Wskazania do stosowania
Fluoroetylo-L-tyrozyna

Wskazania do stosowania fluoroetylo-L-tyrozyny (18F)

Fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) to radiofarmaceutyk przeznaczony wyłącznie do zastosowań diagnostycznych z wykorzystaniem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Substancja ta jest stosowana w diagnostyce onkologicznej chorób lub funkcji, w których celem diagnostycznym jest wykrycie zwiększonego napływu aminokwasów do określonych narządów lub tkanek. ¹

Zastosowanie w diagnostyce glejaków

Głównym udokumentowanym wskazaniem do stosowania fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) jest diagnostyka glejaków mózgu. Fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) jako znakowany radioaktywnie aminokwas umożliwia precyzyjne obrazowanie tkanki nowotworowej w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. ²

Produkt IASOglio zawierający fluoroetylo-L-tyrozynę (18F) w stężeniu 2 GBq/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań jest dostarczany w fiolkach o aktywności od 0,4 GBq do 40 GBq na dzień i godzinę kalibracji. ³

Szczegółowe wskazania w diagnostyce glejaków

Fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) znajduje zastosowanie w następujących sytuacjach klinicznych związanych z glejakami: ⁴

• Charakterystyka zmian w mózgu sugerujących glejaka – badanie PET z użyciem fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) pozwala na dokładną charakterystykę zmian nowotworowych w mózgu, które mogą wskazywać na glejaka
• Wybór optymalnego miejsca biopsji w zmianie mózgowej sugerującej glejaka – radiofarmaceutyk pomaga w precyzyjnym określeniu najbardziej odpowiedniego miejsca do pobrania materiału biologicznego do badania histopatologicznego
• Nieinwazyjna diagnostyka glejaka – umożliwia rozpoznanie glejaka bez konieczności wykonywania inwazyjnych procedur diagnostycznych
• Nakreślenie żywotnej tkanki glejaka przed rozpoczęciem terapii – pozwala na dokładne określenie granic nowotworu przed wdrożeniem leczenia
• Kontynuacja leczenia: wykrycie żywotnej tkanki nowotworowej w przypadku podejrzenia przetrwałego lub nawrotowego glejaka – umożliwia monitorowanie skuteczności terapii i wczesne wykrycie wznowy nowotworu

⁵

Mechanizm działania fluoroetylo-L-tyrozyny (18F)

Fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) to znakowany radioaktywnie analog aminokwasu, który gromadzi się w tkankach charakteryzujących się zwiększonym pobieraniem aminokwasów. Izotop fluoru (18F) ulega rozpadowi do stabilnego tlenu (18O) z okresem półtrwania wynoszącym 110 minut, emitując przy tym promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 634 keV, po czym następuje uwolnienie fotonowego promieniowania anihilacji o energii 511 keV. Ta charakterystyka radiofarmaceutyku umożliwia skuteczne obrazowanie w badaniu PET. ⁶

Zalety diagnostyczne fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) w glejakach

Wykorzystanie fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) w badaniu PET charakteryzuje się wieloma zaletami w porównaniu do innych metod obrazowania glejaków:

• Wysoka specyficzność w wykrywaniu aktywnej tkanki nowotworowej
• Dokładne różnicowanie między aktywnymi metabolicznie obszarami nowotworu a obszarami martwicy, obrzęku czy zmian popromiennych
• Możliwość lepszego zaplanowania leczenia (chirurgicznego, radioterapii) dzięki precyzyjnemu określeniu granic guza
• Wczesne wykrywanie nawrotów glejaka, często przed pojawieniem się zmian w badaniach morfologicznych (MR, TK)
• Monitorowanie odpowiedzi na zastosowane leczenie

Postać farmaceutyczna i skład

Fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) w produkcie IASOglio jest dostarczana w postaci roztworu do wstrzykiwań. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego lub jasnożółtego roztworu o pH od 4,5 do 8,5. ⁷ Oprócz substancji czynnej, produkt zawiera substancje pomocnicze, w tym sód w ilości 3,19 mg/ml i etanol w ilości nie większej niż 0,1 ml. ⁸

Zalecenia kliniczne dotyczące stosowania fluoroetylo-L-tyrozyny (18F)

Lekarz powinien rozważyć wykorzystanie badania PET z zastosowaniem fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) w następujących sytuacjach klinicznych:

1. U pacjentów z nowo rozpoznaną zmianą w mózgu sugerującą glejaka, w celu charakterystyki zmiany i wyboru optymalnego miejsca do biopsji
2. W procesie planowania leczenia glejaka, szczególnie przy określaniu granic guza przed zabiegiem neurochirurgicznym lub radioterapią
3. W monitorowaniu pacjentów po leczeniu glejaka (chirurgia, radioterapia, chemioterapia), gdy istnieje potrzeba różnicowania między wznową nowotworu a zmianami popromiennymi (tzw. pseudoprogresją)
4. Przy podejrzeniu przetrwałego lub nawrotowego glejaka, gdy wyniki badań morfologicznych są niejednoznaczne
5. W nieinwazyjnej diagnostyce glejaków o niskim stopniu złośliwości, które mogą być trudne do wykrycia przy użyciu konwencjonalnych metod obrazowania

Należy podkreślić, że fluoroetylo-L-tyrozyna (18F) wykazuje szczególną wartość diagnostyczną w przypadkach, gdy standardowe metody obrazowania (MR, TK) nie dostarczają jednoznacznych wyników lub gdy wymagana jest precyzyjna lokalizacja aktywnej metabolicznie tkanki nowotworowej.

Praktyczne aspekty kierowania pacjenta na badanie PET z fluoroetylo-L-tyrozyną (18F)

Przy kierowaniu pacjenta na badanie PET z zastosowaniem fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) lekarz powinien uwzględnić następujące kwestie:

• Dokładne określenie wskazania klinicznego do wykonania badania
• Przekazanie informacji o wcześniejszych badaniach obrazowych (MR, TK) i ich wynikach
• Dane dotyczące dotychczasowego leczenia (zabiegi chirurgiczne, radioterapia, chemioterapia)
• Informacje o aktualnym stanie klinicznym pacjenta
• Rozważenie alternatywnych metod diagnostycznych w przypadku przeciwwskazań do badania PET

Przygotowanie pacjenta do badania

Pacjent kierowany na badanie PET z wykorzystaniem fluoroetylo-L-tyrozyny (18F) powinien zostać poinformowany o konieczności:

• Pozostania na czczo przez co najmniej 4 godziny przed badaniem
• Odpowiedniego nawodnienia przed i po badaniu
• Zgłoszenia lekarzowi informacji o przyjmowanych lekach
• Poinformowania o chorobach współistniejących, szczególnie zaburzeniach nerek
• Poinformowania o ciąży lub karmieniu piersią (względne przeciwwskazania do badania)