Właściwości farmakokinetyczne
Fluoroetylo-L-tyrozyna

Właściwości farmakokinetyczne fluoroetylo-L-tyrozyny

Fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) to substancja wykorzystywana w radiofarmaceutyku IASOglio (2 GBq/ml, roztwór do wstrzykiwań), której właściwości farmakokinetyczne zostały dokładnie zbadane. Izotop fluoru (18F) ulega rozpadowi do stabilnego tlenu (18O) z okresem półtrwania wynoszącym 110 minut, emitując promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 634 keV, po czym następuje uwolnienie fotonowego promieniowania anihilacji o energii 511 keV.¹

Dystrybucja i kinetyka osoczowa

Badania farmakokinetyczne wykazały, że fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) charakteryzuje się szybkim usunięciem aktywności z osocza krwi. W tkankach ludzkich maksymalny wychwyt osiągany jest w ciągu 15 minut od podania, a następnie obserwuje się jednowykładniczy spadek aktywności z biologicznym okresem półtrwania wynoszącym od 8 do 12 godzin.²

Istotnym aspektem kinetyki osoczowej fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) jest dwuwykładniczy charakter klirensu radioaktywności z osocza krwi. Pierwszy komponent charakteryzuje się krótkim biologicznym okresem półtrwania wynoszącym poniżej 0,05 godziny (stanowiący 40% klirensu), natomiast drugi komponent ma dłuższy okres półtrwania wynoszący 14 godzin (odpowiadający za 60% klirensu).<sup data-drug="IASOglio" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Zakłada się, że klirens radioaktywności z osocza krwi jest dwuwykładniczy, z biologicznym okresem półtrwania wynoszącym 3

Wychwyt w narządach i mechanizm transportu komórkowego

Mechanizm wychwytu komórkowego fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) opiera się na aktywnym transporcie przez system transportu aminokwasów L. Ta właściwość jest szczególnie istotna w kontekście diagnostyki onkologicznej, ponieważ komórki nowotworowe wykazują zwiększoną ekspresję tych transporterów. Wyjątkową cechą tej substancji jest fakt, że po wchłonięciu do komórki nie następuje jej włączenie do białek ani łatwa degradacja, co prowadzi do wysokich stężeń wewnątrzkomórkowych radiofarmaceutyku.⁴

Dystrybucja fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) w organizmie charakteryzuje się następującym profilem:

• Najwyższa aktywność obserwowana jest w drogach moczowych
• Pozostałe narządy wykazują jedynie umiarkowany wychwyt
• Poziom wychwytu w większości narządów utrzymuje się na stałym poziomie między wczesną a późną fazą akwizycji
• Nie obserwuje się podwyższonego wychwytu w tkance kostnej, drogach żółciowych ani trzustce

⁵

Metabolizm i eliminacja

Eliminacja fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) zachodzi głównie przez nerki. Około 25% podanej dawki jest wydalane z moczem w ciągu pierwszych 5 godzin po podaniu, co sugeruje okres półtrwania eliminacji wynoszący około 14 godzin.⁶

Całościowy profil eliminacji fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) przedstawia się następująco:

• 99% podanej aktywności jest wydalane z moczem z biologicznym okresem półtrwania wynoszącym 14 godzin
• Pozostały 1% podanej aktywności jest wydalany przez jelito cienkie i kał

⁷

Profil metabolitów w moczu

Analiza moczu wykazała, że około 60-70% radioaktywności występuje w postaci niezmienionej fluoroetylo-L-tyrozyny (18F), natomiast 30-40% stanowią różne frakcje metabolitów. Wskazuje to na zachodzenie w ludzkim organizmie pewnego rodzaju metabolicznego rozkładu fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) oraz szybkiego usuwania powstałych metabolitów przez nerki. Co istotne, obserwowany metabolizm nie wpływa negatywnie na przydatność kliniczną tego radiofarmaceutyku.⁸

Parametry farmakokinetyczne fluoroetylo-L-tyrozyny (18F)