Właściwości farmakokinetyczne
Etamsylat

Etamsylat wykazuje zróżnicowany profil farmakokinetyczny zależny od drogi podania. Po podaniu doustnym dawki 500 mg, maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) wynosi około 15 μg/ml i osiągane jest po 4 godzinach (Tmax). W przypadku podania pozajelitowego (dożylnego lub domięśniowego) tej samej dawki, Cmax jest wyższe (30-50 μg/ml) i osiągane szybciej, bo po około 1 godzinie. Substancja wiąże się z białkami osocza w ponad 95% po podaniu doustnym oraz około 90% po podaniu pozajelitowym. Etamsylat przenika przez barierę łożyskową, co potwierdzają zbliżone stężenia we krwi matki i krwi pępowinowej, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka kobiet karmiących piersią.

Właściwości farmakokinetyczne etamsylatu

Etamsylat jako substancja aktywna wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który różni się w zależności od drogi podania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych etamsylatu z uwzględnieniem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji tej substancji.1

Wchłanianie

Proces wchłaniania etamsylatu zależy od drogi podania leku. Po podaniu doustnym etamsylat charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podaniu dawki 500 mg, maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po około 4 godzinach i wynosi 15 mikrogramów/ml.2

W przypadku podania pozajelitowego (dożylnego lub domięśniowego) tej samej dawki 500 mg, maksymalne stężenie w osoczu jest znacznie wyższe i osiąga wartość 30-50 μg/ml. Stężenie to jest osiągane znacznie szybciej, bo już po około 1 godzinie od podania.3

Dystrybucja

Etamsylat charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. Dane farmakokinetyczne wskazują na różnice w stopniu wiązania w zależności od postaci farmaceutycznej i drogi podania. Po podaniu doustnym substancja wiąże się z białkami osocza w ponad 95%, natomiast po podaniu pozajelitowym (dożylnym lub domięśniowym) – w około 90%.4 5

Ważną cechą etamsylatu jest jego zdolność do przenikania przez barierę łożyskową. Badania wykazały, że stężenia substancji we krwi matki i we krwi pępowinowej są zbliżone, co wskazuje na efektywne przenikanie przez łożysko.6

Obecnie brak jest danych dotyczących przenikania etamsylatu do mleka kobiet karmiących piersią, co powinno być uwzględnione przy stosowaniu leku u tej grupy pacjentek.7

Metabolizm

Profil metaboliczny etamsylatu różni się w zależności od źródeł danych i postaci farmaceutycznej leku. W przypadku preparatów doustnych (Cyclonamine tabletki i kapsułki) dane wskazują, że etamsylat nie podlega metabolizmowi w organizmie i jest wydalany w postaci niezmienionej.8

Z kolei w przypadku formy iniekcyjnej (Cyclonamine 12,5% roztwór do wstrzykiwań) dostępne dane sugerują, że etamsylat jest metabolizowany, choć w niewielkim stopniu, a większość substancji (80%) jest wydalana przez nerki w formie niezmienionej.9

Ta różnica w danych może wynikać z odmiennej metodologii badań farmakokinetycznych lub różnic w biodostępności substancji w zależności od drogi podania.

Eliminacja

Etamsylat jest wydalany głównie przez nerki. Podobnie jak w przypadku metabolizmu, dane dotyczące eliminacji wykazują pewne różnice w zależności od postaci farmaceutycznej:

  • Po podaniu doustnym – okres półtrwania (t1/2) wynosi około 8 godzin, a ponad 75% substancji jest wydalane w moczu w postaci niezmienionej10
  • Po podaniu pozajelitowym – okres półtrwania w osoczu jest krótszy i wynosi średnio 2 godziny. Około 85% dawki jest wydalane przez nerki w ciągu pierwszych 24 godzin11

Szczególne grupy pacjentów

Należy podkreślić, że brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki etamsylatu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby. Ze względu na główną drogę eliminacji substancji przez nerki, można przypuszczać, że u pacjentów z niewydolnością nerek może dochodzić do zmian w parametrach farmakokinetycznych, co może wymagać dostosowania dawkowania.12

Parametr farmakokinetyczny Forma doustna (Cyclonamine tabletki, kapsułki) Forma pozajelitowa (Cyclonamine 12,5% roztwór)
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 15 μg/ml 30-50 μg/ml
Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) 4 godziny 1 godzina
Wiązanie z białkami osocza >95% 90%
Metabolizm Brak metabolizmu Niewielki metabolizm
Okres półtrwania (t1/2) 8 godzin 2 godziny
Wydalanie w postaci niezmienionej >75% 80%
Wydalanie w ciągu 24h Brak danych 85%
Główna droga eliminacji Nerkowa Nerkowa

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl