obrzęk krtani
Wskazanie

Obrzęk krtani (laryngeal edema) to potencjalnie zagrażający życiu stan chorobowy polegający na nagromadzeniu płynu w tkankach krtani, co prowadzi do zwężenia dróg oddechowych. Stan ten może rozwinąć się w wyniku reakcji alergicznej (obrzęk naczynioruchowy), infekcji (zapalenie nagłośni, krup), urazu, oparzenia termicznego lub chemicznego, radioterapii okolicy szyi lub jako powikłanie intubacji.

W przypadku reakcji alergicznej, obrzęk krtani często rozwija się gwałtownie i wymaga natychmiastowej interwencji. Pacjenci mogą odczuwać duszność, trudności w połykaniu, chrypkę, świszczący oddech (stridor), a w ciężkich przypadkach może dojść do niewydolności oddechowej. Obrzęk krtani wymaga szybkiej diagnostyki, która obejmuje ocenę kliniczną, a w niektórych przypadkach laryngoskopię.

W leczeniu obrzęku krtani stosuje się różne preparaty w zależności od przyczyny. W przypadku obrzęku alergicznego kluczowe jest podanie adrenaliny (np. Adrenalina WZF, EpiPen) jako leku pierwszego rzutu. Dodatkowo stosuje się glikokortykosteroidy (Dexaven, Solu-Medrol, Hydrocortison WZF), leki przeciwhistaminowe (Clemastinum, Allelorin, Zyrtec) oraz leki przeciwobrzękowe. W przypadku obrzęku infekcyjnego włącza się antybiotykoterapię (Augmentin, Sumamed, Tarcefoksym).

Największe trudności w leczeniu obrzęku krtani wynikają z szybkości, z jaką może postępować zamknięcie dróg oddechowych, co wymaga natychmiastowej reakcji. Wyzwaniem jest również różnicowanie przyczyny obrzęku, co wpływa na wybór właściwego postępowania terapeutycznego. W przypadkach ciężkiego obrzęku może być konieczne zabezpieczenie drożności dróg oddechowych poprzez intubację lub, w skrajnych przypadkach, wykonanie konikotomii lub tracheotomii. Istotnym problemem jest również zapobieganie nawrotom, co wymaga identyfikacji i eliminacji czynnika wywołującego oraz edukacji pacjenta dotyczącej postępowania w przypadku ponownego wystąpienia objawów.