oczopląs

Oczopląs (nystagmus) to mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych, które mogą występować w płaszczyźnie poziomej, pionowej lub obrotowej. Jest to objaw neurologiczny, który może wskazywać na dysfunkcję układu przedsionkowego, móżdżku, pnia mózgu lub dróg wzrokowych.

Wyróżnia się kilka rodzajów oczopląsu, m.in. fizjologiczny (np. optokinetyczny), patologiczny (centralny, obwodowy), wrodzony oraz nabyty. Oczopląs może być jedno- lub dwuoczny, a jego charakterystyka (kierunek, amplituda, częstotliwość) dostarcza cennych informacji diagnostycznych. Objawy towarzyszące często obejmują zawroty głowy, zaburzenia równowagi i nudności.

Diagnostyka oczopląsu obejmuje badanie neurologiczne, badanie elektronystagmograficzne (ENG), próby kaloryczne oraz obrazowanie mózgu (MRI, CT). Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować farmakoterapię, rehabilitację przedsionkową, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. W przypadku oczopląsu wrodzonego rokowanie jest zwykle dobre, natomiast w przypadkach nabytych – zależy od możliwości usunięcia przyczyny.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Methadone hydrochloride INN-FARM

Metadon chlorowodorek, jako opioid o długim okresie półtrwania i wysokim potencjale uzależniającym, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek (GFR 10-50 ml/min – odstępy dawkowania co min. 32 godz., poniżej 10 ml/min – co min. 36 godz.) oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Regularne stosowanie metadonu niesie ryzyko kumulacji, rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz poważnych działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, obrzęk płuc czy zespół serotoninowy (w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami serotonergicznymi). Zaleca się stopniowe odstawianie leku, monitorowanie objawów odstawiennych oraz uważną obserwację pacjentów pod kątem zachowań wskazujących na nadużywanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami działającymi depresyjnie na OUN, w tym benzodiazepinami, ze względu na ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu.
astma, biodostępność, depresja oddechowa, drgawki, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkapnia, hipoksja, hormon adrenokortykotropowy, hormon płciowy, metadon chlorowodorek, miastenia, niedociśnienie, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, objaw odstawienny, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, przerost gruczołu krokowego, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, serce płucne, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Seractil 400 mg

Przedawkowanie deksibuprofenu, substancji czynnej leku Seractil 400 mg, charakteryzuje się relatywnie niską toksycznością ostrą. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin od zażycia dawki przekraczającej 80-100 mg/kg masy ciała. W przypadku dawek powyżej 50 mg/kg mogą wystąpić łagodne objawy, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, senność, ospałość, bóle głowy, oczopląs, szumy uszne i ataksja. Przy znacznych przekroczeniach dawki obserwuje się objawy średnie do ciężkich, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, hipotensję, hipotermię, kwasicę metaboliczną, napady drgawkowe, śpiączkę, zaburzenia czynności nerek, zespół niewydolności oddechowej oraz przemijające epizody bezdechu u małych dzieci.
ataksja, bezdech, ból brzucha, deksybuprofen, hemodializa, hemoperfuzja, hipotensja, hipotermia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, oczopląs, płukanie żołądka, Seractil, śpiączka, szum uszny, toksyczność ostra, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, zaburzenie czynności nerek, zespół niewydolności oddechowej dorosłych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Convival Chrono 300 mg

Convival Chrono, zawierający sodu walproinian w dawce 300 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥1/10) to niedokrwistość, trombocytopenia, drżenie oraz nietrzymanie moczu. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów hematologicznych ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń, takich jak leukopenia, pancytopenia, zespół mielodysplastyczny czy niewydolność szpiku kostnego. W zakresie układu nerwowego obserwuje się drżenia, zaburzenia pozapiramidowe, senność i drgawki, a także zaburzenia psychiczne, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, w tym agresję i zaburzenia uwagi. Ryzyko uszkodzenia wątroby, choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000), jest szczególnie wysokie u dzieci poniżej 3. roku życia, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych. Ponadto, częstość występowania nudności wynosi ≥1/100 do <1/10, a rzadziej obserwuje się zapalenie trzustki, zwłaszcza u małych dzieci.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból żołądka, brak miesiączki, drgawki, drżenie, encefalopatia, halucynacje, hiperandrogenizm, hiperplazja dziąseł, hiponatremia, hipotermia, krwotok, leukopenia, makrocytemia, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytowa, nieregularne cykle miesiączkowe, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, nudności, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, sodu walproinian, stan splątania, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zmniejszenie gęstości mineralnej kości

oczopląs

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Methadone hydrochloride INN-FARM

Przedawkowanie – Seractil 400 mg

Działania niepożądane – Convival Chrono 300 mg