profilaktyka w kompleksowym leczeniu osteoporozy
Wskazanie

Profilaktyka osteoporozy stanowi kluczowy element kompleksowego leczenia tej choroby, charakteryzującej się obniżoną masą kostną i pogorszeniem mikroarchitektury tkanki kostnej, co zwiększa ryzyko złamań. Działania profilaktyczne powinny być wdrażane zarówno u osób zdrowych w celu zapobiegania rozwojowi choroby, jak i u pacjentów z już zdiagnozowaną osteoporozą, aby spowolnić jej progresję.

W ramach profilaktyki osteoporozy zaleca się odpowiednią podaż wapnia (1000-1500 mg dziennie) i witaminy D (800-2000 IU dziennie). Na polskim rynku dostępne są preparaty łączące te składniki, takie jak Osteostata, Calperos D3, Ostenil, Osteo D3 czy Vitrum Calcium+D3. Sama witamina D jest dostępna w preparatach jak Vigantol, DeVit, Dekristol czy Vitamin D3 Forte.

Istotnym elementem profilaktyki jest regularna aktywność fizyczna, szczególnie ćwiczenia oporowe i z obciążeniem, które stymulują kościotworzenie. Zaleca się także eliminację czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu, nadmierne spożycie alkoholu czy kofeiny. U kobiet po menopauzie w ramach profilaktyki można rozważyć hormonalną terapię zastępczą (HTZ), z wykorzystaniem preparatów takich jak Femoston, Climara, Estrofem czy Oesclim.

W przypadku pacjentów z wysokim ryzykiem złamań stosuje się również leki antyresorpcyjne (hamujące resorpcję kości) jako prewencję. Należą do nich bisfosfoniany (Alendronic Acid Bluefish, Ostolek, Ostenil, Alendronat), denosumab (Prolia), selektywne modulatory receptora estrogenowego – SERM (Evista, Ostofen) oraz w wybranych przypadkach leki anaboliczne jak teryparatyd (Terrosa, Movymia).

Największym wyzwaniem w profilaktyce osteoporozy jest niska świadomość społeczna dotycząca tej „cichej choroby”, która często przebiega bezobjawowo aż do momentu wystąpienia złamania. Problemem jest również niska adherencja pacjentów do zaleceń terapeutycznych – wielu chorych przerywa leczenie lub stosuje je nieregularnie. Kolejną trudnością jest niedostateczna diagnostyka osteoporozy w populacji ogólnej, co skutkuje zbyt późnym wdrażaniem działań profilaktycznych i leczniczych.