Dawkowanie i sposób podawania leku Voriconazole Sandoz

Prawidłowe dawkowanie worykonazolu jest kluczowe dla osiągnięcia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia worykonazolem niezbędne jest kontrolowanie u pacjenta ewentualnych zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hipomagnezemia i hipokalcemia, które w razie konieczności powinny być korygowane.¹

Sposób podawania dożylnego

Voriconazole Sandoz należy podawać w infuzji dożylnej trwającej od 1 do 3 godzin z maksymalną szybkością wynoszącą 3 mg/kg mc./godzinę. Lek nie jest przeznaczony do podawania w postaci wstrzyknięcia (bolus).²

Schemat dawkowania u dorosłych

Leczenie worykonazolem powinno rozpoczynać się od podania dawki nasycającej (dożylnie lub doustnie) według określonego schematu, co ma na celu osiągnięcie w pierwszej dobie leczenia stężeń leku w osoczu zbliżonych do wartości stężenia w stanie stacjonarnym. Ze względu na wysoką biodostępność doustnej postaci leku (96%), możliwa jest zmiana pomiędzy dożylną a doustną drogą podania leku, jeśli jest to uzasadnione klinicznie.³

Czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy, zależnie od odpowiedzi klinicznej i mikologicznej pacjenta. Długotrwałe leczenie worykonazolem przekraczające 180 dni (6 miesięcy) wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.⁴

Dostosowanie dawkowania u dorosłych

Podczas leczenia może zaistnieć konieczność modyfikacji dawkowania w następujących przypadkach:

• Jeśli pacjent nie toleruje dożylnej dawki 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę, dawkę dożylną należy zmniejszyć do 3 mg/kg mc. dwa razy na dobę.⁵
• W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na leczenie, doustną dawkę podtrzymującą można zwiększyć do 300 mg dwa razy na dobę. U pacjentów o masie ciała mniejszej niż 40 kg dawka doustna może być zwiększona do 150 mg dwa razy na dobę.⁶
• Jeśli pacjent nie toleruje leczenia zwiększoną dawką, dawkę doustną należy zmniejszać stopniowo o 50 mg aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej 200 mg dwa razy na dobę (lub 100 mg dwa razy na dobę u pacjentów o masie ciała mniejszej niż 40 kg).⁷

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie worykonazolu u dzieci w wieku od 2 do <12 lat oraz młodszej młodzieży o małej masie ciała (w wieku od 12 do 14 lat i masie ciała <50 kg) różni się od dawkowania u dorosłych ze względu na różnice w metabolizmie.⁸

U dzieci i młodzieży zaleca się rozpoczynanie leczenia dożylnym podawaniem leku, a podawanie doustne należy rozważyć dopiero wtedy, gdy nastąpi istotna klinicznie poprawa. Należy uwzględnić to, że ogólny wpływ worykonazolu na organizm po podaniu dożylnym w dawce 8 mg/kg mc. jest około dwukrotnie większy niż po podaniu doustnym w dawce 9 mg/kg mc.⁹

Pozostałe podgrupy młodzieży (w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała ≥50 kg oraz od 15 do 17 lat niezależnie od masy ciała) powinny otrzymywać dawki worykonazolu jak dorośli.¹⁰

Dostosowanie dawkowania u dzieci

Jeśli odpowiedź pacjenta na leczenie jest niewystarczająca, dawkę dożylną można zwiększać stopniowo o 1 mg/kg mc. W przypadku nietolerancji leczenia, podawaną dawkę zmniejsza się stopniowo o 1 mg/kg mc.¹¹

Nie badano zastosowania leku u dzieci w wieku od 2 do <12 lat z niewydolnością wątroby lub nerek.¹²

Stosowanie profilaktyczne

Stosowanie profilaktyczne worykonazolu należy rozpocząć w dniu przeszczepienia i może trwać do 100 dni po przeszczepieniu. Czas trwania stosowania profilaktycznego powinien być możliwie najkrótszy oraz uzależniony od ryzyka rozwoju inwazyjnego zakażenia grzybiczego (IFL), określonego przez neutropenię lub immunosupresję.¹³

W przypadku utrzymywania się immunosupresji lub choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), stosowanie profilaktyczne można kontynuować do 180 dni po przeszczepieniu.¹⁴

Zalecany schemat dawkowania przy profilaktyce jest taki sam, jak dla leczenia w odpowiednich grupach wiekowych.¹⁵

Podczas stosowania profilaktycznego nie zaleca się modyfikacji dawki w razie braku skuteczności lub wystąpienia związanych z leczeniem działań niepożądanych. Jeśli wystąpią związane z leczeniem działania niepożądane, należy rozważyć odstawienie worykonazolu i zastosowanie innych leków przeciwgrzybiczych.¹⁶

Dawkowanie w leczeniu skojarzonym

W przypadku jednoczesnego stosowania worykonazolu z innymi lekami mogą być wymagane modyfikacje dawkowania:

• Ryfabutyna lub fenytoina: Można je podawać jednocześnie z worykonazolem, jeśli jego dożylna dawka podtrzymująca zostanie zwiększona do 5 mg/kg mc. dwa razy na dobę.¹⁷
• Efawirenz: Można go podawać jednocześnie z worykonazolem, jeżeli dawkę podtrzymującą worykonazolu zwiększy się do 400 mg co 12 godzin, a dawkę efawirenzu zmniejszy o 50%, tj. do 300 mg raz na dobę. Po zakończeniu leczenia worykonazolem należy powrócić do początkowej dawki efawirenzu.¹⁸

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Modyfikacja dawki leku u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna.¹⁹

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) następuje kumulacja substancji pomocniczej leku – betacyklodekstryny sulfobutylowego eteru sodowego (SBECD). U tych pacjentów należy stosować produkt leczniczy w postaci doustnej, chyba że ocena ryzyka i korzyści uzasadnia podanie worykonazolu w postaci dożylnej.²⁰

Przy stosowaniu dożylnym należy ściśle kontrolować stężenie kreatyniny w surowicy, a w razie jej zwiększenia, rozważyć zmianę leczenia z postaci dożylnej na doustną.²¹

Worykonazol podlega hemodializie z klirensem 121 ml/min. Czterogodzinna hemodializa nie usuwa takiej ilości worykonazolu, aby konieczna była modyfikacja dawki. Substancja pomocnicza postaci dożylnej, SBECD, jest hemodializowana z klirensem 55 ml/min.²²

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z lekką lub umiarkowanie zaawansowaną marskością wątroby (klasa A i B wg Childa-Pugha) zaleca się podanie standardowej dawki nasycającej, zaś dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę.²³

Nie badano stosowania produktu Voriconazole Sandoz u pacjentów z ciężką przewlekłą marskością wątroby (klasa C wg Childa-Pugha). Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania worykonazolu u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami badań czynności wątroby (aktywność aminotransferazy asparaginianowej [AspAT], aminotransferazy alaninowej [AlAT], fosfatazy zasadowej lub stężenie bilirubiny całkowitej przekraczające ponad 5 razy wartości górnej granicy normy).²⁴

Podawanie worykonazolu wiązało się ze zwiększeniem wartości parametrów czynności wątroby oraz klinicznymi objawami uszkodzenia wątroby, takimi jak żółtaczka. U pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby worykonazol należy stosować tylko wówczas, kiedy korzyść przeważa nad ryzykiem. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy uważnie kontrolować ze względu na toksyczność leku.²⁵

Stosowanie u dzieci poniżej 2 lat

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Voriconazole Sandoz u dzieci w wieku poniżej 2 lat.²⁶