skręcenie stawu skokowego
Wskazanie

Skręcenie stawu skokowego to uraz, który powstaje w wyniku nadmiernego ruchu stawu, prowadzącego do uszkodzenia więzadeł łączących kości. Najczęściej dochodzi do skręcenia podczas nieprawidłowego postawienia stopy, szczególnie podczas aktywności fizycznej lub chodzenia po nierównym terenie. Stopień urazu klasyfikuje się od I do III, gdzie I stopień oznacza naciągnięcie więzadła, II – częściowe przerwanie, a III – całkowite zerwanie więzadła.

W leczeniu skręcenia stawu skokowego stosuje się zasadę PRICE (Protection, Rest, Ice, Compression, Elevation), czyli ochronę, odpoczynek, zimne okłady, kompresję i uniesienie kończyny. W farmakoterapii stosuje się głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne. Na polskim rynku są to m.in. Ibuprom, Nurofen, Ketonal, Diclofenak. W przypadku silnych dolegliwości bólowych można zastosować preparaty zawierające tramadol (Tramal) lub paracetamol (Apap, Panadol). Miejscowo można stosować preparaty w postaci maści, żeli czy plastrów przeciwbólowych, np. Voltaren, Ketonal, Dip Rilif.

Największym wyzwaniem w leczeniu skręcenia stawu skokowego jest właściwa diagnoza stopnia urazu, gdyż ciężkie skręcenia mogą wymagać interwencji chirurgicznej. Kolejnym problemem jest rehabilitacja – zbyt wczesne obciążanie stawu może prowadzić do przewlekłej niestabilności, natomiast zbyt długi okres unieruchomienia powoduje osłabienie mięśni i ograniczenie ruchomości. Istotnym utrudnieniem jest także ryzyko wystąpienia przewlekłego bólu i nawracających skręceń, co dotyczy nawet 30% pacjentów. Kluczowa jest właściwa rehabilitacja, która powinna obejmować ćwiczenia poprawiające zakres ruchu, siłę mięśniową oraz propriocepcję.

W przypadkach nawracających skręceń lub przewlekłej niestabilności stawu skokowego, pacjenci często wymagają stosowania ortez stabilizujących (np. Stabilizator stawu skokowego Orthocare, Mueller) lub specjalistycznego obuwia. Ważnym elementem terapii jest również edukacja pacjenta dotycząca technik zapobiegania ponownym urazom, w tym odpowiednich ćwiczeń stabilizacyjnych i wzmacniających oraz zasad bezpiecznej aktywności fizycznej.