Przedawkowanie
Lewometadon

Przedawkowanie lewometadonu

Przedawkowanie lewometadonu stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególnie niebezpieczne jest to w przypadku osób nietolerujących opiatów, gdzie zatrucie może wystąpić nawet przy dawkach znacznie niższych niż standardowe dawki terapeutyczne stosowane w leczeniu substytucyjnym. ^{1 2}

Dawki toksyczne w zależności od wieku i tolerancji

Dawki lewometadonu uznawane za toksyczne różnią się znacząco w zależności od wieku pacjenta i jego indywidualnej tolerancji na opioidy. Definiuje się je następująco:

• Dzieci do 5. roku życia: zatrucie może wystąpić już od około 0,5 mg lewometadonu
• Dzieci starsze: zatrucie może wystąpić od około 1,5 mg lewometadonu
• Dorośli nietolerujący opiatów: zatrucie może wystąpić od około 10 mg lewometadonu

^{3 4}

Wczesne objawy nadmiernego działania

Należy zwrócić uwagę na pierwsze oznaki nadmiernego działania lewometadonu i odpowiednio zredukować dawkę gdy pacjent wykazuje:

• „Uczucie wesołości” (euforia)
• Zaburzoną zdolność koncentracji
• Senność
• Zawroty głowy podczas stania

^{5 6}

Objawy przedawkowania

Pełnoobjawowe przedawkowanie lewometadonu charakteryzuje się szeregiem specyficznych objawów dotyczących różnych układów organizmu. Najpoważniejszym z nich jest depresja oddechowa, która może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. ^{7 8}

W przypadku przedawkowania lewometadonu mogą wystąpić także zaburzenia metaboliczne w postaci hipoglikemii. ^{9 10}

Ważnym powikłaniem neurologicznym obserwowanym po przedawkowaniu jest toksyczna leukoencefalopatia. ^{11 12}

Postępowanie w przedawkowaniu

Natychmiastowa interwencja

Przedawkowanie lewometadonu wymaga natychmiastowej pomocy na oddziale ratunkowym lub, jeśli to konieczne, na oddziale intensywnej opieki medycznej. ^{13 14}

Podstawowe procedury medyczne w przypadku przedawkowania lewometadonu obejmują:

1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych (intubacja)
2. Wspomaganie wentylacji
3. Podanie antagonistów receptora opioidowego
4. Monitorowanie funkcji życiowych

Leczenie farmakologiczne

W leczeniu objawów zatrucia lewometadonem stosuje się specyficzne antagonisty receptora opioidowego, takie jak nalokson. ^{15 16}

Należy zwrócić szczególną uwagę na różnicę w czasie działania między lewometadonem a antagonistami receptora opioidowego:

• Lewometadon ma długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin)
• Antagoniści receptora opioidowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin)

^{17 18}

Z powodu tej różnicy w czasie działania, konieczne może być ponowne podanie antagonisty opioidowego w momencie zmniejszenia skuteczności jego działania. ^{19 20}

Leczenie wspomagające

Dodatkowo w leczeniu przedawkowania lewometadonu należy rozważyć następujące działania wspomagające:

• Zapobieganie utracie temperatury ciała
• Uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej

^{21 22}

Postępowanie w zatruciu doustnym

W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po uprzednim podaniu antagonisty opioidowego. Przed płukaniem żołądka i przed podaniem antagonistów należy bezwzględnie zabezpieczyć drogi oddechowe poprzez intubację, co jest szczególnie istotne ze względu na możliwość wystąpienia wymiotów. ^{23 24}

Przeciwwskazane leki

W leczeniu zatruć lewometadonem nie wolno stosować:

• Alkoholu
• Barbituranów
• Bemegridu
• Fenotiazyny
• Skopolaminy

^{25 26}

Skuteczność dializy

Należy pamiętać, że lewometadon nie podlega dializie, dlatego ta metoda oczyszczania krwi nie jest skuteczna w leczeniu przedawkowania. ^{27 28}