kalafonia
Kalafonia to substancja żywiczna, która znajduje zastosowanie w medycynie jako składnik różnych preparatów dermatologicznych oraz w produkcji plastrów medycznych. Jest to stała, krucha żywica o barwie od żółtej do ciemnobrązowej, otrzymywana w procesie destylacji terpentyny z żywicy sosnowej.
W dermatologii kalafonia jest używana jako składnik maści, plastrów i past stosowanych w leczeniu niektórych schorzeń skóry. Posiada właściwości adhezyjne, zwiększające przyleganie plastrów do skóry oraz działanie przeciwbakteryjne. Jednak kalafonia może wywoływać reakcje alergiczne, które manifestują się jako kontaktowe zapalenie skóry, szczególnie u pacjentów z wrażliwą skórą.
Z medycznego punktu widzenia istotne jest, że alergia na kalafonię jest stosunkowo częsta. Szacuje się, że uczulenie na tę substancję występuje u około 1-3% populacji ogólnej, a w grupach zawodowych mających częsty kontakt z kalafonią odsetek ten może być znacznie wyższy. W diagnostyce alergii na kalafonię stosuje się testy płatkowe, a w leczeniu zaleca się unikanie kontaktu z alergenem oraz stosowanie preparatów przeciwalergicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – TRUE Test 36 –
TRUE Test 36 jest standaryzowanym zestawem do testów płatkowych, służącym do wykrywania alergicznego kontaktowego zapalenia skóry poprzez identyfikację nadwrażliwości typu opóźnionego (IV typ nadwrażliwości). Test składa się z 36 płatków podzielonych na trzy panele, z których 35 zawiera alergeny w precyzyjnie określonych stężeniach (μg/cm² oraz μg/płatek), a jeden płatek jest kontrolny. Reakcja immunologiczna zachodzi w czasie 6-96 godzin po aplikacji i obejmuje aktywację komórek Langerhansa oraz limfocytów T, prowadząc do uwolnienia limfokin i rozwoju stanu zapalnego manifestującego się rumieniem, obrzękiem, grudkami i pęcherzykami w miejscu kontaktu z alergenem. Wśród testowanych substancji znajdują się m.in. siarczan niklu (200 μg/cm², 162 μg/płatek), kalafonia (1200 μg/cm², 972 μg/płatek), formaldehyd (180 μg/cm², 146 μg/płatek) oraz złożone mieszaniny alergenowe, takie jak mieszanina parabenów czy mieszanina czarnej gumy.
aktywacja makrofagów, alergen kontaktowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, bacytracyna, balsam peruwiański, budezonid, chlorek kobaltu, dichromian potasu, dysfagia, formaldehyd, kalafonia, komórka prezentująca antygen, komórki Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyt T, limfokina, maślan hydrokortyzonu, mediator zapalny, mieszanina kain, naciek zapalny, nadwrażliwość typu opóźnionego, obrzęk, parafenylenodiamina, pęcherzyk, płatek kontrolny, reakcja nadwrażliwości typu IV, rumień, siarczan neomycyny, siarczan niklu, test płatkowy, tiomersal, żywica epoksydowa - Leksykon substancji czynnych
żywica epoksydowa – Właściwości farmakokinetyczne
Żywica epoksydowa, obecna w produkcie TRUE Test 36 w stężeniu 50 mikrogramów/cm² (41 mikrogramów na płatek), jest jedną z 35 substancji testujących stosowanych w diagnostyce alergii kontaktowej. Produkt ten ma postać plastra do prób prowokacyjnych, składającego się z 36 płatków, z których 35 zawiera substancje testujące, a jeden jest pusty. Żywica epoksydowa znajduje się w panelu nr 2, na pozycji 14. Ze względu na miejscowe zastosowanie produktu, nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych dotyczących tej substancji, co jest zgodne z charakterem testu, który ma na celu wywołanie lokalnej reakcji alergicznej, a nie efektu ogólnoustrojowego.
- Leksykon substancji czynnych
Dietyloditiokarbaminian cynku – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dietyloditiokarbaminian cynku, obecny w produkcie TRUE Test 36 jako składnik mieszaniny pochodnych węglowych (płatek nr 15, panel 2) w stężeniu około 83,3 µg/cm² (67,7 µg na płatek), może wywoływać reakcje nadwrażliwości kontaktowej, które mogą ujawnić się nawet po 10 dniach od aplikacji. Wystąpienie zespołu angry back, czyli nadreaktywności skóry pleców, jest możliwe u pacjentów z licznymi dodatnimi wynikami testów, co wymaga ostrożnej interpretacji i ewentualnego powtórzenia testu w celu wykluczenia fałszywie dodatnich wyników. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych, u których stosowanie testu wymaga oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz przygotowania odpowiednich środków interwencyjnych.
Podczas wykonywania testów z dietyloditiokarbaminianem cynku należy unikać czynników zakłócających wiarygodność wyników, takich jak nadmierne pocenie się, ekspozycja na światło słoneczne (opalenizna) oraz aplikacja na skórę z istniejącymi zmianami patologicznymi (np. trądzik, blizny, ogniska zapalne). W przypadku silnych reakcji alergicznych wskazane jest stosowanie miejscowych kortykosteroidów, a w wyjątkowych sytuacjach – terapii ogólnoustrojowej. Ze względu na obecność dietyloditiokarbaminianu cynku w mieszaninie z difenyloguanidyną i dibutyloditiokarbaminianem cynku, dodatni wynik testu wymaga często dalszej diagnostyki w celu identyfikacji konkretnego alergenu. Ponadto, należy uwzględnić obecność innych potencjalnych alergenów w TRUE Test 36, takich jak kalafonia zawierająca BHA (E320) i BHT (E312), które mogą wpływać na interpretację wyników.
angry back, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, kalafonia, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, nadwrażliwość kontaktowa, przeciwutleniacz, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja fałszywie dodatnia, reakcja fałszywie ujemna, reakcja uczuleniowa, test płatkowy, zapalenie skóry, zespół nadwrażliwości skóry pleców