Dawkowanie i sposób podawania
Sandimmun Neoral 25 mg
Sandimmun Neoral jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie w transplantologii oraz w leczeniu choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta i podawane w dwóch dawkach podzielonych. W transplantacji narządów miąższowych dawka początkowa wynosi 10-15 mg/kg mc./dobę (rozpoczęcie 12 godzin przed zabiegiem), a dawka podtrzymująca 2-6 mg/kg mc./dobę. W transplantacji szpiku stosuje się dawkę początkową 3-5 mg/kg mc./dobę dożylnie lub 12,5-15 mg/kg mc./dobę doustnie, z dawką podtrzymującą około 12,5 mg/kg mc./dobę przez minimum 3-6 miesięcy. W leczeniu GVHD dawka uderzeniowa wynosi 10-12,5 mg/kg mc., a dawka podtrzymująca jest indywidualna. W wskazaniach pozatransplantacyjnych całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 5 mg/kg mc., z wyjątkiem endogennego zapalenia błony naczyniowej oka i zespołu nerczycowego u dzieci.
- atopowe zapalenie skóry
- endogenne zapalenie błony naczyniowej oka
- leczenie choroby przeszczep przeciw gospodarzowi
- leczenie komórkowego odrzucania przeszczepu u pacjentów uprzednio otrzymujących inne leki immunosupresyjne
- łuszczyca
- reumatoidalne zapalenie stawów
- zapalenie błony naczyniowej oka w chorobie Behçeta
- zapobieganie chorobie przeszczep przeciw gospodarzowi
- zapobieganie odrzuceniu przeszczepu po allogenicznej transplantacji szpiku
- zapobieganie odrzuceniu przeszczepu po przeszczepieniu narządów miąższowych
- zespół nerczycowy
Dawkowanie i sposób podawania leku Sandimmun Neoral
Dawkowanie produktu leczniczego Sandimmun Neoral powinno odbywać się zgodnie z ustalonymi wytycznymi dotyczącymi poszczególnych wskazań. Przedstawione zakresy dawek dla podania doustnego stanowią jedynie wskazówki i wymagają indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta. Dobowa dawka powinna być podawana w dwóch dawkach podzielonych, w równych odstępach czasu w ciągu doby, według stałego schematu względem pory dnia i posiłków.1
Należy podkreślić, że Sandimmun Neoral może być przepisywany wyłącznie przez lekarza posiadającego doświadczenie w prowadzeniu terapii immunosupresyjnej i/lub przeszczepianiu narządów, bądź w ścisłej współpracy z takim specjalistą.2
Dawkowanie w przeszczepianiu narządów
Przeszczepianie narządów miąższowych
Terapię produktem Sandimmun Neoral należy rozpocząć w okresie 12 godzin przed zabiegiem transplantacji. Dawka początkowa wynosi od 10 do 15 mg/kg masy ciała podawana w 2 dawkach podzielonych. Tę dawkę dobową należy kontynuować przez 1-2 tygodnie po operacji, a następnie stopniowo zmniejszać zgodnie ze stężeniem cyklosporyny we krwi, aż do osiągnięcia zalecanej dawki podtrzymującej wynoszącej około 2-6 mg/kg mc./dobę, podawanej w 2 dawkach podzielonych.3
W przypadku stosowania Sandimmun Neoral w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi (np. kortykosteroidami lub jako element terapii trójlekowej lub czterolekowej), możliwe jest zastosowanie mniejszych dawek (np. 3-6 mg/kg mc./dobę w początkowym okresie leczenia w 2 dawkach podzielonych).4
Przeszczepianie szpiku
Pierwszą dawkę leku należy podać w dniu poprzedzającym transplantację. W większości przypadków zalecane jest zastosowanie produktu Sandimmun w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Zalecana dawka początkowa wynosi 3-5 mg/kg mc./dobę i powinna być podawana w infuzjach dożylnych przez okres do 2 tygodni bezpośrednio po transplantacji.5
Następnie zaleca się doustne leczenie podtrzymujące produktem Sandimmun Neoral w dawce około 12,5 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych. Leczenie podtrzymujące należy kontynuować przez minimum 3 miesiące (optymalnie przez 6 miesięcy), po czym dawkę należy stopniowo zmniejszać aż do całkowitego odstawienia leku w ciągu roku po transplantacji.6
Jeżeli leczenie rozpoczyna się od podania doustnej postaci Sandimmun Neoral, zalecana dawka wynosi 12,5-15 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych, rozpoczynając od dnia poprzedzającego transplantację.7
Sytuacje specjalne w leczeniu po przeszczepieniu
W przypadku zaburzeń żołądka i jelit, które mogą zmniejszać wchłanianie leku, konieczne może być zastosowanie większych dawek Sandimmun Neoral lub dożylne podanie produktu Sandimmun.8
U niektórych pacjentów po przerwaniu podawania cyklosporyny może wystąpić choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD), która zwykle ustępuje po ponownym włączeniu leku. W takich przypadkach zaleca się następujący schemat:
- doustna dawka uderzeniowa: 10-12,5 mg/kg mc.9
- następnie codzienna dawka podtrzymująca w wysokości, która wcześniej dawała zadowalające wyniki10
W leczeniu łagodnej, przewlekłej GVHD należy stosować małe dawki produktu Sandimmun Neoral.11
Wskazania pozatransplantacyjne
Podczas stosowania produktu Sandimmun Neoral w którymkolwiek wskazaniu pozatransplantacyjnym, należy przestrzegać następujących zasad:12
- Przed rozpoczęciem leczenia należy wiarygodnie określić czynność nerek w co najmniej dwóch pomiarach. U dorosłych można wykorzystać szacowany wskaźnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) obliczany za pomocą wzoru MDRD, a u dzieci i młodzieży do obliczania eGFR należy użyć odpowiedniego wzoru.13
- Konieczne jest monitorowanie czynności nerek przez cały okres leczenia, ponieważ Sandimmun Neoral może zaburzać ich funkcję. Należy stosować następujące zasady modyfikacji dawkowania:
- Jeżeli wartość eGFR zmniejszy się o ponad 25% poniżej wartości początkowej w więcej niż jednym oznaczeniu, należy zmniejszyć dawkę Sandimmun Neoral o 25-50%.14
- Przy zmniejszeniu wartości eGFR o ponad 35% względem stanu początkowego, należy rozważyć dalsze zmniejszenie dawki.15
- Powyższe zalecenia obowiązują nawet, jeżeli stężenie kreatyniny mieści się w zakresie normy laboratoryjnej.16
- Jeśli zmniejszenie dawki nie spowoduje poprawy wartości eGFR w ciągu jednego miesiąca, leczenie produktem Sandimmun Neoral należy przerwać.17
- Konieczna jest regularna kontrola ciśnienia tętniczego krwi.18
- Przed rozpoczęciem leczenia niezbędne jest oznaczenie stężenia bilirubiny i parametrów czynności wątroby. W trakcie terapii zaleca się ścisłe monitorowanie tych wartości.19
- Zaleca się oznaczenie surowiczego stężenia lipidów, potasu, magnezu i kwasu moczowego przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w czasie jego trwania.20
- Monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi we wskazaniach pozatransplantacyjnych może być istotne w określonych sytuacjach, np. gdy Sandimmun Neoral jest stosowany jednocześnie z substancjami wpływającymi na farmakokinetykę cyklosporyny lub w przypadku nietypowej odpowiedzi klinicznej (brak skuteczności lub zwiększona nietolerancja leku w postaci zaburzeń czynności nerek).21
Preferowaną drogą podania jest podanie doustne. W przypadku stosowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, należy zachować ostrożność przy podawaniu odpowiedniej dawki dożylnej, która powinna odpowiadać dawce doustnej. Zaleca się konsultację z lekarzem doświadczonym w stosowaniu cyklosporyny.22
Całkowita dawka dobowa nie może przekraczać 5 mg/kg mc., z wyjątkiem pacjentów z endogennym zapaleniem błony naczyniowej oka zagrażającym utratą wzroku oraz dzieci z zespołem nerczycowym.23
W leczeniu podtrzymującym należy indywidualnie określić najmniejszą skuteczną, dobrze tolerowaną dawkę leku.24
U pacjentów, u których po upływie określonego czasu nie wystąpi wystarczająca odpowiedź na leczenie lub stosowanie dawki skutecznej będzie niezgodne z ustalonymi wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, leczenie produktem Sandimmun Neoral należy przerwać.25
Tabela dawkowania Sandimmun Neoral
| Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Przeszczepianie narządów miąższowych | 10-15 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych (rozpoczęcie 12h przed transplantacją) | 2-6 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych | Przy stosowaniu z innymi lekami immunosupresyjnymi można stosować mniejsze dawki (3-6 mg/kg mc./dobę) |
| Przeszczepianie szpiku | 3-5 mg/kg mc./dobę (infuzja dożylna) lub 12,5-15 mg/kg mc./dobę (doustnie) w 2 dawkach podzielonych | 12,5 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych | Leczenie podtrzymujące przez min. 3 miesiące (optymalnie 6 miesięcy), następnie stopniowe zmniejszanie dawki do odstawienia w ciągu roku |
| Leczenie choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD) | Dawka uderzeniowa: 10-12,5 mg/kg mc. | Indywidualna dawka, która wcześniej dawała zadowalające wyniki | W przypadku łagodnej, przewlekłej GVHD stosować małe dawki |
| Wskazania pozatransplantacyjne (ogólnie) | Zależna od wskazania | Indywidualnie dobrana najmniejsza skuteczna, dobrze tolerowana dawka | Całkowita dawka dobowa nie może przekraczać 5 mg/kg mc. (wyjątki: endogenne zapalenie błony naczyniowej oka zagrażające utratą wzroku i dzieci z zespołem nerczycowym) |
Szczegółowe zalecenia monitorowania podczas terapii
Podczas stosowania Sandimmun Neoral konieczne jest regularne monitorowanie następujących parametrów:26
- Funkcja nerek – minimum dwa pomiary przed rozpoczęciem leczenia, regularna kontrola eGFR w trakcie terapii
- Ciśnienie tętnicze krwi – regularne pomiary
- Parametry wątrobowe – bilirubina i enzymy wątrobowe przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia
- Profil lipidowy – stężenie lipidów w surowicy (przed i okresowo w trakcie leczenia)
- Elektrolity – stężenie potasu i magnezu (przed i okresowo w trakcie leczenia)
- Kwas moczowy – stężenie w surowicy (przed i okresowo w trakcie leczenia)
- Stężenie cyklosporyny we krwi – w określonych sytuacjach klinicznych
Zasady modyfikacji dawki
W przypadku zaburzenia funkcji nerek należy zastosować następujący schemat postępowania:27
- Spadek eGFR >25% – zmniejszenie dawki o 25-50%
- Spadek eGFR >35% – rozważenie dalszego zmniejszenia dawki
- Brak poprawy eGFR w ciągu miesiąca po redukcji dawki – przerwanie leczenia
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania