Właściwości farmakokinetyczne
Etynyloestradiol

Etynyloestradiol, syntetyczny estrogen stosowany w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym w ciągu 1-2 godzin (dla dawki 20-30 µg Cmax wynosi około 33-100 pg/ml). Biodostępność doustna wynosi około 40-60%, z dużą zmiennością indywidualną, natomiast systemy dopochwowe (np. Circlet) zapewniają biodostępność około 56% i stabilniejsze stężenia etynyloestradiolu w osoczu (Cmax ~35 pg/ml po 3 dniach). Etynyloestradiol wykazuje silne wiązanie z albuminami (98,5%) oraz wpływa na wzrost stężenia SHBG (z 70 do 350 nmol/l przy dawce 30 µg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i jelitach, z klirensem około 5 ml/min/kg, a eliminacja odbywa się przez nerki i żółć, bez wydalania postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi 1 godzinę (faza pierwsza) oraz 10-20 godzin (faza druga). Stan stacjonarny osiągany jest po 3-4 dniach stosowania, z 1,4-2,3-krotnym wzrostem stężenia w surowicy.

Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu

Etynyloestradiol jest syntetycznym estrogenem powszechnie stosowanym w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych w połączeniu z różnymi progestagenami. Jego właściwości farmakokinetyczne są istotne dla zrozumienia działania leków zawierających tę substancję aktywną.1

Wchłanianie etynyloestradiolu

Etynyloestradiol podany doustnie jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w surowicy krwi osiągane jest w ciągu 1,5 do 4 godzin i wynosi około 67 pg/ml (w przypadku dawki 0,03 mg).2 Dla dawki 30 μg maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące około 100 pg/ml, osiągane jest w ciągu 1-2 godzin po podaniu.3 Dla niższej dawki 20 µg, stężenie maksymalne wynosi około 33 pg/ml i jest osiągane po 1-2 godzinach.4

Specyficzną formą podania etynyloestradiolu jest system terapeutyczny dopochwowy. W przypadku systemu Circlet maksymalne stężenie w osoczu wynoszące około 35 pg/ml występuje po 3 dniach od założenia systemu i zmniejsza się do 19 pg/ml po upływie 1 tygodnia, 18 pg/ml po upływie 2 tygodni i 18 pg/ml po upływie 3 tygodni stosowania.5

Etynyloestradiol podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia podczas wchłaniania i w wątrobie, co prowadzi do zmniejszenia jego biodostępności. Średnia dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi około 40-60%, z dużą zmiennością międzyosobniczą (20-65%).67

W przypadku systemu terapeutycznego dopochwowego całkowita biodostępność etynyloestradiolu wynosi około 56%, co jest porównywalne z podaniem doustnym. Ogólnoustrojowa miesięczna ekspozycja na etynyloestradiol przy stosowaniu systemu terapeutycznego dopochwowego wynosi 10,9 ng.godz/ml.8

Ciekawą obserwacją jest wpływ pokarmu na wchłanianie etynyloestradiolu. U około 25% badanych kobiet spożycie pokarmu powoduje zmniejszenie dostępności biologicznej etynyloestradiolu, podczas gdy u pozostałych osób nie obserwuje się tego efektu.9

Dystrybucja etynyloestradiolu

Po wchłonięciu etynyloestradiol jest intensywnie dystrybuowany w organizmie. Względna objętość dystrybucji etynyloestradiolu wynosi około 2,8-8,6 l/kg masy ciała.10

Etynyloestradiol wiąże się w znacznym stopniu (około 98,5%), lecz niespecyficznie z albuminami osocza.11 Istotną właściwością etynyloestradiolu jest jego zdolność do zwiększania stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) oraz globuliny wiążącej kortykosteroidy (CBG) w surowicy.12

Podczas stosowania etynyloestradiolu w dawce 30 µg stężenie SHBG w osoczu zwiększa się z 70 do około 350 nmol/l.13

Badania dystrybucji etynyloestradiolu podawanego dopochwowo wykazały, że jego stężenie w szyjce i jamie macicy jest porównywalne ze stężeniami osiąganymi po podaniu doustnym.14

Etynyloestradiol przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, stanowiących około 0,02% podanej dawki.15

Metabolizm etynyloestradiolu

Etynyloestradiol podlega intensywnemu metabolizmowi. Metabolizm etynyloestradiolu rozpoczyna się już podczas wchłaniania, gdzie ulega on tzw. przedukładowemu sprzęganiu w błonie śluzowej jelita cienkiego i wątrobie.16

Głównym szlakiem metabolicznym jest aromatyczna hydroksylacja pierścienia, w wyniku której powstaje duża grupa metabolitów hydroksylowanych i metylowanych. Metabolity te występują zarówno w postaci wolnej, jak i sprzężonej z glukuronidami i siarczanami.17

Klirens metaboliczny etynyloestradiolu wynosi około 5 ml/min/kg.18 W warunkach in vitro, etynyloestradiol jest odwracalnym inhibitorem enzymów CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także nieodwracalnym inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2.19

Etynyloestradiol podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu.20

Eliminacja etynyloestradiolu

Stężenie etynyloestradiolu w surowicy zmniejsza się w dwóch fazach. Pierwsza faza charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 1 godziny, zaś druga faza (eliminacji) charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 10-20 godzin.21

Etynyloestradiol nie jest wydalany w postaci niezmienionej, a jego metabolity są eliminowane głównie przez nerki i z żółcią. Stosunek metabolitów wydalanych z moczem do wydalanych z żółcią wynosi około 4:6.22 Okres półtrwania wydalania metabolitów wynosi około 1 doby.23

Stan stacjonarny etynyloestradiolu

Stan stacjonarny dla etynyloestradiolu ustala się w drugiej połowie cyklu stosowania produktu. Stężenie etynyloestradiolu w surowicy zwiększa się około 1,4-2,3 krotnie w porównaniu z dawką pojedynczą.2425

W przypadku niektórych preparatów stan stacjonarny osiągany jest po około 3-4 dobach stosowania, gdy stężenie etynyloestradiolu w surowicy jest większe o 30-40% w porównaniu z dawką pojedynczą.26

Farmakokinetyka etynyloestradiolu w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby

Brak bezpośrednich danych dotyczących farmakokinetyki etynyloestradiolu u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby. Należy jednak mieć na uwadze, że etynyloestradiol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie, dlatego można oczekiwać zmian w jego farmakokinetyce u pacjentek z zaburzeniami czynności tego narządu.27

Zaburzenia czynności nerek

Brak bezpośrednich danych dotyczących wpływu zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę etynyloestradiolu.28

Grupy etniczne

Wykazano brak istotnych klinicznie różnic pod względem właściwości farmakokinetycznych etynyloestradiolu pomiędzy kobietami rasy kaukaskiej i pochodzącymi z Japonii.29

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki etynyloestradiolu u zdrowych dziewcząt w wieku poniżej 18 lat, po pierwszej miesiączce.30

Właściwości farmakokinetyczne w zależności od drogi podania i postaci farmaceutycznej

Tabletki doustne

Większość badanych preparatów zawierających etynyloestradiol występuje w postaci tabletek doustnych o natychmiastowym uwalnianiu. W przypadku tej postaci, etynyloestradiol jest szybko wchłaniany, osiągając maksymalne stężenie w ciągu 1-2 godzin.31

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

W przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu (np. Kelzy PR), profile osoczowe charakteryzują się późniejszym osiągnięciem stężenia maksymalnego. Po wielokrotnym podaniu dobowych dawek produktu w postaci o przedłużonym uwalnianiu (2 mg dienogestu i 20 µg etynyloestradiolu) tmax obserwowano po 3,8 godziny (w porównaniu do 1,3 godziny dla postaci o natychmiastowym uwalnianiu). Warto podkreślić, że pokarm nie ma wpływu na profil farmakokinetyczny etynyloestradiolu w tej postaci.32

System terapeutyczny dopochwowy

Systemy terapeutyczne dopochwowe (np. Adaring, Circlet) zapewniają alternatywną drogę podania etynyloestradiolu. Etynyloestradiol uwalniany z systemu dopochwowego jest szybko wchłaniany przez błonę śluzową pochwy, osiągając maksymalne stężenie w osoczu wynoszące około 35 pg/ml po 3 dniach od założenia. W przeciwieństwie do preparatów doustnych, stężenie etynyloestradiolu utrzymuje się na względnie stabilnym poziomie przez okres 3 tygodni stosowania systemu.33

Całkowita biodostępność etynyloestradiolu podawanego dopochwowo wynosi około 56%, co jest porównywalne z podaniem doustnym. Jednak profil stężeń w czasie różni się znacząco od preparatów doustnych, charakteryzując się mniejszymi wahaniami stężenia.34

Interakcje farmakokinetyczne

Etynyloestradiol może wchodzić w interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami. Jest on odwracalnym inhibitorem enzymów CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także nieodwracalnym inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2, co może wpływać na metabolizm innych substancji leczniczych.35

Jednocześnie, leki wpływające na enzymy wątrobowe mogą zmieniać farmakokinetykę etynyloestradiolu. Wiele interakcji może prowadzić do zmniejszenia stężenia etynyloestradiolu w surowicy, co może zmniejszać skuteczność antykoncepcyjną środków zawierających tę substancję.

Porównanie właściwości farmakokinetycznych w zależności od dawki

Dawka etynyloestradiolu Maksymalne stężenie (Cmax) Czas do osiągnięcia Cmax (tmax) Biodostępność
0,020 mg (tabletki) ~33 pg/ml 1-2 godziny ~45%
0,030 mg (tabletki) ~67-100 pg/ml 1-2 godziny ~45%
0,035 mg (tabletki) ~71 pg/ml 1,6 godziny ~45%
0,015 mg/24h (system dopochwowy) ~35 pg/ml 3 dni ~56%
0,020 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) ~64 pg/ml 3,8 godziny ~45%

Różnice w farmakokinetyce w zależności od progestagenu

Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu mogą nieznacznie różnić się w zależności od progestagenu, z którym jest podawany w preparatach złożonych. Jest to związane głównie z wpływem progestagenów na poziom SHBG, co pośrednio wpływa na dystrybucję etynyloestradiolu. Jednakże, główne parametry farmakokinetyczne, takie jak biodostępność, szybkość wchłaniania, metabolizm i eliminacja, pozostają podobne niezależnie od stosowanego progestagenu.3637

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl