Właściwości farmakokinetyczne
Latanoprost
Latanoprost, prolek o masie cząsteczkowej 432,58, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu, jest skutecznym lekiem w terapii jaskry i nadciśnienia ocznego. Po aplikacji ulega hydrolizie do aktywnego kwasu latanoprostowego, który osiąga maksymalne stężenie w cieczy wodnistej po około 2 godzinach, wynoszące 15-30 ng/ml przy jednoczesnym stosowaniu z tymololem. Substancja dobrze przenika przez rogówkę, a jej biodostępność ogólnoustrojowa po podaniu miejscowym wynosi 45%. Kwas latanoprostowy wiąże się z białkami osocza w 87%, ma niewielką objętość dystrybucji (0,16 l/kg) oraz krótki okres półtrwania w osoczu wynoszący 17 minut, co zapobiega kumulacji leku w organizmie. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a metabolity 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor są farmakologicznie nieaktywne i wydalane głównie z moczem.
Charakterystyka latanoprostu
Latanoprost jest substancją aktywną o masie cząsteczkowej 432,58, stosowaną w postaci kropli do oczu do leczenia jaskry i nadciśnienia ocznego. Występuje jako nieaktywny prolek w postaci estru izopropylowego kwasu latanoprostowego, który po hydrolizie do kwasu latanoprostowego uzyskuje aktywność biologiczną.1 2
Procesy farmakokinetyczne
Wchłanianie
Prolek latanoprostu dobrze wchłania się poprzez rogówkę i cała ilość leku, która przedostaje się do cieczy wodnistej, hydrolizowana jest podczas przenikania przez rogówkę przy udziale esteraz.3 4 Proces ten jest kluczowy dla uzyskania aktywności biologicznej substancji.5
Dystrybucja
Badania przeprowadzone u ludzi wskazują, że maksymalne stężenie latanoprostu w cieczy wodnistej osiągane jest po około 2 godzinach od miejscowego podania w postaci kropli do oczu.6 7 W przypadku jednoczesnego stosowania latanoprostu z tymololem, maksymalne stężenie w cieczy wodnistej wynosi około 15-30 ng/ml.8
Po miejscowym podaniu, latanoprost dystrybuowany jest głównie w przednim odcinku oka, w spojówkach i powiekach.9 10 Do tylnego odcinka oka docierają jedynie minimalne ilości substancji.11
Parametry farmakokinetyczne kwasu latanoprostowego w krążeniu ogólnoustrojowym wskazują na niewielki współczynnik objętości dystrybucji, wynoszący 0,16 l/kg.12 13 Kwas latanoprostowy wiąże się z białkami osocza w 87%.14 15
Po miejscowym podaniu leku do oka, ogólnoustrojowa biodostępność kwasu latanoprostowego wynosi 45%.16 17
Metabolizm
Kwas latanoprostowy praktycznie nie jest metabolizowany w oku.18 19 Metabolizm substancji zachodzi głównie w wątrobie.20 21
Głównymi metabolitami latanoprostu są pochodne 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor, które w badaniach na zwierzętach wykazały brak lub nieznaczną aktywność biologiczną.22 23
Eliminacja
Klirens osoczowy kwasu latanoprostowego wynosi 0,4 l/godz./kg mc.24 25 Okres półtrwania leku w osoczu u ludzi jest krótki i wynosi 17 minut.26 27
Metabolity latanoprostu są wydalane głównie z moczem.28 29
Farmakokinetyka w populacji dzieci i młodzieży
Przeprowadzono otwarte badanie farmakokinetyczne dotyczące stężenia kwasu latanoprostowego w osoczu z udziałem 22 dorosłych i 25 dzieci i młodzieży (w wieku od urodzenia do <18 lat) z nadciśnieniem ocznym i jaskrą.<sup data-drug="Akistan" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Otwarte badanie farmakokinetyczne dotyczące stężenia kwasu latanoprostowego w osoczu przeprowadzono u 22 dorosłych i 25 pacjentów z populacji dzieci i młodzieży (w wieku od urodzenia do 30 Pacjenci ze wszystkich grup wiekowych otrzymywali jedną kroplę 0,005% latanoprostu do każdego oka raz na dobę przez co najmniej 2 tygodnie.31
Wyniki badania wskazują, że ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas latanoprostowy była znacząco większa u dzieci w porównaniu do dorosłych:<sup data-drug="Akistan" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas latanoprostowy u dzieci w wieku od 3 do 32
- U dzieci w wieku od 3 do <12 lat ekspozycja była około 2-krotnie większa niż u dorosłych
- U dzieci w wieku poniżej 3 lat ekspozycja była około 6-krotnie większa niż u dorosłych
<sup data-drug="Latadrop" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas latanoprostowy była około 2-krotnie wyższa w grupie wiekowej od 3 do <12 lat i 6-krotnie wyższa w grupie wiekowej 33
Pomimo wyższej ekspozycji u dzieci, utrzymany był szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do ogólnoustrojowych działań niepożądanych.<sup data-drug="Rozaprost" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas latanoprostowy była przeciętnie 2 razy większa u dzieci w wieku od 3 do 34
We wszystkich badanych grupach wiekowych mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu wynosiła 5 minut po podaniu.35 36
Średni okres półtrwania w fazie eliminacji (mediana) był krótki (<20 minut) i podobny u dzieci, młodzieży i dorosłych.<sup data-drug="Akistan" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Średni okres półtrwania w fazie eliminacji (mediana) był krótki (37 38
Krótki okres półtrwania nie prowadził do kumulacji kwasu latanoprostowego w krążeniu ogólnym w stanie stacjonarnym terapii.39
Interakcje farmakokinetyczne z tymololem
W przypadku produktów złożonych zawierających latanoprost i tymolol nie zaobserwowano interakcji farmakokinetycznych pomiędzy tymi substancjami.40 41
Jedyną różnicą obserwowaną przy jednoczesnym podawaniu latanoprostu i tymololu była tendencja do utrzymywania się 2-krotnie większych stężeń kwasu latanoprostowego w cieczy wodnistej po upływie 1 do 4 godzin od podania produktu złożonego, w porównaniu z monoterapią latanoprostem.42 43
Badanie pilotażowe u pacjentów z nadwrażliwością lub jaskrą
W trwającym 3 miesiące, skrzyżowanym, randomizowanym pilotażowym badaniu u 30 pacjentów z nadwrażliwością lub jaskrą, były mierzone stężenia latanoprostu w osoczu. 30 minut po podaniu leku u prawie wszystkich pacjentów badane wartości były niższe niż LOQ (40 pg/ml).44
Podsumowanie najważniejszych parametrów farmakokinetycznych latanoprostu
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Masa cząsteczkowa | 432,58 |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego w cieczy wodnistej | ~2 godziny |
| Stężenie maksymalne w cieczy wodnistej | 15-30 ng/ml |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego w osoczu | 5 minut (mediana) |
| Wiązanie z białkami osocza | 87% |
| Objętość dystrybucji | 0,16 l/kg |
| Klirens osoczowy | 0,4 l/godz./kg mc. |
| Okres półtrwania w osoczu | 17 minut |
| Biodostępność ogólnoustrojowa po podaniu miejscowym do oka | 45% |
| Główne metabolity | 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor |
| Główna droga eliminacji | Nerki (mocz) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania