Specjalne ostrzeżenia
Telam

Produkt Telam, zawierający telmisartan 40 mg i amlodypinę 5 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z różnymi schorzeniami. Jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u pacjentek planujących ciążę, gdzie konieczna jest zmiana terapii na bezpieczniejsze leki przeciwnadciśnieniowe. U pacjentów z chorobami wątroby telmisartan jest wydalany głównie z żółcią, co może prowadzić do zmniejszonego klirensu, a amlodypina wykazuje wydłużony okres półtrwania i zwiększone AUC, dlatego zaleca się rozpoczynanie leczenia od niższych dawek. U osób z zaburzeniami naczyniowo-nerkowymi, zwłaszcza z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, istnieje ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek, co wymaga monitorowania stężenia potasu i kreatyniny. Telmisartan i amlodypina nie są usuwane podczas dializy, co ma znaczenie dla terapii pacjentów dializowanych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Telam

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat potencjalnych zagrożeń oraz środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas leczenia produktem Telam (telmisartan 40 mg + amlodypina 5 mg). Informacje te są kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku u pacjentów z różnymi stanami klinicznymi.1

Ciąża i planowanie ciąży

Stosowanie produktu Telam u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane. U pacjentek planujących ciążę należy bezwzględnie zmienić leczenie na inny lek przeciwnadciśnieniowy o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży. Kontynuacja leczenia antagonistą receptora angiotensyny II może być rozważana tylko w przypadkach, gdy uznaje się to za absolutnie konieczne. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie leku Telam i rozpocząć alternatywną terapię hipotensyjną.2

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z chorobami wątroby stosowanie leku Telam wymaga szczególnej ostrożności. Telmisartan jest wydalany głównie z żółcią, przez co u pacjentów z niedrożnością przewodów żółciowych lub niewydolnością wątroby może wystąpić zmniejszony klirens leku. Jednocześnie u tych pacjentów okres półtrwania amlodypiny jest wydłużony, a wartości AUC zwiększone. Zalecenia dotyczące dawkowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie zostały jednoznacznie określone. Należy rozpoczynać leczenie od mniejszych dawek amlodypiny, zachowując ostrożność zarówno na początku terapii, jak i podczas zwiększania dawki.3

Zaburzenia naczyniowo-nerkowe i czynności nerek

Stosowanie leku Telam u pacjentów z zaburzeniami naczyniowo-nerkowymi wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ciężkich komplikacji. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek, co jest charakterystyczne dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS).4

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy krwi. Należy mieć na uwadze, że:

  • Brak jest dostępnych danych dotyczących stosowania produktu Telam u pacjentów po niedawnym przeszczepie nerki
  • Amlodypina nie jest usuwana podczas dializy
  • Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację ani podczas dializy

Powyższe właściwości farmakokinetyczne mogą wpływać na efektywność terapii u pacjentów dializowanych.5

Pacjenci ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i/lub niedoborem sodu

Objawowe niedociśnienie tętnicze może wystąpić szczególnie po podaniu pierwszej dawki leku Telam u pacjentów z następującymi stanami:

  • Zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa
  • Niedobór sodu spowodowany intensywnym leczeniem moczopędnym
  • Ograniczenie podaży soli w diecie
  • Biegunka lub wymioty

Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać te zaburzenia. W przypadku wystąpienia niedociśnienia podczas stosowania leku, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej. W razie konieczności należy zastosować wlew dożylny soli fizjologicznej. Terapię można kontynuować po ustabilizowaniu ciśnienia tętniczego.6

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia:

  • Niedociśnienia
  • Hiperkaliemii
  • Zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek)

Z tego powodu nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA. W wyjątkowych przypadkach, gdy takie postępowanie jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, z częstym i ścisłym monitorowaniem:

  • Czynności nerek
  • Stężenia elektrolitów
  • Ciśnienia tętniczego krwi

U pacjentów z nefropatią cukrzycową jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II jest bezwzględnie przeciwwskazane.7

Inne stany związane z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których napięcie naczyń oraz czynność nerek w znacznym stopniu zależą od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak:

  • Pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Pacjenci z podstawową chorobą nerek
  • Osoby ze zwężeniem tętnicy nerkowej

U tych pacjentów leczenie produktami wpływającymi na układ RAA wiązało się z ryzykiem wystąpienia:

  • Ostrego niedociśnienia
  • Hiperazotemii
  • Skąpomoczu
  • W rzadkich przypadkach – ostrej niewydolności nerek

Należy mieć to na uwadze podczas terapii lekiem Telam.8

Hiperaldosteronizm pierwotny

Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna. W związku z tym nie zaleca się stosowania produktu Telam u tych pacjentów.9

Specjalne grupy pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego

Zwężenie zastawek serca i kardiomiopatia przerostowa

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z następującymi stanami:

  • Zwężenie zastawki aorty
  • Zwężenie zastawki mitralnej
  • Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory

W tych przypadkach, podobnie jak przy stosowaniu innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wymagana jest wzmożona uwaga kliniczna i częstsze monitorowanie stanu pacjenta.10

Niestabilna dusznica bolesna i ostry zawał mięśnia sercowego

Brak dostępnych danych klinicznych uzasadniających stosowanie produktu Telam u pacjentów z:

  • Niestabilną dusznicą bolesną
  • W trakcie ostrego zawału mięśnia sercowego
  • W okresie miesiąca po przebytym zawale mięśnia sercowego

W takich stanach klinicznych należy rozważyć zastosowanie innych terapii o udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwie.11

Niewydolność serca

Antagoniści wapnia, w tym amlodypinę, należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca. W długoterminowych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo zaobserwowano:

  • Zwiększoną częstość występowania obrzęku płuc u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III lub IV wg NYHA) leczonych amlodypiną w porównaniu do grupy placebo
  • Potencjalne zwiększenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych i śmiertelności u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca

Z tego względu pacjentów z niewydolnością serca należy leczyć produktem Telam z zachowaniem szczególnej ostrożności, ze ścisłym monitorowaniem stanu klinicznego.12

Choroba niedokrwienna serca

U pacjentów z kardiomiopatią niedokrwienną lub chorobą naczyniowo-mózgową należy uwzględnić ryzyko związane z nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia może prowadzić do:

  • Zawału mięśnia sercowego
  • Udaru mózgu

W związku z tym konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego i odpowiednie dostosowanie dawki produktu Telam u tych pacjentów.13

Pacjenci z cukrzycą przyjmujący insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe

U pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi zastosowanie telmisartanu może spowodować hipoglikemię. Dlatego podczas stosowania produktu Telam w tej grupie pacjentów należy:

  • Regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi
  • W razie potrzeby modyfikować dawkę insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych

Należy też poinformować pacjenta o konieczności samokontroli glikemii i objawach hipoglikemii.14

Hiperkaliemia

Stosowanie produktów leczniczych wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron może powodować hiperkaliemię, która w skrajnych przypadkach może prowadzić do zgonu. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Telam u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.

Główne czynniki ryzyka hiperkaliemii
Grupa czynników Szczegółowe czynniki ryzyka
Czynniki związane z pacjentem
  • Cukrzyca
  • Niewydolność nerek
  • Wiek powyżej 70 lat
Jednocześnie stosowane leki
  • Substytuty soli zawierające potas
  • Leki moczopędne oszczędzające potas
  • Inhibitory ACE
  • Antagoniści receptora angiotensyny II
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2)
  • Heparyna
  • Leki immunosupresyjne (cyklosporyna lub takrolimus)
  • Trimetoprim
Współistniejące zaburzenia
  • Odwodnienie
  • Ostra dekompensacja serca
  • Kwasica metaboliczna
  • Pogorszenie czynności nerek
  • Nagłe pogorszenie stanu nerek (np. spowodowane zakażeniem)
  • Liza komórek (np. ostre niedokrwienie kończyn, rabdomioliza, rozległy uraz)

U pacjentów z czynnikami ryzyka należy dokładnie monitorować stężenie potasu w surowicy krwi.Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku dawkę amlodypiny należy zwiększać stopniowo, z zachowaniem szczególnej ostrożności. Wynika to ze zmienionej farmakokinetyki leku w tej grupie wiekowej i zwiększonej wrażliwości na działania niepożądane.16

Zawartość sodu

Produkt Telam zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu. Informacja ta jest istotna dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.17

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl