Specjalne ostrzeżenia
Sartesta
Produkt leczniczy Sartesta, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u kobiet w ciąży, pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolnością nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m²) oraz wątroby, a także u osób z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Leczenie AIIRA, w tym walsartanem, jest przeciwwskazane w ciąży i powinno być natychmiast przerwane po jej potwierdzeniu. U pacjentów odwodnionych lub z niedoborem sodu istnieje ryzyko znacznego niedociśnienia, które wymaga wyrównania zaburzeń elektrolitowych i ścisłej obserwacji. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na jego poziom, oraz kontrola parametrów nerkowych u pacjentów z chorobami nerek i po przeszczepie nerki.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Sartesta
- Stosowanie w ciąży
- Ryzyko niedociśnienia
- Ryzyko hiperkaliemii
- Zwężenie tętnicy nerkowej
- Pacjenci po przeszczepieniu nerki
- Zaburzenia czynności wątroby
- Zaburzenia czynności nerek
- Obrzęk naczynioruchowy
- Niewydolność serca i stan po zawale mięśnia sercowego
- Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej
- Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
- Zakres badań klinicznych
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Sartesta
Produkt leczniczy Sartesta, zawierający kombinację amlodypiny i walsartanu, wymaga szczególnej uwagi lekarza w zakresie bezpieczeństwa stosowania. Poniżej przedstawiono kluczowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które należy wziąć pod uwagę podczas leczenia pacjentów tym lekiem.1
Stosowanie w ciąży
Leczenie antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRA), w tym walsartanem zawartym w produkcie Sartesta, nie powinno być rozpoczynane u kobiet w ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy zmienić terapię na inny lek przeciwnadciśnieniowy o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży, leczenie produktem Sartesta musi zostać natychmiast przerwane i zastąpione odpowiednią alternatywną terapią przeciwnadciśnieniową.2
Ryzyko niedociśnienia
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnionych. W badaniach kontrolowanych placebo u 0,4% pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem leczonych skojarzeniem amlodypiny i walsartanu obserwowano znaczne niedociśnienie. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u osób z aktywowanym układem renina-angiotensyna, jak pacjenci odwodnieni, z niedoborem sodu lub przyjmujący duże dawki leków moczopędnych. Przed rozpoczęciem terapii lekiem Sartesta zaleca się:
- Wyrównanie zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej
- Ścisłą obserwację pacjenta na początku leczenia
3
W przypadku wystąpienia niedociśnienia podczas stosowania leku Sartesta, należy ułożyć pacjenta na plecach i w razie potrzeby podać fizjologiczny roztwór soli we wlewie dożylnym. Po stabilizacji ciśnienia tętniczego można kontynuować leczenie.4
Ryzyko hiperkaliemii
Podczas leczenia produktem Sartesta należy regularnie kontrolować stężenie potasu w osoczu, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania:
- Preparatów uzupełniających potas
- Leków moczopędnych oszczędzających potas
- Substytutów soli kuchennej zawierających potas
- Innych produktów leczniczych, które mogą zwiększać stężenie potasu (np. heparyna)
5
Zwężenie tętnicy nerkowej
Produkt Sartesta należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. U tych pacjentów istnieje podwyższone ryzyko wzrostu stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych.6
Pacjenci po przeszczepieniu nerki
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki, ponieważ nie ma wystarczającego doświadczenia klinicznego dotyczącego bezpieczeństwa stosowania skojarzenia amlodypiny i walsartanu w tej grupie pacjentów.7
Zaburzenia czynności wątroby
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania leku Sartesta z następujących powodów:
- Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią
- U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest wydłużony, a wartości AUC zwiększone
- Nie ustalono dotychczas specyficznych zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny w tej grupie pacjentów
8
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg.9
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania leku Sartesta u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m²). Jednakże, w przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w osoczu.Hiperaldosteronizm pierwotny
Walsartan, będący składnikiem leku Sartesta, nie powinien być stosowany u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem. Jest to spowodowane tym, że choroba podstawowa zaburza u tych pacjentów fizjologiczną aktywność układu renina-angiotensyna.11 U pacjentów stosujących walsartan zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego, które mogą obejmować: 12 Należy zwrócić uwagę, że u niektórych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego należy natychmiast przerwać stosowanie leku Sartesta i nie podawać go ponownie.13 U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i antagonistami receptorów angiotensyny (walsartan) wiązało się z ryzykiem wystąpienia: 14 Ocena kliniczna pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale mięśnia sercowego powinna zawsze uwzględniać dokładną ocenę czynności nerek.15 W badaniu PRAISE-2 dotyczącym podawania amlodypiny pacjentom z niewydolnością serca klasy III i IV wg NYHA o etiologii innej niż niedokrwienna, stosowanie amlodypiny wiązało się z częstszym występowaniem obrzęku płuc, pomimo braku istotnych różnic w częstości pogorszenia niewydolności serca w porównaniu z grupą placebo.16 Antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz zgonu.17 Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki dwudzielnej lub istotnym (ale nie dużego stopnia) zwężeniem zastawki aorty. Amlodypina, poprzez swoje działanie wazodilatacyjne, może nasilać objawy u pacjentów z ciężkimi zwężeniami zastawkowymi.18 Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu, ponieważ powoduje to podwójną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron, co zwiększa ryzyko: 19 Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta powinny być ściśle monitorowane, w tym: 20 U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.21 Należy podkreślić, że produkt złożony zawierający amlodypinę i walsartan nie był badany w żadnej innej grupie pacjentów poza pacjentami z nadciśnieniem tętniczym. Stosowanie leku Sartesta w innych wskazaniach nie jest poparte wystarczającymi danymi klinicznymi.22 Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu. Obrzęk naczynioruchowy
Niewydolność serca i stan po zawale mięśnia sercowego
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Zakres badań klinicznych
Kolejne rozdziały
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.