Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Klarytromycyna

Klarytromycyna, makrolidowy antybiotyk metabolizowany głównie w wątrobie, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz u kobiet w ciąży, zwłaszcza w I trymestrze. Stosowanie leku może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak miąższowe i cholestatyczne zapalenie wątroby, z ryzykiem niewydolności wątroby, a także rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridioides difficile. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z kolchicyną, lowastatyną i symwastatyną ze względu na ryzyko toksyczności i rabdomiolizy. Ponadto, lek może wydłużać odstęp QT, co zwiększa ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentów z hipokaliemią, chorobą wieńcową, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia serca oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, takich jak astemizol czy terfenadyna.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania klarytromycyny

Klarytromycyna, jako antybiotyk z grupy makrolidów, wymaga szczególnej uwagi w zakresie bezpieczeństwa stosowania i potencjalnych zagrożeń. Lekarz przepisujący ten lek powinien dokładnie rozważyć wskazania, przeciwwskazania oraz zapoznać się z poniższymi ostrzeżeniami i środkami ostrożności, aby zapewnić optymalne bezpieczeństwo terapii.1

Ciąża i karmienie piersią

Stosowanie klarytromycyny u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, wymaga wnikliwej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Lekarz powinien przepisać klarytromycynę kobiecie w ciąży jedynie po dokładnym rozważeniu potencjalnych korzyści dla matki przeważających nad możliwym zagrożeniem dla płodu.12

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu leku pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby. Konieczne jest również zachowanie ostrożności podczas stosowania klarytromycyny u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek.1

Podczas stosowania klarytromycyny notowano zaburzenia czynności wątroby, w tym zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz miąższowe i (lub) cholestatyczne zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez. Takie zaburzenie czynności wątroby może być ciężkie i jest na ogół przemijające. W niektórych przypadkach notowano niewydolność wątroby prowadzącą do zgonu. Na ogół było to związane z poważnymi chorobami podstawowymi i (lub) stosowanymi równocześnie lekami.1

Należy poinformować pacjenta, aby natychmiast przerwał przyjmowanie leku i zgłosił się do lekarza, jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe choroby wątroby, takie jak:1

  • brak łaknienia
  • żółtaczka
  • ciemna barwa moczu
  • świąd
  • ból lub tkliwość brzucha

1

Biegunka i rzekomobłoniaste zapalenie jelit

Powikłaniem wynikającym ze stosowania prawie każdego leku przeciwbakteryjnego, w tym antybiotyków makrolidowych, może być rzekomobłoniaste zapalenie jelit o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Występowanie biegunki wywołanej przez Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile-associated diarrhea) obserwowano w związku ze stosowaniem prawie każdego leku przeciwbakteryjnego, w tym klarytromycyny.1

Powikłanie to może mieć różne nasilenie – od lekkiej biegunki po prowadzące do zgonu zapalenie okrężnicy. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia prawidłową florę okrężnicy, co może prowadzić do nadmiernego namnażania C. difficile.1

Rozpoznanie CDAD należy brać pod uwagę u każdego pacjenta z biegunką występującą po leczeniu antybiotykami. Konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu, ponieważ o występowaniu CDAD informowano nawet po ponad dwóch miesiącach od zakończenia podawania leków przeciwbakteryjnych.1

Interakcje z kolchicyną

Po wprowadzeniu do obrotu obserwowano nasilenie działania toksycznego kolchicyny, kiedy stosowana była jednocześnie z klarytromycyną, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek. U niektórych z tych pacjentów działanie to prowadziło do zgonu.1

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny i kolchicyny.1

Zdarzenia sercowo-naczyniowe

Podczas leczenia makrolidami, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie czasu repolaryzacji serca i odstępu QT, powodujące ryzyko rozwoju zaburzeń rytmu serca i torsade de pointes.1

W związku ze zwiększeniem ryzyka wydłużenia odstępu QT i ryzyka arytmii komorowych (w tym zaburzeń typu torsade de pointes) stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów:

  • przyjmujących astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadynę
  • z hipokaliemią
  • z wydłużeniem odstępu QT i arytmią komorową w wywiadzie

1

Ponadto należy zachować ostrożność stosując klarytromycynę w niżej opisanych grupach pacjentów:

1

Wyniki badań oceniających ryzyko działania niepożądanego makrolidów na układ sercowo-naczyniowy są zmienne. W niektórych badaniach obserwacyjnych stwierdzono rzadkie, krótkoterminowe ryzyko zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, związane ze stosowaniem makrolidów, w tym klarytromycyny. Przepisując klarytromycynę, należy brać pod uwagę zarówno te obserwacje, jak i korzyści terapeutyczne z zastosowania leku.1

Zapalenie płuc

Ze względu na zwiększanie się oporności Streptococcus pneumoniae na antybiotyki makrolidowe, przed przepisaniem klarytromycyny w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc należy wykonać badanie antybiotykowrażliwości. W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc klarytromycynę należy stosować w skojarzeniu z innymi odpowiednimi antybiotykami.1

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

Zakażenia skóry i tkanek miękkich o lekkim lub umiarkowanym nasileniu są najczęściej wywoływane przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes, a obydwa drobnoustroje mogą być oporne na antybiotyki makrolidowe. Z tego powodu ważne jest wykonanie badań antybiotykowrażliwości.1

W przypadkach, gdy nie można stosować antybiotyków beta-laktamowych (np. alergia), lekiem z wyboru może być inny antybiotyk, np. klindamycyna. Obecnie uważa się, że antybiotyki makrolidowe można stosować jedynie w niektórych zakażeniach skóry i tkanek miękkich takich, jak:

1

Reakcje nadwrażliwości

Jeśli wystąpią ciężkie ostre reakcje nadwrażliwości takie, jak:

należy niezwłocznie przerwać podawanie klarytromycyny i natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie.1

Interakcje ze statynami

Przeciwwskazane jest stosowanie klarytromycyny w skojarzeniu z lowastatyną lub symwastatyną. Należy zachować ostrożność przepisując klarytromycynę z innymi statynami. U pacjentów stosujących klarytromycynę jednocześnie ze statynami notowano przypadki rabdomiolizy.1

Należy obserwować, czy u pacjenta nie występują podmiotowe lub przedmiotowe objawy miopatii. Jeśli jednoczesne stosowanie klarytromycyny i statyn jest konieczne, zaleca się przepisanie najmniejszej dopuszczonej do obrotu dawki statyny. Można rozważyć zastosowanie takiej statyny, która nie jest metabolizowana z udziałem izoenzymu CYP3A (np. fluwastatyna).1

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny i doustnych leków przeciwcukrzycowych (takich jak pochodne sulfonylomocznika) i (lub) insuliny może spowodować istotną hipoglikemię. Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy.1

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Podczas stosowania klarytromycyny z warfaryną występuje ryzyko ciężkiego krwotoku oraz istotnego zwiększenia wartości współczynnika INR (ang. International Normalized Ratio) i wydłużenia czasu protrombinowego. U pacjentów przyjmujących równocześnie klarytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe należy często kontrolować współczynnik INR i czas protrombinowy.1

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran, rywaroksaban, apiksaban i edoksaban, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia krwawienia.1

Ototoksyczność

Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny razem z innymi lekami o działaniu ototoksycznym, zwłaszcza antybiotykami aminoglikozydowymi. Jeśli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu narządu słuchu lub błędnika, zaleca się wykonanie odpowiednich badań kontrolnych po zakończeniu leczenia.1

Inne interakcje lekowe

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny i triazolowych pochodnych benzodiazepiny, takich jak triazolam oraz midazolam w postaci do podawania dożylnego i na błonę śluzową jamy ustnej.1

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania klarytromycyny i leków, które indukują izoenzym CYP3A4.1

Rozwój oporności bakterii

Długotrwałe stosowanie klarytromycyny może, jak w przypadku innych antybiotyków, spowodować rozwój niewrażliwych bakterii i grzybów. W razie wystąpienia nadkażenia należy rozpocząć odpowiednie leczenie.1

Stosowanie każdego leku przeciwbakteryjnego takiego, jak klarytromycyna, w leczeniu zakażenia Helicobacter pylori może doprowadzić do wyodrębnienia się lekoopornych drobnoustrojów.1

Bakterie oporne na klarytromycynę mogą wykazywać również oporność na inne antybiotyki makrolidowe, linkomycynę i klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa).1

Tabela przeciwwskazań i środków ostrożności

Sytuacja kliniczna Przeciwwskazanie Wymaga szczególnej ostrożności
Ciąża, zwłaszcza I trymestr
Zaburzenia czynności wątroby
Umiarkowane/ciężkie zaburzenia czynności nerek
Hipokaliemia
Wrodzone/nabyte wydłużenie odstępu QT
Arytmia komorowa w wywiadzie
Stosowanie z astemizolem, cyzaprydem, domperydonem, pimozydem, terfenadyną
Stosowanie z kolchicyną
Stosowanie z lowastatyną lub symwastatyną
Stosowanie z innymi statynami
Choroba wieńcowa, ciężka niewydolność serca
Zaburzenia przewodzenia, bradykardia
Stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT
Stosowanie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi i/lub insuliną
Stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi
Stosowanie z lekami ototoksycznymi

Monitorowanie pacjenta

Podczas leczenia klarytromycyną, szczególnie w przypadku terapii długotrwałej lub u pacjentów z czynnikami ryzyka, należy rozważyć monitorowanie:1

  • parametrów funkcji wątroby
  • objawów miopatii – w przypadku jednoczesnego stosowania statyn
  • wartości INR i czasu protrombinowego – u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe
  • stężenia glukozy – przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwcukrzycowych i/lub insuliny
  • funkcji narządu słuchu i przedsionka – w przypadku jednoczesnego stosowania leków ototoksycznych

1

Pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności natychmiastowego przerwania leczenia i kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, szczególnie dotyczących zaburzeń funkcji wątroby, ciężkich reakcji skórnych lub nadwrażliwości.1

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl