Przedawkowanie leku Telam (telmisartan 40 mg + amlodypina 5 mg)

Przedawkowanie produktu leczniczego Telam, zawierającego substancje czynne telmisartan (40 mg) i amlodypinę (5 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Objawy przedawkowania wynikają z nasilonego działania farmakologicznego obu składników aktywnych i mogą doprowadzić do ciężkich powikłań sercowo-naczyniowych oraz nerkowych.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leku Telam charakteryzuje się występowaniem objawów związanych z nadmiernym działaniem zarówno telmisartanu, jak i amlodypiny. W przypadku telmisartanu dominują objawy związane z nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego oraz zaburzeniami pracy serca. Natomiast przedawkowanie amlodypiny prowadzi głównie do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych oraz związanych z tym konsekwencji hemodynamicznych.²

Szczególnie niebezpieczne powikłania przedawkowania leku Telam obejmują znaczne i długotrwałe niedociśnienie układowe, które może prowadzić do wstrząsu, a w skrajnych przypadkach nawet do zgonu. Ponadto zaobserwowano przypadki niekardiogennego obrzęku płuc występującego z opóźnieniem (24-48 godzin po przedawkowaniu amlodypiny), który może wymagać wspomagania oddychania.³

Do czynników predysponujących do wystąpienia niekardiogennego obrzęku płuc można zaliczyć wczesne działania resuscytacyjne, w tym przeciążenie płynami, mające na celu utrzymanie perfuzji i pojemności minutowej serca.⁴

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Telam konieczne jest dokładne monitorowanie pacjenta oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego i podtrzymującego. Wybór metody terapeutycznej zależy od czasu, jaki upłynął od przedawkowania oraz od nasilenia występujących objawów.⁵

Zalecane postępowanie obejmuje:⁶

• Wywołanie wymiotów i/lub płukanie żołądka (szczególnie we wczesnej fazie po przedawkowaniu)
• Podanie węgla aktywnego, który jest użyteczny w leczeniu przedawkowania zarówno telmisartanu, jak i amlodypiny
• Regularne monitorowanie stężenia elektrolitów oraz kreatyniny w surowicy krwi
• W przypadku niedociśnienia – ułożenie pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami, niezwłoczne podanie elektrolitów oraz uzupełnienie płynów
• Wdrożenie leczenia podtrzymującego
• Dożylne podanie glukonianu wapnia w celu zniesienia skutków blokady kanałów wapniowych

W niektórych przypadkach płukanie żołądka może przynieść korzystne efekty. Badania u zdrowych ochotników wykazały, że zastosowanie węgla aktywnego do 2 godzin po podaniu amlodypiny (10 mg) zmniejszało szybkość jej wchłaniania.⁷

Należy zwrócić uwagę, że ani amlodypina, ani telmisartan nie są skutecznie usuwane podczas zabiegów dializy – amlodypina nie jest usuwana podczas dializy, a telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację ani podczas dializy.⁸

Tabela objawów przedawkowania