Działania niepożądane
Magnezu mleczan

Magnez w formie mleczanu, stosowany w żywieniu pozajelitowym (np. w preparacie Pediaven NN1 zawierającym 0,12 g magnezu mleczanu dwuwodnego w 250 ml roztworu, co odpowiada 0,53 mmol magnezu), pełni istotną rolę w utrzymaniu równowagi elektrolitowej i metabolicznej. Nieprawidłowe dawkowanie lub podawanie u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, zwłaszcza z niewydolnością nerek, może prowadzić do powikłań takich jak hipermagnezemia, hiperwolemia, zaburzenia hemodynamiczne, nudności, wymioty oraz miejscowe powikłania w miejscu wkłucia (zapalenie, reakcje martwicze). Dodatkowo, preparaty magnezowe mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości objawiające się gorączką, dreszczami, wysypką czy trudnościami w oddychaniu, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Działania niepożądane magnezu mleczanu

Magnez jest jednym z istotnych elektrolitów wchodzących w skład wielu produktów leczniczych, w tym roztworów do żywienia pozajelitowego, takich jak Pediaven NN1. Mleczan magnezu jako forma chemiczna tego pierwiastka może wywoływać określone działania niepożądane, szczególnie w przypadku nieprawidłowego dawkowania lub u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.1

Ogólne działania niepożądane związane z podawaniem magnezu

Magnez w formie mleczanu wprowadzany jest do organizmu pacjenta jako składnik żywienia pozajelitowego. W preparacie Pediaven NN1 jego zawartość wynosi 0,12 g magnezu mleczanu dwuwodnego w 250 ml roztworu (0,48 g/1000 ml), co odpowiada 0,53 mmol magnezu w 250 ml (2,1 mmol/1000 ml). Działania niepożądane mogą wystąpić zwłaszcza na początku leczenia preparatami zawierającymi magnez lub gdy dawkowanie nie jest dostosowane do indywidualnego zapotrzebowania pacjenta.2

Zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe

Podawanie preparatów zawierających magnez może skutkować zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, co jest szczególnie istotne w kontekście terapii żywieniowej. Problemy te mogą wystąpić, gdy podana dawka nie jest odpowiednio dostosowana do stanu metabolicznego pacjenta.3

Hipermagnezemia nie została bezpośrednio wymieniona w charakterystyce produktu leczniczego Pediaven NN1, jednak jest potencjalnym ryzykiem przy nadmiernym podawaniu preparatów magnezowych, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Związane z tym objawy mogą być częścią szerszego spektrum zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych obserwowanych podczas żywienia pozajelitowego.4

Zaburzenia układu pokarmowego

Przy podawaniu preparatów zawierających magnez, w tym w formie mleczanu, mogą wystąpić zaburzenia żołądka i jelit, takie jak:

  • Nudności – możliwe szczególnie przy szybkim wlewie preparatów zawierających magnez
  • Wymioty – mogące towarzyszyć nudnościom

5

Zaburzenia układu krążenia

Magnez wpływa na funkcje układu sercowo-naczyniowego, dlatego nieprawidłowe stężenie tego jonu może prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych. W przypadku preparatów do żywienia pozajelitowego zawierających magnez mogą wystąpić zaburzenia naczyniowe takie jak zakrzepowe zapalenie żył, co zostało odnotowane w charakterystyce produktu Pediaven NN1.6

Zaburzenia w miejscu podania

Przy stosowaniu żywienia pozajelitowego zawierającego mleczan magnezu mogą wystąpić miejscowe powikłania, szczególnie przy nieprawidłowym podaniu lub wynaczynieniu:

  • Miejscowe stany zapalne – w miejscu wkłucia lub wzdłuż przebiegu naczynia
  • Reakcje martwicze – jako poważne powikłanie wynaczynienia

7

Reakcje nadwrażliwości

Chociaż rzadko, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na składniki preparatu, w tym na magnez. Objawy mogą obejmować:

  • Pocenie się
  • Gorączkę
  • Dreszcze
  • Bóle głowy
  • Wysypkę skórną
  • Trudności w oddychaniu

W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.8

Powikłania związane z niewłaściwym dawkowaniem

Niewłaściwe dawkowanie preparatów zawierających magnez może prowadzić do szeregu powikłań metabolicznych i elektrolitowych. Nadmierne lub nieodpowiednie podanie produktu leczniczego w stosunku do zapotrzebowania pacjenta, jak również infuzja z szybkością większą niż zalecana, może spowodować wystąpienie objawów zaburzeń homeostazy, takich jak hiperglikemia, hiperkalcemia czy hiperwolemia.9

Tabela działań niepożądanych związanych z magnezem mleczanem

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis i mechanizm
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej Częstość nieznana Mogą wystąpić gdy dawka magnezu nie jest dostosowana do sytuacji metabolicznej pacjenta; może objawiać się nieprawidłowymi stężeniami elektrolitów w surowicy
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipermagnezemia Częstość nieznana Podwyższone stężenie magnezu we krwi, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek; objawy mogą obejmować osłabienie mięśniowe, hipotensję, zaburzenia przewodnictwa i rytmu serca
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperwolemia Częstość nieznana Zwiększona objętość krwi krążącej, może być związana z niewłaściwym dawkowaniem płynów zawierających magnez
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Częstość nieznana Mogą wystąpić jako objaw niepożądany podczas infuzji preparatów zawierających magnez
Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty Częstość nieznana Mogą towarzyszyć nudnościom, szczególnie przy szybkim podawaniu preparatów magnezowych
Zaburzenia naczyniowe Zakrzepowe zapalenie żył Częstość nieznana Zapalenie żyły z tworzeniem skrzepliny, może być związane z drażniącym działaniem roztworu zawierającego magnez lub z długotrwałą infuzją
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Częstość nieznana Reakcje alergiczne mogące objawiać się: poceniem, gorączką, dreszczami, bólami głowy, wysypką lub trudnościami w oddychaniu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Miejscowe stany zapalne Częstość nieznana Zapalenie w miejscu wkłucia lub wzdłuż przebiegu naczynia, szczególnie przy wynaczynieniu roztworu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Reakcje martwicze Częstość nieznana Poważne powikłanie wynaczynienia roztworu, może prowadzić do martwicy tkanek

Szczególne grupy pacjentów zagrożone działaniami niepożądanymi

Niektóre grupy pacjentów są szczególnie narażone na wystąpienie działań niepożądanych związanych z podawaniem magnezu w żywieniu pozajelitowym:

Pacjenci z niewydolnością nerek – magnez jest wydalany głównie przez nerki, dlatego pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek są narażeni na kumulację magnezu i związane z tym powikłania. U tych pacjentów może wystąpić hiperazotemia, szczególnie przy jednoczesnym nadmiernym przyjęciu azotu z aminokwasami zawartymi w preparacie.10

Pacjenci w stanie krytycznym – u pacjentów w ciężkim stanie klinicznym, szczególnie u wcześniaków, mogą wystąpić specyficzne zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperfenyloalaninemia. Chociaż nie jest to bezpośrednio związane z magnezem, należy pamiętać o kompleksowym monitorowaniu pacjentów otrzymujących całkowite żywienie pozajelitowe.11

Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych

Ze względu na potencjalne zagrożenia związane z podawaniem magnezu w żywieniu pozajelitowym, konieczne jest dokładne monitorowanie stanu pacjenta oraz parametrów biochemicznych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy je zgłaszać zgodnie z procedurami, co umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.12

Działania niepożądane związane z magnezem mleczanem i innymi składnikami produktów do żywienia pozajelitowego powinny być zgłaszane do odpowiednich instytucji, takich jak Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl