lek przeciwarytmiczny klasy III
Leki przeciwarytmiczne klasy III to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Ich główny mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów potasowych, co prowadzi do wydłużenia czasu trwania potencjału czynnościowego i okresu refrakcji w komórkach mięśnia sercowego.
Do najważniejszych przedstawicieli tej grupy leków należą amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid oraz dronedaron. Wykazują one skuteczność zarówno w przypadku arytmii nadkomorowych (np. migotanie przedsionków), jak i komorowych, przy czym ich spektrum działania i profil bezpieczeństwa może się różnić.
Charakterystycznym działaniem niepożądanym leków klasy III jest wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie, co może predysponować do wystąpienia groźnej dla życia arytmii komorowej typu torsade de pointes. Z tego powodu podczas terapii konieczne jest monitorowanie EKG oraz stężenia elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu, których niedobory zwiększają ryzyko proarytmii.
Amiodaron, najczęściej stosowany lek z tej grupy, wykazuje również właściwości leków przeciwarytmicznych innych klas (I, II i IV), co czyni go szczególnie skutecznym, ale także odpowiedzialnym za liczne działania niepożądane pozasercowe, w tym zaburzenia funkcji tarczycy, włóknienie płuc czy uszkodzenie wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Daneb 5 mg
Nebiwolol, będący beta-adrenolitykiem, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Interakcje farmakodynamiczne o wysokim ryzyku obejmują leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, guanfacyna), które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilać niewydolność serca. Szczególną ostrożność wymaga także stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), środków do znieczulenia ogólnego (halogenowe środki wziewne), insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, które mogą maskować objawy hipoglikemii lub zwiększać ryzyko niedociśnienia. Warto podkreślić, że nagłe odstawienie leków ośrodkowych w terapii skojarzonej z nebiwololem zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia.
aktywność alfa-adrenergiczna, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, glikozyd nasercowy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek adrenomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, spadek ciśnienia tętniczego, znieczulenie ogólne