Przeciwwskazania stosowania leku Venlafaxine Actavis

Chlorowodorek wenlafaksyny występujący w preparacie Venlafaxine Actavis jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Ze względu na swój mechanizm działania oraz potencjalne interakcje z innymi lekami, jego stosowanie jest przeciwwskazane w określonych sytuacjach klinicznych, które wymagają szczególnej uwagi lekarza przepisującego lek.

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Venlafaxine Actavis jest nadwrażliwość na substancję czynną (chlorowodorek wenlafaksyny) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Dotyczy to wszystkich dostępnych dawek leku: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg.¹

Warto zwrócić uwagę, że preparat zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak:

• Sacharoza – w ilości do 46,35 mg w kapsułce 37,5 mg, do 92,69 mg w kapsułce 75 mg i do 185,38 mg w kapsułce 150 mg²
• Barwniki azowe – czerwień koszenilowa (E124) w kapsułkach 37,5 mg oraz żółcień pomarańczowa (E110) w kapsułkach 75 mg i 150 mg³

Pacjenci z rozpoznaną nadwrażliwością na którykolwiek z tych składników nie powinni stosować leku Venlafaxine Actavis w żadnej z dostępnych dawek.

Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy

Szczególnie istotnym przeciwwskazaniem do stosowania wenlafaksyny jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Połączenie tych leków niesie za sobą poważne ryzyko wystąpienia potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego, który charakteryzuje się takimi objawami jak:⁴

• Pobudzenie psychoruchowe – nadmierna aktywność, niepokój
• Drżenie mięśniowe – niekontrolowane drżenie różnych grup mięśniowych
• Hipertermia – niebezpieczny wzrost temperatury ciała

Ze względu na farmakodynamikę obu grup leków oraz farmakokinetykę wenlafaksyny, obowiązują ściśle określone zasady czasowego odstępu między stosowaniem tych preparatów:

1. Nie wolno rozpoczynać leczenia wenlafaksyną wcześniej niż 14 dni od zakończenia terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO.⁵
2. Przed rozpoczęciem leczenia nieodwracalnymi IMAO konieczne jest przerwanie stosowania wenlafaksyny na co najmniej 7 dni.⁶

Identyfikacja preparatu Venlafaxine Actavis

Dla prawidłowej identyfikacji leku i uniknięcia pomyłek, warto znać wygląd poszczególnych dawek preparatu Venlafaxine Actavis:

Wszystkie kapsułki zawierają białe do prawie białych peletki, a różnią się rozmiarem i kolorem wieczka.⁷

Kiedy odradzić pacjentowi stosowanie Venlafaxine Actavis

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieją sytuacje kliniczne, w których stosowanie wenlafaksyny wymaga szczególnej ostrożności lub może być niewskazane. Lekarz powinien odradzić stosowanie tego preparatu lub zalecić szczególną ostrożność w następujących okolicznościach:

Jednoczesne leczenie innymi lekami serotoninergicznymi

Należy odradzić pacjentowi stosowanie wenlafaksyny, jeśli jednocześnie przyjmuje inne leki o działaniu serotoninergicznym, takie jak:

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Inne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI)
• Tryptany (stosowane w leczeniu migreny)
• Tramadol i inne leki opioidowe
• Preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)

Jednoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który w ciężkich przypadkach może zagrażać życiu pacjenta.

Pacjenci z rozpoznanymi chorobami układu krążenia

Wenlafaksyna może wpływać na ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca. U pacjentów z następującymi schorzeniami należy rozważyć korzyści i ryzyko stosowania leku:

• Nadciśnienie tętnicze – zwłaszcza trudne do kontroli
• Choroby serca – niewydolność, choroba wieńcowa
• Zaburzenia przewodnictwa w sercu
• Tachykardia

Pacjenci z nadwrażliwością na substancje pomocnicze

Wskazane jest odradzenie stosowania leku pacjentom uczulonym na barwniki azowe (E110, E124), które mogą powodować reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Dodatkowo, ze względu na zawartość sacharozy, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego leku.

Myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego

Lekarz powinien rozważyć odradzenie stosowania wenlafaksyny lub zalecić szczególną ostrożność u pacjentów z wysokim ryzykiem zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia oraz po zmianach dawkowania. Szczególna uwaga i ścisły nadzór medyczny są wymagane zwłaszcza u:

• Pacjentów z historią zachowań samobójczych
• Młodych dorosłych
• Pacjentów z zaburzeniami osobowości typu borderline