płytek krwi. W wybranych przypadkach stosuje się heparynę, szczególnie gdy dominują objawy zakrzepowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml
Oksytocyna, stosowana w położnictwie jako silny lek oksytocynyczny, może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Nawet niskie dawki mogą indukować nadmierne skurcze macicy, prowadząc do poważnych powikłań takich jak hipertonia macicy, skurcze tężcowe czy pęknięcie macicy, co stanowi zagrożenie dla matki i płodu. Szybkie dożylne podanie oksytocyny w dawkach do kilku IU może powodować ostre niedociśnienie tętnicze, odruchową tachykardię oraz wydłużenie odstępu QTc, zwiększając ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentek z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, farmakologiczna indukcja porodu może wiązać się z ryzykiem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), a długotrwałe podawanie oksytocyny wraz z dużą ilością płynów bezelektrolitowych może prowadzić do zatrucia wodnego i hiponatremii u matki i noworodka, manifestujących się bólami głowy, nudnościami, drgawkami i obrzękiem płuc.
czynność serca płodu, drgawki grand mal, działanie przeciwdiuretyczne, fibrynoliza, hipertonia macicy, hiponatremia, hiponatremia noworodkowa, indukcja porodu, lek oksytocyczny, monitorowanie EKG, nadmierna stymulacja macicy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, powikłanie hemodynamiczne, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz tężcowy, środek uterotoniczny, układ chłonny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie krzepnięcia, zatrucie wodne, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Działania niepożądane
Czynnik XIII ludzki, obecny w kleju fibrynowym TISSEEL Lyo w stężeniu 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem i stanowi istotny składnik preparatu. Jego podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym rzadkich, ale potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktycznych i szoku anafilaktycznego, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Objawy obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardię, tachykardię, duszność, pokrzywkę, nudności, wymioty oraz zaburzenia czucia. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z uczuleniem na aprotyninę lub przy powtarzanym stosowaniu preparatu. Ponadto, niezamierzone podanie donaczyniowe może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC czy zator powietrzny, co wymaga szczególnej ostrożności podczas aplikacji.
bradykardia, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czynnik XIII ludzki, duszność, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, udar niedokrwienny, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakrzepica żyły pachowej, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak wątroby – Zapobieganie i profilaktyka
Naczyniak wątroby (hemangioma hepatis) jest łagodnym nowotworem naczyniowym o nie do końca poznanej etiologii, co uniemożliwia specyficzną profilaktykę. Zalecenia obejmują jednak utrzymanie prawidłowej masy ciała, regularną aktywność fizyczną, zbilansowaną dietę ubogą w tłuszcze nasycone, unikanie nadmiernego spożycia alkoholu oraz zaprzestanie palenia tytoniu. Wysokie stężenie estrogenów może sprzyjać rozwojowi lub wzrostowi naczyniaków, dlatego u kobiet z rozpoznaniem naczyniaka zaleca się rozważenie odstawienia hormonalnej terapii zastępczej oraz doustnych środków antykoncepcyjnych po konsultacji lekarskiej. U niemowląt z licznymi naczyniakami skóry (≥5), hepatomegalią lub niewydolnością serca wskazane są badania przesiewowe USG jamy brzusznej do 6 miesiąca życia, co pozwala na wczesną diagnostykę i zmniejszenie ryzyka powikłań.
ablacja, aktywność fizyczna, choroba wątroby, cukrzyca, doustne środki antykoncepcyjne, embolizacja przeztętnicza, enukleacja, hepatomegalia, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie, naczyniak wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, otyłość, propranolol, resekcja wątroby, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zakrzepica, zbilansowana dieta, zespół Kasabacha-Merritta