Właściwości farmakokinetyczne
Quetiapin NeuroPharma 300 mg

Kwetiapina wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny z dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, niezależną od przyjmowania pokarmu, co ułatwia stosowanie kliniczne. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~83%) oraz metabolizowany jest głównie w wątrobie przez izoenzym CYP3A4, z aktywnym metabolitem norkwetiapiną osiągającym w stanie stacjonarnym około 35% stężenia substancji macierzystej. Okres półtrwania kwetiapiny i norkwetiapiny wynosi odpowiednio około 7 i 12 godzin, co determinuje schemat dawkowania. Eliminacja zachodzi głównie przez metabolizm wątrobowy, z mniej niż 5% dawki wydalanej w postaci niezmienionej z moczem i kałem. Farmakokinetyka nie różni się istotnie między płciami, jednak u osób starszych klirens leku jest obniżony o 30-50%, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby obserwuje się zmniejszenie klirensu o około 25%, co może wymagać modyfikacji dawki.

Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny

Kwetiapina charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który ma kluczowe znaczenie dla jej działania terapeutycznego i bezpieczeństwa stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych tego leku, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.1

Wchłanianie kwetiapiny

Po podaniu doustnym kwetiapina jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, przyjmowanie leku wraz z pokarmem nie wpływa znacząco na jego biodostępność, co daje większą elastyczność w stosowaniu leku u pacjentów. Maksymalne stężenie molowe aktywnego metabolitu, norkwetiapiny, w stanie stacjonarnym stanowi około 35% wartości obserwowanych dla substancji macierzystej.2

Dystrybucja w organizmie

Kwetiapina charakteryzuje się stosunkowo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 83%. Ma to istotne znaczenie dla objętości dystrybucji leku w organizmie oraz dla potencjalnych interakcji z innymi lekami, które również wiążą się z białkami osocza.3

Metabolizm kwetiapiny

Metabolizm wątrobowy odgrywa kluczową rolę w eliminacji kwetiapiny z organizmu. Lek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie, co ma istotne implikacje kliniczne, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności tego narządu. Badania z użyciem znakowanej radioaktywnie kwetiapiny wykazały, że mniej niż 5% podanej substancji jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem i kałem.4

Głównym izoenzymem cytochromu P450 uczestniczącym w metabolizmie kwetiapiny jest CYP3A4, co wykazano w badaniach in vitro. Norkwetiapina, będąca aktywnym metabolitem kwetiapiny, również powstaje i jest metabolizowana głównie za pośrednictwem CYP3A4. Około 73% radioaktywności po podaniu znakowanej kwetiapiny jest wydalane z moczem, a 21% z kałem.5

Potencjalne interakcje metaboliczne

Badania in vitro wykazały, że kwetiapina i kilka jej metabolitów (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności izoenzymów cytochromu P450, takich jak CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP3A4. Należy jednak podkreślić, że zahamowanie aktywności tych enzymów występuje wyłącznie przy stężeniach około 5 do 50 razy większych niż te, które są obserwowane u ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych w zakresie od 300 mg do 800 mg na dobę.6

Na podstawie tych wyników badań in vitro można stwierdzić, że jest mało prawdopodobne, aby jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami powodowało klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innych leków za pośrednictwem cytochromu P450. Co więcej, badania przeprowadzone na zwierzętach sugerują, że kwetiapina może pobudzać enzymy cytochromu P450, jednak w celowanych badaniach interakcji u pacjentów z psychozami nie obserwowano zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.7

Eliminacja leku

Okresy półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny wynoszą odpowiednio około 7 i 12 godzin. Te wartości mają istotne znaczenie dla ustalenia schematu dawkowania leku. Średnia frakcja molowa podanej dawki w postaci wolnej kwetiapiny oraz aktywnego metabolitu norkwetiapiny wydalana w moczu stanowi mniej niż 5%.<sup data-drug="Quetiapin NeuroPharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Okresy półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i norkwetiapiny wynoszą odpowiednio około 7 i 12 godzin. Średnia frakcja molowa podanej dawki w postaci wolnej kwetiapiny oraz aktywnego u ludzi metabolitu norkwetiapiny wydalana w moczu wynosi 8

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Różnice związane z płcią

Ważną informacją z klinicznego punktu widzenia jest fakt, że farmakokinetyka kwetiapiny nie różni się istotnie u mężczyzn i kobiet. Oznacza to, że płeć pacjenta nie wpływa na parametry farmakokinetyczne leku i nie wymaga dostosowania dawkowania z tego powodu.9

Farmakokinetyka u osób w wieku podeszłym

U osób w wieku podeszłym obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce kwetiapiny. Średni klirens leku jest około 30 do 50% mniejszy niż u osób dorosłych w wieku od 18 do 65 lat. Ta różnica ma znaczenie kliniczne i może wymagać dostosowania dawki leku u pacjentów geriatrycznych.10

Wpływ zaburzeń czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m²) średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25%. Należy jednak zauważyć, że poszczególne wartości klirensu mieściły się w prawidłowym zakresie, co sugeruje, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki może nie być konieczna w każdym przypadku.11

Wpływ zaburzeń czynności wątroby

U osób ze stwierdzonym upośledzeniem czynności wątroby (stabilna marskość alkoholowa wątroby) średni klirens kwetiapiny w osoczu zmniejsza się o około 25%. Biorąc pod uwagę, że kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, u pacjentów z zaburzeniami czynności tego narządu spodziewane jest zwiększenie stężenia kwetiapiny w osoczu. Z tego powodu u takich pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki leku.12

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono analizę danych z badań farmakokinetycznych z udziałem 9 dzieci w wieku 10-12 lat i 12 młodych pacjentów stosujących ustalone dawki 400 mg kwetiapiny dwa razy na dobę. W stanie stacjonarnym, znormalizowane względem dawki stężenie w osoczu substancji macierzystej (kwetiapiny) u dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat) było na ogół podobne do wartości obserwowanych u pacjentów dorosłych.13

Należy jednak zauważyć, że maksymalne stężenie (Cmax) kwetiapiny u dzieci miało wartości z górnej części zakresu obserwowanego u dorosłych. Co więcej, wartości AUC i Cmax aktywnego metabolitu – norkwetiapiny – były znacząco wyższe u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi pacjentami:14

Grupa wiekowa Wzrost AUC norkwetiapiny Wzrost Cmax norkwetiapiny
Dzieci (10-12 lat) 62% 49%
Młodzież (13-17 lat) 28% 14%

Te różnice farmakokinetyczne wskazują na konieczność dostosowania dawkowania kwetiapiny u pacjentów pediatrycznych, szczególnie u dzieci w młodszym wieku (10-12 lat), u których ekspozycja na aktywny metabolit jest zdecydowanie większa niż u dorosłych.15

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl