Właściwości farmakodynamiczne
Riastap 1 g

Riastap to preparat zawierający 1 g fibrynogenu ludzkiego w proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, który po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań osiąga stężenie około 20 mg/ml. Fibrynogen, jako czynnik krzepnięcia I, jest kluczowy w procesie hemostazy, przekształcając się w obecności trombiny, czynnika XIIIa i jonów wapnia w stabilny skrzep fibrynowy. Podanie Riastapu prowadzi do wzrostu poziomu fibrynogenu w osoczu, co jest istotne u pacjentów z wrodzoną afibrynogenemią lub hipofibrynogemią, u których niedobór fibrynogenu powoduje poważne zaburzenia krzepnięcia. Preparat należy do grupy środków powstrzymujących krwawienie (kod ATC: B02BB01) i jest standaryzowany zgodnie z monografią Farmakopei Europejskiej, co gwarantuje powtarzalność działania.

Właściwości farmakodynamiczne leku Riastap

Riastap jest lekiem zawierającym fibrynogen ludzki w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera 1 g fibrynogenu ludzkiego, który po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań zapewnia stężenie około 20 mg/ml. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako środki powstrzymujące krwawienie (kod ATC: B02BB01).1

Mechanizm działania fibrynogenu ludzkiego

Fibrynogen ludzki, znany również jako czynnik krzepnięcia I, odgrywa kluczową rolę w procesie hemostazy. W obecności trombiny, aktywowanego czynnika krzepnięcia XIII (F XIIIa) oraz jonów wapnia, fibrynogen ulega przekształceniu w stabilny i elastyczny, trójwymiarowy skrzep fibrynowy, który wykazuje właściwości hemostatyczne. Proces ten jest niezbędny do prawidłowego zatrzymania krwawienia.2

Efekt terapeutyczny w niedoborze fibrynogenu

Podanie koncentratu fibrynogenu ludzkiego w postaci preparatu Riastap prowadzi do wzrostu poziomu fibrynogenu w osoczu pacjenta. Dzięki temu może dojść do czasowej poprawy zaburzeń krzepnięcia u pacjentów cierpiących na niedobór fibrynogenu. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z wrodzoną afibrynogenemią lub hipofibrynogemią, gdzie niedobór tego czynnika krzepnięcia prowadzi do poważnych zaburzeń hemostazy.3

Badania kliniczne potwierdzające skuteczność

Skuteczność i właściwości farmakodynamiczne preparatu Riastap zostały potwierdzone w kluczowym badaniu klinicznym II fazy. Badanie to miało na celu ocenę farmakokinetyki pojedynczej dawki leku oraz dostarczyło danych dotyczących skuteczności w dodatkowym punkcie końcowym, jakim była maksymalna twardość skrzepu (MCF, ang. Maximum Clot Firmness). Podczas badania gromadzono również dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu.4

W ramach badania określano parametr MCF dla każdego pacjenta przed podaniem leku (wartość wyjściowa) oraz jedną godzinę po podaniu pojedynczej dawki 70 mg/kg masy ciała preparatu Riastap. Wyniki badania wykazały, że Riastap jest skuteczny w zwiększaniu twardości skrzepu u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia). Do oceny tego parametru wykorzystano metodę tromboelastometrii, która pozwala na precyzyjny pomiar właściwości mechanicznych tworzącego się skrzepu.5

Badania porejestracyjne

Należy zaznaczyć, że skuteczność hemostatyczna preparatu Riastap w ostrych epizodach krwawienia oraz jej zależność od parametru MCF jest nadal weryfikowana w badaniach prowadzonych po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Dane te pozwolą na pełniejszą ocenę skuteczności terapeutycznej leku w warunkach rzeczywistego stosowania klinicznego.6

Skład leku i informacje dodatkowe

Warto zaznaczyć, że zawartość krzepnącego fibrynogenu w preparacie Riastap jest oznaczana zgodnie z monografią Farmakopei Europejskiej dotyczącą fibrynogenu ludzkiego, co zapewnia standaryzację preparatu i powtarzalność jego działania. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym sód w ilości do 164 mg (7,1 mmol) na fiolkę, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.7

Riastap ma postać białego proszku, który po rekonstytucji tworzy roztwór przeznaczony do podawania drogą wstrzyknięcia lub infuzji.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl