Działania niepożądane leku Simvagen 20

Działania niepożądane związane ze stosowaniem symwastatyny zostały dokładnie przebadane w ramach długoterminowych, kontrolowanych placebo badań klinicznych, takich jak Heart Protection Study (HPS) z udziałem 20 536 pacjentów oraz Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S) obejmującym 4444 pacjentów. Dane te stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania leku Simvagen 20, zawierającego jako substancję czynną symwastatynę w dawce 20 mg.¹

Profil bezpieczeństwa w badaniach klinicznych

W badaniu HPS, w którym pacjenci otrzymywali symwastatynę w dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267) przez okres średnio 5 lat, parametry bezpieczeństwa były porównywalne między grupami. Odsetek pacjentów przerywających leczenie z powodu działań niepożądanych był zbliżony w obu grupach i wynosił 4,8% w grupie leczonej symwastatyną w porównaniu z 5,1% w grupie placebo. Częstość występowania miopatii wynosiła poniżej 0,1% u pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg.<sup data-drug="Simvagen 20" data-section="Działania niepożądane" title="W badaniu HPS (patrz punkt 5.1), w którym uczestniczyło 20 536 pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267), parametry bezpieczeństwa były porównywalne wśród pacjentów przyjmujących symwastatynę lub placebo, przez okres wynoszący średnio 5 lat obserwacji. Wskaźniki przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych były w tych grupach porównywalne (4,8% w grupie pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu z 5,1% w grupie placebo). Częstość występowania miopatii była poniżej 0,1% (2

Istotnym parametrem monitorowanym w badaniach było zwiększenie aktywności aminotransferaz (ponad trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości prawidłowych, potwierdzone powtórnym badaniem), które wystąpiło u 0,21% pacjentów (n = 21) leczonych symwastatyną w dawce 40 mg, w porównaniu do 0,09% pacjentów (n = 9) otrzymujących placebo.³

Warto również zauważyć, że w badaniu klinicznym wykazano zwiększoną częstość występowania miopatii u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg na dobę w porównaniu z pacjentami otrzymującymi dawkę 20 mg na dobę (odpowiednio 1,0% vs 0,02%).⁴

Ciężkie działania niepożądane

Do rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem symwastatyny należą immunozależna miopatia martwicza (IMNM), która jest autoimmunologiczną miopatią, mogącą wystąpić w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Charakterystyczne dla tego zaburzenia jest utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, która nie ustępuje mimo przerwania leczenia. Biopsja mięśni wykazuje w takim przypadku martwiczą miopatię bez istotnego zapalenia. Poprawa kliniczna następuje zwykle po zastosowaniu leków immunosupresyjnych.⁵

Innym rzadkim, ale potencjalnie poważnym działaniem niepożądanym jest niewydolność wątroby, która może wystąpić ze skutkiem śmiertelnym lub bez takiego skutku.⁶

Opisywano również przypadki zespołu nadwrażliwości, charakteryzującego się jednym lub wieloma objawami, takimi jak: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu reumatoidalnego, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, małopłytkowość, eozynofilia, podwyższone OB, zapalenie stawów i bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, uderzenia gorąca, duszność oraz złe samopoczucie.⁷

Zaburzenia metaboliczne

U pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę, odnotowano przypadki wzrostu stężenia HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.⁸

Zaburzenia funkcji poznawczych

W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych (np. utrata pamięci, słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę. Zgłaszane problemy były na ogół łagodne i ustępowały po przerwaniu leczenia statyną. Obserwowano zmienny czas do wystąpienia objawów (od 1 dnia do kilku lat) oraz do ich ustąpienia (mediana 3 tygodnie).⁹

Tabela działań niepożądanych symwastatyny

Poniżej przedstawiono tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych występujących podczas stosowania symwastatyny, uszeregowanych zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania.^{1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), Bardzo rzadko (10}

Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych

Ze względu na potencjalne ryzyko występowania działań niepożądanych, szczególnie dotyczących układu mięśniowego i wątroby, pacjenci leczeni symwastatyną powinni być regularnie monitorowani. Szczególną czujność należy zachować w przypadku pacjentów stosujących wysokie dawki leku oraz tych, u których występują czynniki ryzyka miopatii.¹¹

Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi jakichkolwiek objawów bólowych, tkliwości lub osłabienia mięśni, szczególnie jeśli towarzyszą im objawy ogólnego złego samopoczucia lub gorączka. W takich przypadkach zaleca się oznaczenie poziomu kinazy kreatynowej (CK) oraz rozważenie przerwania leczenia symwastatyną.

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹²

Szczególne grupy ryzyka

Zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii, dotyczy pacjentów:

• Stosujących wysokie dawki symwastatyny (80 mg/dobę)
• Z zaburzeniami czynności nerek
• W podeszłym wieku (>65 lat)
• Jednocześnie stosujących leki wchodzące w interakcje z symwastatyną (inhibitory CYP3A4, fibraty, cyklosporyna)
• Z niedoczynnością tarczycy
• Z genetycznymi predyspozycjami do chorób mięśni

W przypadku tych grup pacjentów zaleca się szczególnie uważne monitorowanie objawów oraz rozważenie zmniejszenia dawki lub zastosowania alternatywnego leczenia.