grzybica międzypalcowa
Grzybica międzypalcowa (tinea pedis, potocznie „stopa atlety”) to częsta infekcja grzybicza skóry, która występuje w przestrzeniach między palcami stóp. Głównym czynnikiem etiologicznym są dermatofity, najczęściej Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes oraz Epidermophyton floccosum, choć w niektórych przypadkach zakażenie może być spowodowane przez drożdżaki z rodzaju Candida.
Klinicznie grzybica międzypalcowa charakteryzuje się maceracja skóry, łuszczeniem, pękaniem, świądem oraz nieprzyjemnym zapachem. Często obserwuje się zmiany rumieniowe i nadżerkowe, które mogą prowadzić do bolesnych pęknięć skóry. Najczęściej zajęta jest przestrzeń między IV a V palcem stopy, jednak infekcja może obejmować wszystkie przestrzenie międzypalcowe.
Czynnikami predysponującymi do rozwoju grzybicy międzypalcowej są: nadmierna potliwość stóp, noszenie nieprzepuszczalnego obuwia, korzystanie z publicznych basenów i natrysków, cukrzyca, zaburzenia immunologiczne oraz podeszły wiek. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz potwierdzeniu obecności grzybów w preparacie bezpośrednim i hodowli mykologicznej.
Leczenie grzybicy międzypalcowej obejmuje stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych (azole, allylaminy, cyklopiroksolamina) przez okres 2-4 tygodni. W przypadkach opornych lub nawracających może być konieczne włączenie terapii ogólnoustrojowej. Istotną rolę odgrywa również profilaktyka: dokładne osuszanie przestrzeni międzypalcowych, używanie przewiewnego obuwia, stosowanie oddzielnych ręczników dla stóp oraz regularnej dezynfekcji obuwia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clotrimazolum Ziaja 10 mg/g
Clotrimazolum Ziaja w postaci kremu zawiera 10 mg klotrymazolu na 1 g preparatu i jest wskazany do miejscowego leczenia zakażeń grzybiczych skóry i błon śluzowych. Preparat znajduje zastosowanie w terapii grzybic wywołanych przez dermatofity, takich jak tinea cruris, tinea manuum, tinea pedis, grzybica międzypalcowa oraz łupież pstry (pityriasis versicolor). Ponadto, krem jest skuteczny w leczeniu kandydozy skóry oraz błon śluzowych zewnętrznych narządów płciowych, w tym vulvovaginitis u kobiet oraz balanitis i balanoposthitis u mężczyzn. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: alkohol cetostearylowy (80 mg/g) i alkohol benzylowy (10 mg/g), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do terapii.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, balanitis, balanoposthitis, Candida, dermatofit, grzybica dermatofitowa, grzybica dłoni, grzybica międzypalcowa, grzybica pachwin, grzybica stóp, hiperkeratoza, kandydoza, kandydoza błon śluzowych, kandydoza skóry, kandydoza sromu, klotrymazol, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, Malassezia, pityriasis versicolor, stopa atlety, tinea cruris, tinea manuum, tinea pedis, vulvovaginitis, zakażenie grzybicze, zapalenie żołędzi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Terbisil 250 mg
Terbisil zawiera 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku terbinafiny i jest stosowany doustnie w dawce 250 mg raz na dobę u dorosłych oraz u dzieci o masie ciała ≥40 kg. Długość terapii zależy od rodzaju zakażenia grzybiczego: grzybica stóp (2-6 tygodni), grzybica tułowia i pachwin (2-4 tygodnie), drożdżyca skóry (2-4 tygodnie), grzybica owłosionej skóry głowy (4 tygodnie, głównie u dzieci), grzybica paznokci rąk (6 tygodni) oraz paznokci stóp (12 tygodni, z możliwością wydłużenia u pacjentów z wolnym wzrostem paznokci). Całkowite ustąpienie objawów klinicznych może nastąpić dopiero po kilku tygodniach od zakończenia leczenia, co jest istotne zwłaszcza w przypadku grzybicy paznokci, gdzie efekt terapeutyczny jest widoczny po odrośnięciu zdrowej płytki paznokciowej.
chlorowodorek terbinafiny, choroba wątroby, drożdżyca skóry, działanie niepożądane, grzybica międzypalcowa, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica paznokci rąk, grzybica paznokci stóp, grzybica tułowia, leczenie przeciwgrzybicze, objawy przedmiotowe i podmiotowe, płytka paznokciowa, terbinafina, wyleczenie mikologiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Octefortan (1 mg + 20 mg)/g
Octefortan to preparat w formie aerozolu na skórę, zawierający oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/g) oraz fenoksyetanol (20 mg/g), o działaniu antyseptycznym. Lek jest przeznaczony do dezynfekcji powierzchni skóry i błon śluzowych, wspomagając leczenie małych, powierzchownych ran oraz przygotowanie skóry przed procedurami niechirurgicznymi. Wskazania obejmują dezynfekcję jamy ustnej w stanach patologicznych takich jak afty, podrażnienia mechaniczne od aparatów ortodontycznych oraz stany zapalne wywołane przez protezy dentystyczne. Ponadto, Octefortan jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych narządów rodnych u kobiet (np. zapalenie pochwy) i mężczyzn (zapalenie żołędzi prącia), a także przed i po procedurach diagnostycznych w obrębie narządów płciowych.
afta, aparat ortodontyczny, cewnikowanie pęcherza moczowego, dezynfekcja skóry, fenoksyetanol, grzybica międzypalcowa, infekcja grzybicza, kikut pępowinowy, leczenie antyseptyczne, lek odkażający, oktenidyna, podrażnienie mechaniczne, procedura diagnostyczna, proteza dentystyczna, rana powierzchowna, stan zapalny, szew pozabiegowy, terapia przeciwgrzybicza, zapalenie pochwy, żołądź prącia - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp – Patofizjologia i mechanizm
Grzybica stóp (tinea pedis) jest wywoływana głównie przez dermatofity z rodzajów Trichophyton (zwłaszcza T. rubrum odpowiedzialny za 70-71% przypadków), Epidermophyton i Microsporum, które infekują martwe warstwy naskórka (stratum corneum) poprzez adhezję, inwazję i degradację keratyny za pomocą keratynaz (np. serynowa subtylizyna, fungalizyna). Dermatofity modulują odpowiedź immunologiczną gospodarza poprzez produkcję mannanów, które hamują proliferację keratynocytów i prezentację antygenów, co sprzyja przewlekłości infekcji. Czynniki sprzyjające rozwojowi grzybicy to ciepło, wilgoć, okluzja przestrzeni międzypalcowych oraz nadmierna flora bakteryjna, a także indywidualne predyspozycje takie jak hiperhidroza, uszkodzenia skóry, immunosupresja i zaburzenia bariery skórnej. Naturalne mechanizmy obronne obejmują działanie transferyny, beta-globulin i sebum, którego brak na stopach tłumaczy ich podatność na infekcję.
butenafina, Candida, cellulitis, dermatofity, Epidermophyton, Epidermophyton floccosum, erysipelas, fungalizyna, grzybica międzypalcowa, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, hiperhidroza, keratyna, keratynazy, klotrymazol, łuszczyca, lymphangitis, Microsporum, onychomycosis, osteomyelitis, reakcja id, róża, stratum corneum, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis, Trichophyton, Trichophyton interdigitale, Trichophyton rubrum, zapalenie kości, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maxiseptic
Produkt leczniczy Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego w formie aerozolu na skórę. Należy bezwzględnie unikać połykania preparatu oraz jego przedostania się do krwiobiegu, zwłaszcza poprzez przypadkowe wstrzyknięcie, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak obrzęk, rumień i martwica tkanek wymagająca interwencji chirurgicznej. Produkt nie powinien być stosowany do płukania głębokich ran ani podawany za pomocą strzykawki do tkanek głębokich. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków przedwcześnie urodzonych, u których odnotowano ciężkie reakcje skórne po zastosowaniu roztworu oktenidyny (0,1%) z fenoksyetanolem lub bez niego.