Przedawkowanie
Venoforton

Przedawkowanie preparatu Venoforton, zawierającego 55-70% V/V etanolu oraz kompleks wyciągów roślinnych (m.in. saponiny trójterpenowe z kasztanowca, nalewki z miłorzębu, głogu, jemioły i arniki), może prowadzić do objawów typowych dla zatrucia alkoholowego. Do najczęstszych symptomów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), zaburzenia neurologiczne (ataksyczne zaburzenia koordynacji ruchowej) oraz osłabienie mięśniowe. Działanie toksyczne preparatu jest potęgowane przez kumulację składników roślinnych i wysokie stężenie etanolu, co może również skutkować nefrotoksycznością, stąd konieczne jest monitorowanie funkcji nerek (parametry: mocznik, kreatynina, GFR) w przypadku podejrzenia przedawkowania.

Przedawkowanie leku Venoforton

Przedawkowanie produktu leczniczego Venoforton może prowadzić do szeregu objawów niepożądanych. Należy zaznaczyć, że dotychczas nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących przedawkowania tego preparatu, co wymaga szczególnej ostrożności w jego stosowaniu oraz monitorowania pacjenta w przypadku przekroczenia zalecanych dawek. 1

Objawy przedawkowania

Przy znacznym przedawkowaniu Venofortonu mogą wystąpić objawy typowe dla zatrucia alkoholowego, co ma związek z wysoką zawartością etanolu (55-70% V/V) w preparacie. 2 3

Do najważniejszych objawów przedawkowania należą:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – manifestujące się głównie jako biegunka i wymioty 4
  • Zaburzenia neurologiczne – obejmujące zaburzenia koordynacji ruchowej 5
  • Osłabienie mięśniowe – mogące utrudniać poruszanie się i wykonywanie codziennych czynności 6

Monitorowanie po przedawkowaniu

W przypadku stwierdzenia przedawkowania leku Venoforton należy koniecznie zbadać czynność nerek pacjenta. 7 Jest to istotne ze względu na potencjalne uszkodzenie nerek, jakie może wystąpić przy znacznym przedawkowaniu preparatów zawierających wyciągi roślinne i wysokoprocentowy alkohol.

Substancje aktywne a ryzyko przedawkowania

Venoforton zawiera kompleks substancji czynnych pochodzenia roślinnego, w tym wyciąg z owoców kasztanowca zawierający saponiny trójterpenowe (w przeliczeniu na escynę), nalewkę z miłorzębu, nalewkę z kwiatostanu głogu, wyciąg z ziela jemioły oraz nalewkę z ziela arniki. 8 Kumulacja tych składników przy przedawkowaniu może nasilać efekty niepożądane.

Objaw przedawkowania Opis Związek z komponentami leku
Biegunka Częste, płynne stolce, mogące prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych Związana zarówno z efektem drażniącym alkoholu na błonę śluzową przewodu pokarmowego, jak i działaniem saponin trójterpenowych
Wymioty Odruch ochronny organizmu, potencjalnie prowadzący do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych Efekt drażniący wysokiego stężenia alkoholu oraz wyciągów roślinnych na błonę śluzową żołądka
Zaburzenia koordynacji ruchowej Ataksja, problemy z utrzymaniem równowagi, zaburzenia chodu Głównie efekt działania etanolu na ośrodkowy układ nerwowy, potencjalnie wzmacniany przez składniki nalewki z miłorzębu
Osłabienie mięśni Zmniejszona siła mięśniowa, trudności w wykonywaniu czynności wymagających wysiłku fizycznego Efekt działania etanolu oraz możliwe potęgowanie przez wyciągi roślinne
Zaburzenia funkcji nerek Możliwe nieprawidłowości w wynikach badań nerkowych, wymagające monitorowania Potencjalne działanie nefrotoksyczne przy wysokich dawkach wyciągów roślinnych, szczególnie kasztanowca i jemioły, nasilone przez działanie etanolu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Venoforton zaleca się standardowe postępowanie objawowe, właściwe dla zatrucia alkoholowego ze szczególnym uwzględnieniem:

  1. Oceny stanu ogólnego pacjenta – monitorowanie podstawowych parametrów życiowych
  2. Uzupełnienia płynów – w przypadku wymiotów i biegunki
  3. Diagnostyki funkcji nerek – oznaczenie parametrów nerkowych (mocznik, kreatynina, GFR) 9
  4. Ewentualnego podania węgla aktywowanego – w przypadku niedawnego spożycia dużej ilości preparatu

Warto podkreślić, że ze względu na brak szczegółowych badań dotyczących przedawkowania Venofortonu 10, postępowanie terapeutyczne powinno być zindywidualizowane i dostosowane do klinicznego obrazu zatrucia u konkretnego pacjenta.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl