niedoczynność tarczycy
Wskazanie

Niedoczynność tarczycy (hypothyroidism) to zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się niewystarczającą produkcją hormonów tarczycy (tyroksyny i trijodotyroniny) lub brakiem ich prawidłowego działania. Występuje częściej u kobiet, szczególnie po 60. roku życia. Najczęstszą przyczyną jest przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto), inne przyczyny to leczenie nadczynności tarczycy (radiojodem, zabieg chirurgiczny), polekowe uszkodzenie tarczycy, czy wady wrodzone.

Objawy rozwijają się zwykle powoli i mogą obejmować: uczucie zmęczenia, zwiększoną wrażliwość na zimno, zaparcia, suchość skóry, przyrost masy ciała, obrzęki twarzy, ochrypły głos, osłabienie mięśni oraz zaburzenia miesiączkowania u kobiet. W diagnostyce kluczowe jest oznaczenie poziomu TSH oraz wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4) w surowicy krwi.

Leczenie niedoczynności tarczycy polega na substytucji hormonalnej – podawaniu syntetycznej lewotyroksyny. W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Euthyrox, Letrox, Levothyroxine Teva, czy Tyroxin. Dawkowanie ustala się indywidualnie, rozpoczynając od mniejszych dawek, szczególnie u osób starszych i z chorobami serca. Standardowe dawki dla dorosłych wahają się między 50-200 μg na dobę.

Największe trudności w leczeniu niedoczynności tarczycy obejmują indywidualne dobranie odpowiedniej dawki leku, konieczność regularnych kontroli stężenia TSH oraz fT4, a także problemem jest często nieprzestrzeganie zaleceń przez pacjentów. Lek należy przyjmować na czczo, 30-60 minut przed posiłkiem, unikając jednoczesnego przyjmowania preparatów wapnia, żelaza czy leków zobojętniających kwas żołądkowy. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku kobiet w ciąży, gdzie zapotrzebowanie na hormony tarczycy wzrasta, oraz u pacjentów z chorobami serca, gdzie konieczne może być powolne zwiększanie dawki leku.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 01.05.2026
  2. www.leksykon.com.pl