przewlekły nieżyt oskrzeli
Wskazanie

Przewlekły nieżyt oskrzeli to schorzenie układu oddechowego charakteryzujące się przewlekłym kaszlem z odkrztuszaniem plwociny, utrzymującym się przez co najmniej 3 miesiące w roku przez kolejne 2 lata. Jest częścią spektrum przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i rozwija się głównie na skutek długotrwałej ekspozycji na czynniki drażniące drogi oddechowe, przede wszystkim dym tytoniowy. Inne czynniki ryzyka obejmują zanieczyszczenie powietrza, narażenie zawodowe na pyły i chemikalia oraz nawracające infekcje dróg oddechowych.

Leczenie przewlekłego nieżytu oskrzeli obejmuje przede wszystkim stosowanie leków rozszerzających oskrzela. Wśród leków pierwszego rzutu wymienia się krótko i długo działające β2-mimetyki (np. Ventolin, Salbutamol, Berodual, Symbicort, Seretide), cholinolityki (np. Spiriva, Atrovent) oraz metyloksantyny (np. Theospirex, Euphyllin). W zaostrzeniach stosuje się antybiotyki, takie jak Augmentin, Amoksiklav, Azitromycyna czy Klacid. W przypadkach z komponentem zapalnym istotne miejsce zajmują kortykosteroidy wziewne (np. Pulmicort, Flixotide) lub systemowe (Encorton, Metypred).

Największe trudności w leczeniu przewlekłego nieżytu oskrzeli wiążą się z jego postępującym charakterem oraz częstymi zaostrzeniami, które przyspieszają pogorszenie funkcji płuc. Problemem pozostaje niedostateczna efektywność leków u pacjentów kontynuujących palenie, dlatego zaprzestanie palenia tytoniu jest kluczowym elementem terapii. Wyzwaniem jest również odpowiednia edukacja pacjentów w zakresie technik inhalacji leków wziewnych oraz przestrzegania zaleceń długoterminowej farmakoterapii. Nawracające zaostrzenia wymagające antybiotykoterapii mogą prowadzić do rozwoju lekooporności, co komplikuje leczenie kolejnych epizodów infekcyjnych.