Dawkowanie i sposób podawania leku Nystatyna Teva

Nystatyna Teva jest dostępna w postaci granulatu do sporządzenia zawiesiny doustnej i stosowania w jamie ustnej. Po przygotowaniu, 1 ml zawiesiny zawiera 100 000 j.m. nystatyny. W celu precyzyjnego dawkowania, do opakowania leku dołączona jest strzykawka z oznaczeniem 1 ml (100 000 j.m.), co umożliwia dokładne odmierzanie przepisanej dawki¹.

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Nystatyna Teva u pacjentów dorosłych zależy od rodzaju leczonej grzybicy oraz celu terapii (leczniczy lub profilaktyczny)²:

W przypadku leczenia grzybic jamy ustnej szczególnie ważne jest, aby zawiesinę przed połknięciem trzymać w ustach jak najdłużej, co zwiększa kontakt leku z zakażoną powierzchnią i poprawia skuteczność terapii³.

Dawkowanie u niemowląt, dzieci i młodzieży

W populacji pediatrycznej dawkowanie nystatyny również zależy od rodzaju zakażenia grzybiczego⁴:

Zastosowanie zewnętrzne w jamie ustnej

Nystatyna Teva może być również stosowana zewnętrznie do pędzlowania jamy ustnej, co stanowi alternatywną metodę aplikacji przy zakażeniach grzybiczych tej okolicy. W takim przypadku preparat należy stosować 2-3 razy na dobę, nakładając zawiesinę bezpośrednio na zmienione chorobowo miejsca⁵.

Informacje o składzie wpływające na dawkowanie

Przy ustalaniu dawkowania należy uwzględnić, że każde 5,8 g granulatu zawiera 2 784 000 j.m. nystatyny, a po przygotowaniu zawiesiny, każdy 1 ml zawiera 100 000 j.m. substancji czynnej⁶.

Dodatkowo, w kontekście dawkowania warto pamiętać o obecności substancji pomocniczych o znanym działaniu, takich jak:⁷

• Sacharoza – 155 mg w 1 ml zawiesiny, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej
• Sód – 2,88 mg w 1 ml zawiesiny, istotne u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu
• Kwas benzoesowy (E 210) – 4,17 mg w 1 ml zawiesiny
• Metylu parahydroksybenzoesan (E 218) – 1,98 mg w 1 ml zawiesiny
• Propylu parahydroksybenzoesan (E 216) – 0,49 mg w 1 ml zawiesiny

Zawartość tych substancji pomocniczych może być istotna przy dawkowaniu u pacjentów z nadwrażliwością na wymienione składniki lub ze szczególnymi schorzeniami, takimi jak fenylketonuria czy zaburzenia metabolizmu węglowodanów⁸.