Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oktaseptal (0,10 g + 2,00 g)/100 g

Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Oktaseptal, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) i fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wynosi 45-50 mL/kg, a po podaniu dootrzewnowym 10-12 mL/kg. Dawkę 0,45 mL/kg podaną dootrzewnowo uznano za tolerowaną bez objawów niepożądanych. Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywoływało toksyczności, a doustne podawanie oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni powodowało jedynie poszerzenie jelita z powodu tworzenia się gazów. Zwiększona śmiertelność obserwowana była przy dawkach ≥ 2 mg/kg u myszy i psów oraz ≥ 8 mg/kg u szczurów, związana z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami płuc. LD50 samej oktenidyny wynosiła 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie) u szczurów. Badania rozwoju zarodkowo-płodowego na królikach i szczurach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, a wielopokoleniowe badania nie potwierdziły negatywnego wpływu na rozrodczość.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Oktaseptal

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Oktaseptal, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) i fenoksyetanol (2,00 g/100 g), obejmują szereg badań toksykologicznych na różnych modelach zwierzęcych, które dostarczają istotnych informacji dotyczących profilu bezpieczeństwa leku.{1}

Toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym

W badaniach toksyczności ostrej po jednorazowym podaniu doustnym produktu leczniczego u szczurów wyznaczono dawkę śmiertelną LD50 wynoszącą 45-50 mL/kg. W przypadku podania dootrzewnowego (i.p.) dawka śmiertelna LD50 wyniosła 10-12 mL/kg. Warto podkreślić, że dawka 0,45 mL/kg podana dootrzewnowo była tolerowana bez obserwowanych objawów niepożądanych.{2}

Wielokrotne naniesienie preparatu na rany u zwierząt eksperymentalnych nie wywoływało objawów niepożądanych. Podobnie, wielokrotne miejscowe zastosowanie oktenidyny dichlorowodorku w obrębie błon śluzowych jamy ustnej u psów przez okres 4 tygodni nie powodowało reakcji toksycznych.{3}

Doustne podawanie oktenidyny dichlorowodorku w dawce 650 mg/kg przez okres 2-6 tygodni zarówno u szczurów, jak i u psów skutkowało jedynie poszerzeniem jelita wskutek tworzenia się gazów, co jest zjawiskiem typowym dla substancji o działaniu antybakteryjnym.{4}

W badaniach toksyczności po podaniach wielokrotnych zaobserwowano podwyższoną śmiertelność u myszy i psów przy dawkach od 2 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku oraz u szczurów przy dawce 8 mg/kg. Zjawisko to powiązano z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami w obszarze płuc, jednakże dokładny mechanizm tych zmian nie został w pełni wyjaśniony.{5}

Dla samej substancji czynnej – oktenidyny dichlorowodorku – określono dawkę LD50 na poziomie 800 mg/kg przy jednorazowym podaniu doustnym oraz 10 mg/kg przy jednorazowym podaniu dożylnym (i.v.) w badaniach na szczurach.{6}

Toksyczny wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa

W badaniach toksycznego wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa przeprowadzono doświadczenie na królikach, którym podawano na skórę dawkę 300 mg/kg przez okres 13 dni. Nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności ani u samic ciężarnych, ani u płodów.{7}

Eksperymenty przeprowadzone na ciężarnych samicach szczurów i królików nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego zarówno oktenidyny dichlorowodorku, jak i fenoksyetanolu. W wielopokoleniowym badaniu przeprowadzonym na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu oktenidyny dichlorowodorku na parametry rozrodcze zwierząt.{8}

Rakotwórczość

W dwuletnim badaniu potencjału rakotwórczego oktenidyny dichlorowodorku przeprowadzonym na szczurach zaobserwowano podwyższoną liczbę rozsianych komórek nowotworowych trzustki. Zjawisko to powiązano z wtórnymi efektami wywołanymi przez działanie antybakteryjne oktenidyny dichlorowodorku.{9}

Natomiast w badaniach na myszach prowadzonych przez okres 18 miesięcy nie wykazano działania rakotwórczego, zarówno miejscowego (związanego z miejscem aplikacji), jak i ogólnoustrojowego. Nie zaobserwowano również objawów zatrucia związanego z ewentualną resorpcją zwrotną substancji czynnej.{10}

Mutagenność

Przeprowadzono szereg testów oceniających potencjał mutagenny substancji czynnych produktu Oktaseptal:

Wszystkie przeprowadzone badania nie wykazały właściwości mutagennych substancji czynnych wchodzących w skład produktu leczniczego.{11}

Tolerancja miejscowa

W teście Bühlera nie stwierdzono właściwości uczulających oktenidyny dichlorowodorku. Dodatkowo nie potwierdzono eksperymentalnie potencjalnego działania fotoalergizującego tej substancji czynnej.{12}

Produkt leczniczy stosowany bezpośrednio na skórę nie wywoływał efektów pierwotnie drażniących ani uczulających. Jedynie po zakropleniu do worka spojówkowego oka królika zaobserwowano lekkie podrażnienia.{13}

Parametr Gatunek Droga podania Wynik
LD50 (produkt leczniczy) Szczur Doustna 45-50 mL/kg
LD50 (produkt leczniczy) Szczur Dootrzewnowa (i.p.) 10-12 mL/kg
LD50 (oktenidyny dichlorowodorek) Szczur Doustna 800 mg/kg
LD50 (oktenidyny dichlorowodorek) Szczur Dożylna (i.v.) 10 mg/kg
NOAEL (No Observed Adverse Effect Level) Szczur Dootrzewnowa (i.p.) 0,45 mL/kg
Toksyczność wielokrotna (zwiększona śmiertelność) Mysz, pies ≥ 2 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku
Toksyczność wielokrotna (zwiększona śmiertelność) Szczur ≥ 8 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku
Badanie rozwoju zarodkowo-płodowego Królik Skórna 300 mg/kg – brak objawów toksyczności
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl