grazoprewir
Grazoprewir to substancja czynna należąca do klasy inhibitorów proteazy NS3/4A wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV). Jako inhibitor proteazy, grazoprewir blokuje enzymy niezbędne do replikacji wirusa, uniemożliwiając mu namnażanie się w organizmie.
W praktyce klinicznej grazoprewir jest stosowany w terapii skojarzonej, najczęściej z elbaswirem, w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C), szczególnie u pacjentów z genotypem 1 lub 4 HCV. Terapia z wykorzystaniem grazoprewiru charakteryzuje się wysoką skutecznością, prowadząc do trwałej odpowiedzi wirusologicznej (SVR) u znacznego odsetka pacjentów.
Grazoprewir może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami i induktorami CYP3A, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów. Wśród potencjalnych działań niepożądanych wymienia się podwyższenie aktywności aminotransferaz, zmęczenie, bóle głowy oraz nudności. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (klasa B lub C wg skali Child-Pugh).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Inegy 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy INEGY, zawierający ezetymib i symwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie enzymu CYP3A4 oraz transportera OATP1B1, co prowadzi do istotnego wzrostu stężeń symwastatyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol), które mogą zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny ponad 10-krotnie, znacznie podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Gemfibrozyl podnosi AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie oraz stężenie ezetymibu 1,7-krotnie, co również jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Niacyna w dawkach ≥ 1 g/dobę zwiększa AUC symwastatyny o 20% i kwasu symwastatyny o 35%, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Ponadto, leki takie jak werapamil, diltiazem i amlodipina podnoszą narażenie na kwas symwastatyny odpowiednio 2,3-, 2,7- i 1,6-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki INEGY do 20 mg symwastatyny na dobę.
amiodaron, amlodypina, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, fluindion, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kolchicyna, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, niacyna, pęcherzyk żółciowy, pochodna kumaryny, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, tikagrelor, transporter OATP1B1, werapamil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ximve 40 mg
Lek Ximve zawierający symwastatynę jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, przeznaczonych do stosowania doustnego, raz na dobę wieczorem. Zakres dawkowania wynosi od 5 mg do 80 mg na dobę, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Najwyższa dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. W hipercholesterolemii pierwotnej dawka początkowa to zwykle 10-20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg/dobę przy konieczności redukcji LDL-C powyżej 45%. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się dawkę początkową 40 mg/dobę, stosowaną jako terapia uzupełniająca. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych dawka wynosi 20-40 mg/dobę. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z zakresem do 40 mg/dobę, przy czym doświadczenia u dzieci przed okresem dojrzewania są ograniczone.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, choroba wieńcowa, dieta niskocholesterolowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, lomitapid, powikłania sercowo-naczyniowe, poziom LDL-C, preparaty wiążące kwasy żółciowe, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenia czynności nerek, zdarzenia sercowo-naczyniowe