rak nabłonkowy pęcherza moczowego umiejscowiony w błonie właściwej pęcherza moczowego
Wskazanie

Rak nabłonkowy pęcherza moczowego umiejscowiony w błonie właściwej (mięśniówce) pęcherza moczowego, określany jako rak mięśniowo-naciekający (MIBC – Muscle Invasive Bladder Cancer), stanowi zaawansowaną postać nowotworu, w której komórki nowotworowe naciekają warstwę mięśniową narządu. Ten typ nowotworu charakteryzuje się wyższym stopniem złośliwości i gorszym rokowaniem w porównaniu do powierzchownych postaci raka pęcherza.

Głównym objawem raka pęcherza moczowego jest krwiomocz, często bezbolesny, który występuje u około 80% pacjentów. Inne objawy mogą obejmować dyzurię, częstomocz, nagłe parcie na mocz oraz ból w okolicy nadłonowej. W zaawansowanych stadiach mogą pojawić się bóle miednicy, obrzęki kończyn dolnych oraz utrata masy ciała. Rozpoznanie stawiane jest na podstawie cystoskopii z biopsją oraz badań obrazowych (TK, MRI) do oceny stopnia zaawansowania.

Standardem leczenia raka mięśniowo-naciekającego pęcherza moczowego jest radykalna cystektomia (usunięcie pęcherza moczowego) poprzedzona neoadjuwantową chemioterapią opartą na cisplatynie. W Polsce stosowane są schematy chemioterapii zawierające gemcytabinę i cisplatynę (GC) lub schemat MVAC (metotreksat, winblastyna, doksorubicyna, cisplatyna). Wśród stosowanych leków można wymienić preparaty: Cisplatinum Accord, Platidiam (cisplatyna), Gemcitabinum Accord, Gemcit (gemcytabina), Methotrexat-Ebewe (metotreksat), Vinblastin Teva (winblastyna), Adriblastina, Doxorubicin Ebewe (doksorubicyna).

W przypadku pacjentów niekwalifikujących się do cystektomii można rozważyć radioterapię skojarzoną z chemioterapią (radiochemioterapia). W leczeniu choroby zaawansowanej lub przerzutowej stosuje się chemioterapię systemową, a w przypadku progresji po leczeniu pierwszej linii – immunoterapię z wykorzystaniem inhibitorów punktów kontrolnych, takich jak pembrolizumab (Keytruda) czy atezolizumab (Tecentriq).

Największe trudności w leczeniu raka naciekającego mięśniówkę pęcherza dotyczą wysokiego ryzyka nawrotu choroby i rozwoju przerzutów odległych mimo radykalnego leczenia chirurgicznego. Problemem jest również znaczne pogorszenie jakości życia pacjentów po cystektomii z powodu konieczności wytworzenia odprowadzenia moczu (najczęściej w postaci urostomii). Wyzwaniem terapeutycznym pozostaje leczenie pacjentów niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na cisplatynie z powodu niewydolności nerek lub złego stanu ogólnego. Istotnym problemem jest również oporność na leczenie systemowe, szczególnie w przypadku nawrotu choroby.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl