monoterapia tikagrelorem
Monoterapia tikagrelorem to strategia leczenia przeciwpłytkowego, polegająca na stosowaniu wyłącznie tikagreloru bez jednoczesnego podawania kwasu acetylosalicylowego (ASA). Tikagrelor to doustny, odwracalny antagonista receptora P2Y12, który hamuje agregację płytek krwi i zmniejsza ryzyko zdarzeń zakrzepowych.
Tradycyjnie, po ostrych zespołach wieńcowych (OZW) lub przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) stosuje się podwójną terapię przeciwpłytkową (DAPT) składającą się z ASA i inhibitora P2Y12. Jednak wyniki badań, w tym TWILIGHT i TICO, wykazały, że monoterapia tikagrelorem po wstępnym okresie DAPT może zmniejszyć ryzyko krwawień przy zachowaniu skuteczności przeciwzakrzepowej.
Monoterapia tikagrelorem jest szczególnie rozważana u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia, a jednocześnie wymagających skutecznej ochrony przeciwzakrzepowej. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, może być stosowana po 1-3 miesiącach DAPT u wybranych pacjentów po PCI, zwłaszcza przy zastosowaniu stentów uwalniających leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ticagrelor MSN 90 mg
Tikagrelor jest stosowany w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, ze szczególnym uwzględnieniem ostrych zespołów wieńcowych (OZW) oraz pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego (MI). W OZW dawka nasycająca wynosi 180 mg (2 tabletki po 90 mg), następnie podaje się 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy, przy jednoczesnym stosowaniu kwasu acetylosalicylowego (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę. U pacjentów po PCI z wysokim ryzykiem krwawienia ASA można odstawić po 3 miesiącach, kontynuując monoterapię tikagrelorem przez kolejne 9 miesięcy. W przypadku pacjentów z MI w wywiadzie (>1 rok) zalecana dawka tikagreloru to 60 mg dwa razy na dobę, stosowana do 3 lat, również z ASA 75-150 mg/dobę. Wymagana jest ostrożność u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, a stosowanie u osób z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku ani z zaburzeniami czynności nerek.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynnik ryzyka krwawienia, dawka nasycająca, dysfagia, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, monoterapia tikagrelorem, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, podanie doustne, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor difosforanu adenozyny, tikagrelor, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zgłębnik nosowo-żołądkowy