Właściwości farmakodynamiczne
Quetiapine Orion 25 mg

Quetiapine Orion to atypowy lek przeciwpsychotyczny z grupy psycholeptyków, klasyfikowany pod kodem ATC N05AH04, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, zawierających odpowiednio 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg kwetiapiny fumaran. Substancja czynna oraz jej aktywny metabolit, norkwetiapina, wykazują wysokie powinowactwo do receptorów serotoninergicznych 5HT2 oraz dopaminergicznych D1 i D2, co warunkuje ich działanie przeciwpsychotyczne. Kwetiapina charakteryzuje się selektywnym antagonizmem wobec receptorów 5HT2, co przekłada się na niższe ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. Dodatkowo, lek wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α1-adrenergicznych oraz umiarkowane do α2-adrenergicznych, a norkwetiapina wykazuje działanie antycholinergiczne poprzez wiązanie z receptorami muskarynowymi. Mechanizm działania przeciwdepresyjnego wiąże się z hamowaniem transportera norepinefryny (NET) oraz częściowym agonizmem receptorów 5HT1A przez norkwetiapinę.

Właściwości farmakodynamiczne leku Quetiapine Orion

Quetiapine Orion należy do grupy farmakoterapeutycznej leków psycholeptycznych, podgrupy diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny, oznaczonej kodem ATC: N05AH04. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych w czterech dawkach: 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, gdzie substancją czynną jest kwetiapiny fumaran w ilości odpowiadającej odpowiednio 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg kwetiapiny.1

Mechanizm działania

Kwetiapina jest klasyfikowana jako atypowy lek przeciwpsychotyczny. Zarówno sama kwetiapina, jak i jej aktywny metabolit – norkwetiapina, obecne w osoczu pacjenta, oddziałują na liczne receptory neuroprzekaźników w układzie nerwowym. Szczególnie istotne jest powinowactwo tych substancji do receptorów serotoninergicznych (5HT2) w mózgu oraz do receptorów dopaminergicznych D1 i D2.2

Specyfika działania przeciwpsychotycznego kwetiapiny oraz jej niska tendencja do wywoływania pozapiramidowych działań niepożądanych, w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami, wynika prawdopodobnie z bardziej wybiórczego antagonizmu wobec receptorów 5HT2 niż wobec receptorów D2. Ta selektywność receptorowa jest charakterystyczną cechą leków przeciwpsychotycznych drugiej generacji.3

Profil receptorowy kwetiapiny i norkwetiapiny charakteryzuje się następującymi cechami:

  • Nie wykazują znaczącego powinowactwa do receptorów benzodiazepinowych4
  • Charakteryzują się wysokim powinowactwem do receptorów histaminergicznych oraz α1-adrenergicznych5
  • Wykazują umiarkowane powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych6
  • Kwetiapina ma niewielkie powinowactwo do receptorów muskarynowych, podczas gdy norkwetiapina wiąże się z nimi w stopniu średnim lub znacznym, co tłumaczy potencjalne działanie antycholinergiczne leku7

Mechanizm działania przeciwdepresyjnego kwetiapiny związany jest prawdopodobnie z hamowaniem przez norkwetiapinę czynnika transportującego norepinefrynę (NET) oraz z jej częściowym agonizmem wobec receptorów 5HT1A.8

Efekty farmakodynamiczne

W badaniach przedklinicznych kwetiapina wykazuje typową dla leków przeciwpsychotycznych aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test odruchu unikania. Potwierdzono również, że kwetiapina hamuje działanie agonistów dopaminy, co można ocenić zarówno w testach behawioralnych, jak i elektrofizjologicznych.9

Neurochemicznym wskaźnikiem blokady receptorów D2 przez kwetiapinę jest zwiększenie stężenia metabolitów dopaminy w badaniach laboratoryjnych.10

Badania przedkliniczne oceniające ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych wykazały, że kwetiapina, w przeciwieństwie do typowych leków przeciwpsychotycznych, posiada właściwości atypowe, co potwierdza jej klasyfikację jako atypowego leku przeciwpsychotycznego.11

Charakterystyczną cechą kwetiapiny jest brak rozwoju nadwrażliwości dopaminowych receptorów D2 podczas długotrwałego stosowania leku. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii, kwetiapina wykazuje jedynie słabe działanie kataleptyczne w dawkach skutecznie blokujących receptor dopaminowy D2.12

Podczas przewlekłego stosowania kwetiapina działa selektywnie, hamując przewodnictwo w neuronach układu limbicznego i wywołując blokadę depolaryzacyjną szlaku mezolimbicznego, nie wpływając jednocześnie na zawierające dopaminę neurony układu nigrostriatalnego. Ta selektywność działania jest istotna dla zminimalizowania ryzyka działań niepożądanych związanych z układem pozapiramidowym.13

Dodatkowym potwierdzeniem bezpieczeństwa neurologicznego kwetiapiny są wyniki badań na małpach rodzaju Cebus. Wykazano, że zarówno po jednorazowym, jak i długotrwałym podawaniu, kwetiapina w minimalnym stopniu wywołuje objawy dystonii u małp uwrażliwionych wcześniej na działanie neuroleptyków poprzez podawanie haloperydolu. Zjawisko to jest istotne, ponieważ dystonii często towarzyszy nadwrażliwość receptorów dopaminowych i może ona stanowić wskaźnik potencjalnych działań pozapiramidowych leku.14

Charakterystyka postaci farmaceutycznej

Quetiapine Orion występuje w postaci tabletek powlekanych o różnym wyglądzie w zależności od dawki:

Dawka Wygląd Oznaczenie Zawartość laktozy
25 mg Brzoskwiniowe, okrągłe tabletki o średnicy 6 mm Wytłoczone „F71” po jednej stronie, gładkie po drugiej 4,9 mg laktozy jednowodnej
100 mg Żółte, okrągłe tabletki o średnicy 9 mm Wytłoczone „F73” po jednej stronie, gładkie po drugiej 19,7 mg laktozy jednowodnej
200 mg Białe, okrągłe tabletki o średnicy 11 mm Wytłoczone „F75” po jednej stronie, gładkie po drugiej 39,3 mg laktozy jednowodnej
300 mg Białe tabletki o kształcie kapsułki, o długości 19 mm Wytłoczone „F76” po jednej stronie, gładkie po drugiej 59 mg laktozy jednowodnej

1516

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl