Dawkowanie i sposób podawania
Vortemyel 3,5 mg
Bortezomib (Vortemyel) jest inhibitorem proteasomu stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL). Standardowa dawka wynosi 1,3 mg/m² powierzchni ciała, podawana dożylnie lub podskórnie dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8. i 11) w 21-dniowych cyklach. Po potwierdzeniu całkowitej remisji zaleca się kontynuację leczenia przez dodatkowe 2 cykle, natomiast pacjenci bez całkowitej remisji powinni otrzymać do 8 cykli. W przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej stopnia ≥3 lub hematologicznej stopnia 4. (z wyjątkiem neuropatii), leczenie należy przerwać, a po ustąpieniu objawów wznowić z redukcją dawki o 25% (np. z 1,3 mg/m² do 1,0 mg/m²). Szczególną uwagę należy zwrócić na neuropatię obwodową, gdzie dawkowanie dostosowuje się w zależności od stopnia nasilenia objawów, od braku zmian do całkowitego przerwania terapii w przypadku stopnia 4. Podawanie bortezomibu może być skojarzone z innymi lekami, takimi jak deksametazon, melfalan, prednizon, doksorubicyna czy talidomid, z odpowiednimi schematami dawkowania i monitorowaniem parametrów hematologicznych (np. liczba płytek ≥70 x 10⁹/l, neutrofile ≥1,0 x 10⁹/l).
- Dawkowanie i sposób podawania leku Vortemyel
- Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego
- Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim
- Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych
- Pacjenci kwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (terapia indukcyjna)
- Dawkowanie u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL)
- Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)
- Dostosowanie dawki u pacjentów z MCL
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Vortemyel
Bortezomib (Vortemyel) jest lekiem stosowanym w terapii szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL). Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas planowania terapii pacjenta oraz podczas wywiadu medycznego.1
Podstawowe informacje
Vortemyel 3,5 mg jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po rekonstytucji 1 ml roztworu do wstrzykiwań podskórnych zawiera 2,5 mg bortezomibu, natomiast 1 ml roztworu do iniekcji dożylnych zawiera 1 mg bortezomibu.2
Bortezomib musi być zrekonstytuowany przez wykwalifikowany personel medyczny i podawany przez personel doświadczony w leczeniu chemioterapeutycznym. Leczenie musi być zainicjowane i nadzorowane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów z chorobą nowotworową.3
Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego
Monoterapia
W monoterapii postępującego szpiczaka mnogiego (u pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jeden inny program leczenia) zalecana dawka bortezomibu wynosi 1,3 mg/m² powierzchni ciała (pc.).4 Lek podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11 w 21-dniowym cyklu leczenia. Pomiędzy podaniem kolejnych dawek bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny.
Zaleca się, aby pacjenci, u których potwierdzono wystąpienie remisji całkowitej, otrzymali jeszcze 2 cykle leczenia bortezomibem. Pacjenci odpowiadający na leczenie, u których nie stwierdzono całkowitej remisji, powinni otrzymać w sumie 8 cykli leczenia.5
Dostosowanie dawki w monoterapii
Leczenie bortezomibem należy przerwać na początku jakiegokolwiek toksycznego działania niehematologicznego 3. stopnia lub toksycznego działania na układ krwiotwórczy 4. stopnia, z wyjątkiem neuropatii.6
Po ustąpieniu działań toksycznych leczenie można ponownie rozpocząć w dawce o 25% niższej (dawka 1,3 mg/m² pc. zmniejszona do 1,0 mg/m² pc.; dawka 1,0 mg/m² pc. zmniejszona do 0,7 mg/m² pc.). Jeżeli objawy toksyczności nie ustąpią lub dojdzie do ich powrotu po podaniu najmniejszej dawki produktu, należy rozważyć odstawienie bortezomibu, chyba że korzyści z leczenia są wyraźnie większe niż ryzyko stosowania.7
Neuropatia związana z bortezomibem
W przypadku bólu neuropatycznego i/lub obwodowej neuropatii związanej ze stosowaniem bortezomibu, należy dostosować dawkowanie według poniższej tabeli:8
| Stopień neuropatii | Modyfikacja dawkowania |
|---|---|
| Stopień 1. (bezobjawowa; zniesienie odruchów głębokich ze ścięgien lub parestezje) bez występowania bólu lub utraty funkcji | Brak |
| Stopień 1. z bólem lub stopień 2. (umiarkowane objawy ograniczające złożone czynności życia codziennego (ADL)*) | Zmniejszenie dawki bortezomibu do 1,0 mg/m² lub zmiana schematu dawkowania bortezomibu do 1,3 mg/m²/tydzień |
| Stopień 2. z bólem lub stopień 3. (ciężkie objawy ograniczające czynności życia codziennego w zakresie samoopieki (self care ADL)**) | Należy przerwać leczenie bortezomibem do ustąpienia objawów toksyczności. Po ustąpieniu objawów toksyczności należy ponownie podjąć leczenie produktem Vortemyel w zmniejszonej dawce do 0,7 mg/m²/tydzień |
| Stopień 4. (objawy zagrażające życiu, wskazana natychmiastowa interwencja i/lub ciężka neuropatia autonomiczna | Przerwanie leczenia bortezomibem |
* Złożone czynności życia codziennego to np.: przygotowywanie posiłków, zakup artykułów spożywczych i odzieży, obsługiwanie telefonu, gospodarowanie pieniędzmi.9
** Czynności życia codziennego w zakresie samoopieki to np.: kąpiel, ubieranie i rozbieranie się, samodzielne spożywanie posiłków, korzystanie z toalety, przyjmowanie leków, stan nieobłożny.10
Terapia skojarzona
Bortezomib z pegylowaną liposomalną doksorubicyną
Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² pc., dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11 w 21-dniowym cyklu. Pegylowaną liposomalną doksorubicynę podaje się w dawce 30 mg/m² pc. w dniu 4. cyklu leczenia bortezomibem, we wlewie dożylnym trwającym 1 godzinę po wstrzyknięciu bortezomibu.11
W razie braku progresji choroby i tolerancji leczenia, można zastosować do 8 cykli terapii skojarzonej. Pacjenci uzyskujący pełną odpowiedź mogą kontynuować leczenie przez co najmniej 2 cykle od stwierdzenia pełnej odpowiedzi, nawet jeśli to wymagałoby leczenia dłuższego niż 8 cykli.12
Bortezomib z deksametazonem
Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² pc., dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11 w 21-dniowym cyklu. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. cyklu leczenia bortezomibem.13
Pacjenci uzyskujący odpowiedź lub stabilizację choroby po 4 cyklach terapii skojarzonej mogą kontynuować to samo leczenie przez maksymalnie 4 dodatkowe cykle.14
Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim
Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych
Terapia skojarzona z melfalanem i prednizonem
Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w skojarzeniu ze stosowanymi doustnie melfalanem i prednizonem. Jeden cykl leczenia trwa sześć tygodni.15
W trakcie cykli 1-4 bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu (w dniach: 1., 4., 8., 11., 22., 25., 29. i 32.). W trakcie cykli 5-9. bortezomib podaje się raz w tygodniu (w dniach: 1., 8., 22. i 29.).16
Melfalan i prednizon powinny być podane doustnie w dniach 1., 2., 3. i 4. pierwszego tygodnia w każdym cyklu leczenia.17
| Bortezomib podawany dwa razy w tygodniu (cykle 1-4) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tydzień | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| B (1,3 mg/m²) | Dzień 1, 4 | Dzień 8, 11 | Przerwa | Dzień 22, 25 | Dzień 29, 32 | Przerwa |
| M (9 mg/m² pc.) P (60 mg/m² pc.) |
Dzień 1, 2, 3, 4 | – | – | – | – | – |
| Bortezomib podawany raz w tygodniu (cykle 5-9) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tydzień | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| B (1,3 mg/m²) | Dzień 1 | Dzień 8 | Przerwa | Dzień 22 | Dzień 29 | Przerwa |
| M (9 mg/m² pc.) P (60 mg/m² pc.) |
Dzień 1, 2, 3, 4 | – | – | – | – | – |
B – bortezomib, M – melfalan, P – prednizon18
Dostosowanie dawki w terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem
Przed rozpoczęciem nowego cyklu leczenia:19
- liczba płytek krwi powinna wynosić ≥70 x 10⁹/l, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1,0 x 10⁹/l
- toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy
| Toksyczność | Modyfikacja dawkowania |
|---|---|
| Toksyczność hematologiczna w trakcie cyklu: Jeżeli w poprzednim cyklu obserwowano wydłużoną w czasie neutropenię stopnia 4., małopłytkowość lub małopłytkowość, której towarzyszyło krwawienie |
W kolejnym cyklu należy rozważyć zmniejszenie dawki melfalanu o 25% |
| Jeżeli liczba płytek krwi w badaniu morfologicznym wynosi ≤30 x 10⁹/l lub bezwzględna liczba neutrofili wynosi ≤0,75 x 10⁹/l w dniu podania dawki bortezomibu (innym niż dzień 1.) | Przerwanie leczenia bortezomibem |
| Jeżeli kilka dawek bortezomibu w cyklu zostanie pominiętych (≥ 3 dawek przy schemacie stosowania leku dwa razy w tygodniu lub ≥ 2 dawki przy schemacie stosowania leku raz w tygodniu) | Dawkę bortezomibu należy zmniejszyć o 1 poziom: (z 1,3 mg/m² pc. do 1 mg/m² pc. lub z 1 mg/m² pc. na 0,7 mg/m² pc.) |
| Stopień toksyczności niehematologicznej ≥ 3 | Terapię bortezomibem należy przerwać do czasu, aż objawy toksyczności zmniejszą się do stopnia 1. lub osiągną stopień wyjściowy. Następnie bortezomib można ponownie zacząć podawać ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² pc. do 1 mg/m² pc. lub z 1 mg/m² pc. na 0,7 mg/m² pc.) |
Pacjenci kwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (terapia indukcyjna)
Terapia skojarzona z deksametazonem
Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² pc., dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11 w 21-dniowym cyklu leczenia.20
Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8, 9., 10. i 11. cyklu leczenia bortezomibem. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego.21
Terapia skojarzona z deksametazonem i talidomidem
Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² pc., dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11 w 28-dniowym cyklu leczenia.22
Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. cyklu leczenia bortezomibem.23
Talidomid podaje się doustnie w dawce 50 mg na dobę w dniach 1 – 14 i jeśli dawka jest tolerowana zwiększa się ją następnie do 100 mg na dobę w dniach 15 – 28, a następnie do 200 mg na dobę od cyklu 2.24
Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego. Zaleca się, aby pacjenci z co najmniej częściową odpowiedzią otrzymali 2 dodatkowe cykle.25
Dawkowanie u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL)
Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)
Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11., po czym następuje 10-dniowy okres przerwy w dniach 12-21.26 Zaleca się podanie sześciu cykli bortezomibu, chociaż pacjentom z potwierdzoną odpowiedzią w cyklu 6. można podać dodatkowo 2 cykle bortezomibu.
Dodatkowo w dniu 1. każdego trzytygodniowego cyklu bortezomibem dożylnie podaje się:27
- rytuksymab w dawce 375 mg/m²
- cyklofosfamid w dawce 750 mg/m²
- doksorubicyna w dawce 50 mg/m²
Prednizon podaje się doustnie w dawce 100 mg/m² w dniach 1., 2., 3., 4. i 5. każdego cyklu bortezomibu.
Dostosowanie dawki u pacjentów z MCL
Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:28
- Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1 500/μl
- Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 75 000 /μl, u pacjentów z naciekiem szpiku kostnego lub sekwestracją śledziony
- Stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl
- Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy
Leczenie bortezomibem należy przerwać na początku jakiegokolwiek toksycznego działania niehematologicznego stopnia ≥3. (z wyłączeniem neuropatii) lub toksycznego działania na układ krwiotwórczy stopnia ≥3.29
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Brak danych sugerujących konieczność dostosowywania dawki produktu u pacjentów powyżej 65. roku życia ze szpiczakiem mnogim lub z MCL.30 Jednak u pacjentów w wieku od 65 do 74 lat oraz u osób powyżej 75 lat oba schematy BR-CAP oraz R-CHOP były gorzej tolerowane w porównaniu z młodszymi chorymi.31
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowywanie dawki i powinni oni otrzymywać dawkę zalecaną.32
Pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby bortezomib należy zacząć podawać w zmniejszonej dawce 0,7 mg/m² pc. we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu terapii. Następnie w zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m² pc., lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m² pc.33
| Nasilenie zaburzeń czynności wątroby* | Stężenie bilirubiny | Aktywność AspAT | Dostosowanie dawki początkowej |
|---|---|---|---|
| Łagodne | ≤ 1,0 x GGN | > GGN | Brak |
| Umiarkowane | > 1,0 x – 1,5 x GGN | jakakolwiek | Brak |
| Ciężkie | > 1,5 x – 3 x GGN | jakakolwiek | Zmniejszyć dawkę bortezomibu do 0,7 mg/m² pc. w pierwszym cyklu terapii. W zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m² pc. lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m² pc. |
| > 3 x GGN | jakakolwiek |
AspAT – aminotransferaza asparaginowa, GGN – górna granica normy34
* w oparciu o klasyfikacje zaburzeń czynności wątroby NCI Organ Dysfunction Working Group (łagodne, umiarkowane, ciężkie).35
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CrCL) > 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona; dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów.37
Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania bortezomibu u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.38
Sposób podawania
Vortemyel 3,5 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest przeznaczony do wstrzykiwań dożylnych lub podskórnych.39
Produkt nie powinien być podawany żadną inną drogą podania. Podanie dooponowe prowadził do zgonu.40
Wstrzyknięcie dożylne
Vortemyel 1 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwań dożylnych.41
Produkt po rekonstytucji jest podawany we wstrzyknięciu dożylnym trwającym od 3 do 5 sekund w bolusie do żył obwodowych lub przez centralny dostęp żylny, po którym wkłucie powinno zostać przepłukane roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%).42
Wstrzyknięcie podskórne
Rozcieńczony roztwór produktu Vortemyel o mocy 3,5 mg należy podawać w postaci podskórnego wstrzyknięcia w udo (prawe lub lewe) lub brzuch (po prawej lub lewej stronie). Roztwór należy wstrzykiwać podskórnie, pod kątem 45-90°.43
W razie wystąpienia miejscowej reakcji po wstrzyknięciu podskórnym produktu leczniczego Vortemyel, zaleca się podawać podskórnie roztwór Vortemyel o mniejszym stężeniu (Vortemyel o mocy 3,5 mg należy rozcieńczyć do 1 mg/ml zamiast 2,5 mg/ml) lub zmianę na podawanie dożylne.44
Należy zmieniać strony podczas kolejnych wstrzyknięć.45
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania