Przedawkowanie
Temozolomide Glenmark 20 mg

Przedawkowanie temozolomidu, zwłaszcza w dawkach znacznie przekraczających standardowe 150-200 mg/m²/dobę, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, głównie z powodu nasilonej mielosupresji i ryzyka uszkodzenia wielonarządowego. W badaniach klinicznych toksyczność hematologiczna obserwowano już przy dawkach 500, 750, 1000 i 1250 mg/m² podawanych w 5-dniowym cyklu, z nasileniem objawów wraz ze wzrostem dawki. Opisano przypadek ekstremalnego przedawkowania 10 000 mg w ciągu 5 dni, który zakończył się pancytopenią, gorączką związaną z neutropenią, niewydolnością wielonarządową i zgonem pacjenta. Przedłużenie okresu podawania temozolomidu powyżej standardowych 5 dni, nawet przy standardowych dawkach dobowych, również prowadzi do ciężkiej mielosupresji i powikłań infekcyjnych, z możliwym fatalnym przebiegiem.

Pobierz ChPL PDF Temozolomide Glenmark – Kapsułki twarde – 20 mg
  1. Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark
    1. Klinicznie ocenione dawki przekraczające dawkę terapeutyczną
    2. Przypadki ekstremalnego przedawkowania
    3. Przedłużenie czasu podawania leku
    4. Postępowanie w przypadku przedawkowania
  2. Objawy przedawkowania temozolomidu
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. glejak wielopostaciowy
  2. glejak złośliwy
  3. gwiaździak anaplastyczny
Substancja czynna
  1. temozolomid
Kategoria leku
  1. leki cytostatyczne
  2. leki przeciwnowotworowe

Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark

Przedawkowanie temozolomidu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, które wymaga natychmiastowej oceny hematologicznej oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia podtrzymującego. Niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem tego cytostatycznego leku wynikają przede wszystkim z jego nasilonego działania mielosupresyjnego oraz potencjalnego uszkodzenia wielonarządowego.1

Klinicznie ocenione dawki przekraczające dawkę terapeutyczną

W badaniach klinicznych oceniono dawki temozolomidu znacznie przekraczające standardowe dawkowanie terapeutyczne. Zastosowano dawki na poziomie 500, 750, 1000 i 1250 mg/m² powierzchni ciała (całkowita dawka podana w ciągu 5-dniowego cyklu leczenia). W przypadku każdej z tych dawek stwierdzono toksyczność wobec układu krwiotwórczego, której nasilenie wzrastało wraz z wielkością zastosowanej dawki. Właśnie toksyczność hematologiczna stanowiła główny czynnik ograniczający wielkość dawki temozolomidu.2

Przypadki ekstremalnego przedawkowania

W dokumentacji medycznej opisano przypadek pacjenta, który przyjął ekstremalnie wysoką dawkę temozolomidu wynoszącą 10 000 mg (całkowita dawka podana w ciągu standardowego 5-dniowego cyklu). U pacjenta rozwinęły się następujące, zagrażające życiu działania niepożądane:3

W opisanym przypadku ekstremalnego przedawkowania, mimo podjętego leczenia, doszło do zgonu pacjenta.4

Przedłużenie czasu podawania leku

Za formę przedawkowania uznaje się również przedłużenie standardowego 5-dniowego okresu podawania temozolomidu. Udokumentowano przypadki, w których pacjenci przyjmowali zalecaną dawkę dobową leku przez znacznie dłuższy czas niż przewidziany w standardowym schemacie – od kilkunastu do nawet 64 dni. W takich sytuacjach głównym objawem niepożądanym była mielosupresja, która mogła przebiegać z towarzyszącymi zakażeniami lub bez nich. Niektóre przypadki miały ciężki i długotrwały przebieg, prowadząc do śmierci pacjentów.5

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania temozolomidu konieczne jest natychmiastowe wdrożenie następujących działań:6

  1. Przeprowadzenie pilnej, kompleksowej oceny hematologicznej z oznaczeniem morfologii krwi obwodowej ze wzorem odsetkowym
  2. Monitorowanie parametrów życiowych i funkcji narządów wewnętrznych
  3. Zastosowanie odpowiedniego leczenia podtrzymującego, które może obejmować:

Objawy przedawkowania temozolomidu

Objaw/powikłanie Opis kliniczny Dawka związana z objawem
Pancytopenia Znaczne zmniejszenie liczby wszystkich linii komórkowych krwi (krwinek czerwonych, białych i płytek krwi), prowadzące do niedokrwistości, zwiększonego ryzyka zakażeń i krwawień Obserwowana po dawce 10 000 mg (cykl 5-dniowy), ale może wystąpić również przy mniejszych dawkach
Gorączka Najczęściej związana z neutropenią i wtórnym zakażeniem, może być objawem gorączki neutropenicznej (stan zagrożenia życia) Obserwowana po dawce 10 000 mg (cykl 5-dniowy)
Niewydolność wielonarządowa Zaburzenie funkcji wielu narządów jednocześnie, prowadzące do głębokich zaburzeń homeostazy, niestabilności hemodynamicznej i metabolicznej Opisana po dawce 10 000 mg (cykl 5-dniowy)
Mielosupresja Hamowanie czynności szpiku kostnego o różnym nasileniu, prowadzące do zaburzeń w produkcji komórek krwi Obserwowana już przy dawkach 500 mg/m² pc., nasilająca się przy wyższych dawkach (750, 1000, 1250 mg/m² pc.)
Zakażenia wtórne Powikłania infekcyjne rozwijające się na podłożu neutropenii, mogące mieć ciężki przebieg, prowadzący do posocznicy Związane z mielosupresją, obserwowane przy przedłużonym stosowaniu (do 64 dni) nawet standardowych dawek dobowych
Długotrwała mielosupresja Przedłużające się zahamowanie czynności szpiku kostnego, oporne na standardowe leczenie hematologiczne Obserwowana przy przedłużonym stosowaniu (do 64 dni) nawet standardowych dawek dobowych

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl