parenteralny lek przeciwzakrzepowy
Parenteralne leki przeciwzakrzepowe to grupa preparatów podawanych drogą pozajelitową, stosowanych w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Do najważniejszych przedstawicieli tej grupy należą heparyna niefrakcjonowana (UFH), heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH), fondaparinux oraz bezpośrednie inhibitory trombiny (np. bivalirudyna, argatroban).
Mechanizm działania tych leków polega głównie na hamowaniu aktywności czynników krzepnięcia, szczególnie trombiny (czynnik IIa) i czynnika Xa. Heparyny działają poprzez zwiększenie aktywności antytrombiny III, natomiast fondaparinux selektywnie inaktywuje czynnik Xa. Bezpośrednie inhibitory trombiny wiążą się bezpośrednio z trombiną, blokując jej działanie.
Wskazania do stosowania parenteralnych leków przeciwzakrzepowych obejmują: ostrą zatorowość płucną, zakrzepicę żył głębokich, ostre zespoły wieńcowe, profilaktykę zakrzepicy żył głębokich u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym oraz w czasie procedur przezskórnej interwencji wieńcowej. Stosowane są również w terapii pomostowej u pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty.
Główne działania niepożądane tej grupy leków to powikłania krwotoczne, małopłytkowość poheparynowa (HIT) w przypadku heparyn, oraz reakcje alergiczne. Monitorowanie leczenia obejmuje regularne oznaczanie parametrów układu krzepnięcia (APTT, anty-Xa) oraz kontrolę liczby płytek krwi. W przypadku przedawkowania heparyny niefrakcjonowanej stosuje się jako antidotum siarczan protaminy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban OLIMP 20 mg
Rywaroksaban w dawce 20 mg jest doustnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych u dorosłych oraz młodzieży. Wskazania obejmują profilaktykę udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, którzy mają co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca lub wcześniejszy udar/przemijający napad niedokrwienny. Lek jest również stosowany w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, z uwzględnieniem oceny hemodynamicznej pacjentów z niestabilną ZP. U dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat, masa ciała > 50 kg) rywaroksaban jest wskazany w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po co najmniej 5-dniowym początkowym leczeniu pozajelitowym.
cukrzyca, embolektomia płucna, inhibitor czynnika Xa, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parenteralny lek przeciwzakrzepowy, powikłanie krwotoczne, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, tabletka powlekana, tromboliza, wada zastawkowa, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa