przeszczepienie szpiku kostnego
Przeszczepienie szpiku kostnego to procedura medyczna polegająca na zastąpieniu nieprawidłowego lub zniszczonego szpiku kostnego pacjenta zdrowymi komórkami macierzystymi, które mogą wytwarzać prawidłowe komórki krwi. Zabieg ten jest również znany jako transplantacja komórek macierzystych krwiotwórczych (HSCT).
Wskazaniami do przeszczepienia szpiku są głównie choroby hematologiczne (białaczki, chłoniaki, szpiczak mnogi), niektóre choroby metaboliczne oraz ciężkie wrodzone niedobory odporności. Wyróżnia się dwa główne rodzaje przeszczepów: autologiczny (z własnych komórek pacjenta) oraz allogeniczny (od dawcy spokrewnionego lub niespokrewnionego).
Procedura przeszczepienia obejmuje kilka etapów: kondycjonowanie (chemioterapia i/lub radioterapia niszcząca chorobowy szpik), pobranie komórek macierzystych od dawcy (z krwi obwodowej, szpiku kostnego lub krwi pępowinowej), infuzja komórek do organizmu biorcy oraz okres regeneracji układu krwiotwórczego. Głównymi powikłaniami są choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), infekcje, toksyczność narządowa oraz nawrót choroby podstawowej.
Efektywność procedury zależy od wielu czynników, w tym zgodności antygenów HLA, wieku pacjenta, stadium choroby oraz ogólnego stanu zdrowia. Postęp w technikach doboru dawców, procedurach przygotowawczych i leczeniu wspomagającym znacząco poprawił wyniki leczenia w ostatnich dekadach, czyniąc przeszczepienie szpiku kostnego ratującą życie metodą terapeutyczną dla tysięcy pacjentów rocznie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neupogen 960 mcg/ml (48 mln j.m./0,5 ml)
Neupogen (filgrastym) w dawce 960 µg/ml (48 mln j.m./0,5 ml) jest rekombinowanym ludzkim czynnikiem pobudzającym tworzenie kolonii granulocytów, produkowanym metodą r-DNA w E. coli. Lek jest wskazany do skracania czasu neutropenii i zmniejszania częstości gorączki neutropenicznej u pacjentów po chemioterapii cytotoksycznej (z wyłączeniem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych), zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Ponadto stosuje się go po chemioterapii mieloablacyjnej przed przeszczepieniem szpiku, w celu redukcji ciężkiej neutropenii i powikłań infekcyjnych, a także do mobilizacji komórek progenitorowych krwi obwodowej (PBPC) przed transplantacją. Długotrwała terapia jest zalecana u pacjentów z ciężką wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenią (ANC ≤ 0,5 × 10⁹/l) z nawracającymi zakażeniami oraz u chorych z zaawansowanym zakażeniem HIV i uporczywą neutropenią (ANC ≤ 1,0 × 10⁹/l), gdzie celem jest zmniejszenie ryzyka infekcji bakteryjnych.
bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych, białaczka szpikowa, chemioterapia cytotoksyczna, ciężka neutropenia, filgrastym, gorączka neutropeniczna, granulocyty obojętnochłonne, komórki progenitorowe krwi obwodowej, koncentrat do sporządzania roztworu, mobilizacja komórek progenitorowych, neutropenia cykliczna, neutropenia idiopatyczna, neutropenia wrodzona, nowotwór złośliwy, powikłanie infekcyjne, przeszczep komórek macierzystych, przeszczepienie szpiku kostnego, roztwór do wstrzykiwań, sorbitol, terapia mieloablacyjna, zakażenie HIV, zespół mielodysplastyczny