Dawkowanie i sposób podawania
Gefitynib

Dawkowanie i sposób podawania gefitynibu

Leczenie gefitynibem powinno być rozpoczynane i prowadzone przez lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leczenia przeciwnowotworowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania tej substancji, które należy przekazać pacjentowi oraz uwzględnić podczas wywiadu medycznego.^{1 2}

Standardowe dawkowanie

Zalecana dawka gefitynibu to jedna tabletka 250 mg przyjmowana raz na dobę. Tabletki powinny być przyjmowane codziennie, najlepiej o tej samej porze dnia, niezależnie od posiłków.^{3 4}

W przypadku pominięcia dawki leku, powinna ona zostać przyjęta tak szybko, jak pacjent sobie o tym przypomni, pod warunkiem, że czas do zastosowania następnej dawki jest dłuższy niż 12 godzin. Jeśli do planowej następnej dawki pozostało mniej niż 12 godzin, pacjent nie powinien zażywać pominiętej dawki. Bardzo ważne jest, aby poinformować pacjenta, że nie należy przyjmować podwójnej dawki (w tym samym czasie) w celu uzupełnienia pominiętej dawki.^{5 6}

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania gefitynibu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały ustalone. Gefitynib nie ma zastosowania u dzieci i młodzieży we wskazaniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP).^{7 8}

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością wątroby (stopień B lub C w skali Child-Pugh) z powodu marskości wątroby obserwuje się zwiększone stężenie gefitynibu w osoczu. Z tego względu należy dokładnie monitorować tych pacjentów pod kątem możliwości wystąpienia działań niepożądanych. Należy zaznaczyć, że stężenie gefitynibu nie było zwiększone u pacjentów ze zwiększoną aktywnością aminotransferazy asparaginowej (AspAT), fosfatazy alkalicznej lub bilirubiny wynikającymi z przerzutów w wątrobie.^{9 10}

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Modyfikacja dawki gefitynibu nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli wartość klirensu kreatyniny przekracza 20 ml/min. Dane kliniczne dotyczące stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤ 20 ml/min są ograniczone i zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w tej grupie pacjentów. ^{20 ml/min. Dane dotyczące pacjentów z klirensem kreatyniny ≤ 20 ml/min są ograniczone i zaleca się zachowanie ostrożności u tych pacjentów.”>11 20 ml/min. Dane dotyczące pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym ≤20 ml/min są ograniczone i zaleca się zachowanie ostrożności u tych pacjentów.”>12}

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowania dawki gefitynibu w zależności od wieku pacjenta.^{13 14}

Osoby z wolnym metabolizmem CYP2D6

U osób z genotypem odpowiedzialnym za wolny metabolizm przy udziale enzymu CYP2D6 nie ma konieczności specjalnego dostosowania dawki. Należy jednak ściśle monitorować wystąpienie potencjalnych działań niepożądanych u tych pacjentów.^{15 16}

Dostosowanie dawki w zależności od toksyczności

U pacjentów źle tolerujących działania niepożądane gefitynibu, takie jak biegunka lub reakcje skórne, zaleca się zastosowanie krótkiej przerwy w leczeniu (do 14 dni), a następnie ponowne rozpoczęcie terapii gefitynibem w dawce 250 mg. U pacjentów, którzy nie tolerują leczenia po takiej przerwie w terapii, należy zaprzestać stosowania gefitynibu i rozważyć alternatywny sposób leczenia.^{17 18}

Sposób podawania

Gefitynib może być przyjmowany doustnie z posiłkiem lub bez posiłku. Tabletkę należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. W przypadku gdy pacjent ma trudności z połknięciem całej tabletki, istnieje możliwość alternatywnego podania w formie zawiesiny:^{19 20}

• Tabletkę należy wrzucić do szklanki wypełnionej do połowy wodą niegazowaną (nie należy używać innych płynów).^{21 22}
• Tabletkę należy pozostawić w szklance bez jej kruszenia.²³
• Należy czasami zamieszać, aż tabletka się rozpuści (może to potrwać do 20 minut).^{24 25}
• Powstałą zawiesinę należy wypić niezwłocznie po przygotowaniu (w ciągu 60 minut).^{26 27}
• Po opróżnieniu szklanki należy ponownie napełnić ją do połowy wodą i wypić całość, aby upewnić się, że została przyjęta pełna dawka leku.^{28 29}

Przygotowaną zawiesinę można także podawać przez sondę nosowo-żołądkową lub gastrostomię.^{30 31}

Tabela dawkowania gefitynibu

^{20 ml/min. […] Nie ma konieczności dostosowania dawki w zależności od wieku pacjenta. […] Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób z genotypem odpowiedzialnym za wolny metabolizm CYP2D6, jednak należy ściśle monitorować działania niepożądane u tych pacjentów. […] U pacjentów źle tolerujących działania niepożądane leku takie, jak biegunka lub reakcje skórne zaleca się krótką przerwę w leczeniu (do 14 dni) i ponowne rozpoczęcie leczenia produktem Gefitinib Genoptim w dawce 250 mg.”>32 33}

Praktyczne wskazówki dotyczące dawkowania gefitynibu

Podczas przeprowadzania wywiadu medycznego z pacjentem otrzymującym gefitynib należy zwrócić szczególną uwagę na następujące aspekty:³⁴

• Regularność przyjmowania leku – gefitynib powinien być przyjmowany codziennie o stałej porze, co zwiększa skuteczność terapii.³⁵
• Postępowanie w przypadku pominięcia dawki – należy wyjaśnić pacjentowi zasady postępowania przy pominięciu dawki w zależności od czasu pozostałego do kolejnej dawki.³⁶
• Sposób przyjmowania leku – należy przedstawić pacjentowi różne możliwości przyjmowania gefitynibu, w tym sposób przygotowania zawiesiny w przypadku trudności z połykaniem tabletki.³⁷
• Monitorowanie działań niepożądanych – pacjent powinien być poinformowany o możliwych działaniach niepożądanych, zwłaszcza biegunce i reakcjach skórnych, oraz o sposobie postępowania w przypadku ich wystąpienia.³⁸
• Informacja o możliwości przerwania leczenia – pacjent powinien wiedzieć, że w przypadku silnych działań niepożądanych może być konieczna krótka przerwa w leczeniu.³⁹
• Szczególne grupy pacjentów – należy uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka pacjenta, takie jak zaburzenia czynności wątroby, nerek, czy wolny metabolizm w mechanizmie CYP2D6.⁴⁰

Podczas wywiadu medycznego należy również upewnić się, czy pacjent prawidłowo rozumie instrukcje dotyczące dawkowania i podawania leku, a także czy jest świadomy konieczności regularnych wizyt kontrolnych, które umożliwią monitorowanie skuteczności terapii oraz potencjalnych działań niepożądanych.⁴¹